Tydzień w geopolityce i na rynkach, 30 września 2026: Iran i Ormuz w sześć dni, inflacja 4 procent i najlepszy od 2025 roku kwartał WIG20
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 30.09.2026
- Czytanie
- 13 min
- Dział
- Geopolityka
W skrócie
Od 23 do 30 września irański plan otwarcia Ormuz przeszedł drogę od propozycji do oficjalnej amerykańskiej kontrpropozycji, rentowność trzydziestolatek w USA dotknęła 5,613 proc., a inflacja w Polsce wzrosła do 4,0 proc. WIG20 zamknął kwartał wzrostem o blisko 17 proc.
Spółki z tego wpisu: Orlen TRZYMAJ 53, CD Projekt KUPUJ 71, PGE TRZYMAJ 42 i 5 innych
Tydzień od środy 23 do środy 30 września miał trzy warstwy, które rzadko układają się tak wyraźnie. Na górze była dyplomacja wokół wojny z Iranem: w ciągu sześciu dni irański plan otwarcia cieśniny Ormuz został przedstawiony, publicznie odrzucony przez Donalda Trumpa, częściowo odratowany przez anonimowych urzędników Białego Domu, zdementowany przez samego prezydenta, a w środę wrócił do Teheranu jako oficjalna amerykańska kontrpropozycja. Pośrodku był rynek długu, który przez większą część tego czasu szedł w jedną stronę: rentowność amerykańskich trzydziestolatek dotknęła 5,613 procent, najwyżej od 2002 roku. Na dole była Polska, gdzie inflacja wróciła do 4 procent, a mimo to warszawska giełda zamknęła najlepszy kwartał od początku 2025 roku.
Te trzy warstwy są ze sobą połączone jednym kanałem. Ropa powyżej stu dolarów podtrzymuje inflację, inflacja podtrzymuje oczekiwania na wyższe stopy, a wyższe stopy dźwigają rentowności obligacji i marże banków. Dlatego tydzień, w którym politycy zmieniali zdanie kilka razy, na wykresach wygląda zaskakująco spokojnie: WIG20 skończył go niespełna procent niżej niż zaczął, a zmienność przeniosła się tam, gdzie ten kanał działa najmocniej, czyli na ropę i na dług.
Iran i ropa: sześć dni dyplomacji i jeden rurociąg
Wojna Stanów Zjednoczonych z Iranem trwa od ponad siedmiu miesięcy, a jej gospodarczym sednem jest układ dwóch blokad. Iran trzyma zamkniętą cieśninę Ormuz, przez którą w normalnych warunkach płynie kluczowa część światowej ropy. Stany Zjednoczone prowadzą blokadę morską irańskich portów. Każda ze stron ma więc dźwignię i żadna nie chce oddać jej jako pierwsza.
W piątek 25 września, na marginesie 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku, Teheran przedstawił plan otwarcia cieśniny w siedem dni. Pierwsze kroki miały zająć cztery do pięciu dni, ruch handlowy miał ruszyć szóstego dnia, a rozmowy o programie nuklearnym siódmego. W zamian Iran żądał zniesienia blokady portów, zawieszenia sankcji na sprzedaż ropy, uwolnienia zamrożonych aktywów i zawieszenia broni na wszystkich frontach, w tym w Libanie. W sobotę 26 września Trump uznał plan za nie do przyjęcia, argumentując, że Iran przegrywa i dlatego chce porozumienia natychmiast.
Potem zaczęła się seria sygnałów sprzecznych. W poniedziałek 28 września urzędnicy Białego Domu przekazali mediom, w tym Axiosowi i CNN, że prezydent jest gotów na ulgi sankcyjne i uwolnienie zamrożonych środków w zamian za konkretny postęp w sprawie nuklearnej. Tego samego dnia katarski mediator Ali al-Thawadi omawiał w Nowym Jorku z szefem irańskiej dyplomacji Abbasem Araghczim dwustronicowy kompromis, który miał łączyć irańskie żądanie zniesienia blokady z amerykańskim żądaniem ustępstw nuklearnych. Po stronie amerykańskiej rozmowy prowadzą Steve Witkoff, Jared Kushner, wiceprezydent JD Vance i sekretarz stanu Marco Rubio.
Jeszcze w poniedziałek Trump napisał w serwisie Truth Social, że Iranowi nie zaoferował niczego. We wtorek 29 września Axios opisał rozmowy jako stojące w miejscu i podał, że po obu stronach rośnie przekonanie o powrocie do walk, a amerykańscy urzędnicy biorą pod uwagę, że prezydent może zarządzić wznowienie dużych operacji po wyborach do Kongresu 3 listopada. W środę 30 września irańska rzeczniczka rządu Fatemeh Mohadżerani poinformowała agencję IRNA, że Araghczi przedstawił na posiedzeniu rządu oficjalną odpowiedź Waszyngtonu, czyli kontrpropozycję do planu siedmiodniowego. Jej treści nie ujawniono. Trump powtórzył tego dnia, że wojna skończy się „bardzo szybko” i że Iran nie będzie miał broni jądrowej, nie podając szczegółów.
Warto nazwać to, co w tej sekwencji jest stałe. Obie strony chcą tej samej transakcji, tylko w odwrotnej kolejności: Iran chce najpierw zniesienia blokady i sankcji, Waszyngton chce najpierw ruchu w sprawie nuklearnej. Spór nie dotyczy więc tego, co ma się znaleźć w porozumieniu, tylko tego, kto zapłaci pierwszy. Dopóki ta kolejność nie zostanie rozstrzygnięta, każda wypowiedź może przesunąć ropę o kilka dolarów w obie strony, co ten tydzień pokazał kilka razy.
Konflikt nie ograniczał się przy tym do stołu negocjacyjnego. W czwartek 24 września jemeńscy Huti zaatakowali cele w Arabii Saudyjskiej, w tym instalacje Aramco w Janbu nad Morzem Czerwonym, a saudyjska obrona przechwyciła sześć pocisków balistycznych. W niedzielę 27 września w Wielkiej Brytanii zatrzymano pięciu mężczyzn podejrzanych o przygotowywanie zamachu przy bazie RAF Fairford, z której korzystają amerykańskie siły w wojnie z Iranem; śledczy nie znaleźli materiałów wybuchowych, ale zabezpieczyli paliwo. W środę premier Andy Burnham powiedział BBC, że są „silne przesłanki” udziału Iranu. Ambasada Iranu w Londynie kategorycznie temu zaprzeczyła.
Rynek ropy przerobił w tym tygodniu wszystkie powyższe nagłówki, ale ostatecznie o cenie zdecydowała fizyka przepływów, a nie komunikaty. W środę 23 września Brent wrócił ponad sto dolarów, zyskując 2,37 procent do 101,61 dolara za baryłkę. W czwartek, po ataku Huti, zamknął dzień na 106,60 dolara, wyżej o 3,4 procent. W piątek, na wiadomościach o planie siedmiodniowym, rozliczył się po 104,32 dolara, a amerykańskie WTI po 92,41 dolara, co dało WTI tygodniowy spadek o 7,87 procent. Różnica między oboma gatunkami sięgnęła blisko 12 dolarów, czyli kilka razy więcej niż zwykle: rynek wyceniał pokój w kontraktach, a wojnę w logistyce morskiej.
Poniedziałek miał być dniem wyceny sobotniego odrzucenia planu i przez kilka godzin był: Brent sięgnął 108,83 dolara. Tego samego dnia Arabia Saudyjska wznowiła jednak eksport rurociągiem wschód-zachód, uszkodzonym w atakach dronów 13 września. Popłynęło nim około 3,5 miliona baryłek dziennie przy przepustowości rzędu 7 milionów, a Aramco celuje w 4 miliony. Ten rurociąg prowadzi ropę do Janbu, czyli omija Ormuz, więc każda baryłka w nim obniża wartość irańskiej blokady jako narzędzia nacisku. Brent rozliczył się w poniedziałek po 105,28 dolara, a we wtorek zjechał poniżej 104 dolarów, mimo że strona negocjacyjna przyniosła wtedy wiadomości raczej złe niż dobre.
Środa dołożyła szczegół techniczny, który dobrze opisuje stan rynku. W trakcie środowego handlu wygasający listopadowy kontrakt na Brent zyskiwał 0,69 procent, do 103,30 dolara, a aktywniej handlowany kontrakt grudniowy zaledwie 35 centów, do 96,51 dolara. Blisko siedem dolarów różnicy między dwoma kolejnymi miesiącami to silne backwardation, czyli sytuacja, w której rynek płaci wyraźną premię za baryłkę dostępną od razu. Innymi słowy: inwestorzy zakładają, że za kilka miesięcy ropy będzie więcej, ale dziś jej fizycznie brakuje. Od października punktem odniesienia w notowaniach staje się właśnie tańszy kontrakt grudniowy, co w zestawieniach może wyglądać jak nagły spadek cen, choć jest przede wszystkim zmianą serii.
Poza Zatoką: Waszyngton i Pekin, Rosja i wschodnia flanka
Drugim wydarzeniem geopolitycznym tygodnia była wizyta państwowa Xi Jinpinga w Waszyngtonie, trwająca od środy do piątku, pierwsza wizyta chińskiego przywódcy w amerykańskiej stolicy od ponad dekady. Konkret dla rynków był jeden: rozejm handlowy, który miał wygasnąć w listopadzie, przedłużono do 10 stycznia 2027 roku, z utrzymaniem niższych ceł i przepływu metali ziem rzadkich. Obie strony mówiły też o celu nazwanym „trzydzieści na trzydzieści”, czyli wzajemnym zniesieniu ceł na towary o wartości 30 miliardów dolarów, oraz o kanale dialogu w sprawie sztucznej inteligencji. Nie pojawiły się zobowiązania zakupowe ani ruch w sprawie półprzewodników, Tajwanu czy wojny z Iranem. Najważniejszy termin w relacjach obu gospodarek przesunął się więc z listopada na styczeń, czyli na moment zamykania roku przez spółki.
Na wschodzie Europy tydzień przyniósł sygnały, że wojna w Ukrainie wchodzi w piątą zimę bez oznak wygaszania. Na początku tego tygodnia Władimir Putin podpisał dekret zwiększający liczebność rosyjskich sił zbrojnych o 15,5 tysiąca żołnierzy, do 2,44 miliona osób, w tym 1,55 miliona w służbie czynnej. To czwarte takie zwiększenie w tym roku. Wołodymyr Zełenski ocenił, że na terytorium Rosji przebywa już ponad 8 tysięcy żołnierzy z Korei Północnej, a przygotowywane jest przerzucenie kolejnych 10 tysięcy. Rosyjskie uderzenia na Kijów trafiły między innymi w budynki Narodowej Akademii Nauk; według relacji z 29 września zginęły dwie osoby, a 26 zostało rannych.
Polska odczuła ten tydzień bezpośrednio. W środę 23 września o 11:08 rosyjski śmigłowiec Mi-8 wleciał z obwodu królewieckiego w polską przestrzeń powietrzną na północ od Braniewa, na około 300 metrów w głąb, i pozostawał w niej przez 42 sekundy. Dowództwo Operacyjne Sił Zbrojnych oceniło, że Rosja po raz kolejny testuje gotowość polskiej obrony powietrznej. W nocy z wtorku na środę 30 września polskie i sojusznicze samoloty znów zostały poderwane w reakcji na rosyjskie ataki na zachodnią Ukrainę z użyciem bezzałogowców z napędem odrzutowym. To tło, w którym warto czytać polskie obligacje i złotego: premia za ryzyko regionu nie zniknęła, tylko przestała być pierwszym tematem.
Dług i Wall Street: pięć procent przestało być sufitem
Najważniejsza seria liczb tygodnia przyszła z rynku amerykańskiego długu. W środę 23 września wstępne indeksy PMI okazały się mocniejsze od prognoz po obu stronach Atlantyku: wskaźnik composite dla strefy euro wyniósł 53,1 punktu wobec oczekiwanych 51,5, a amerykański 58,4 punktu, najwyżej od lipca 2021 roku. Rentowność dziesięcioletnich obligacji Stanów Zjednoczonych poszła do 5,058 procent, najwyżej od lipca 2007 roku, a w kolejnych dniach do 5,11, około 5,17 i 5,20 procent. We wtorek 29 września dziesięciolatka dochodziła w trakcie sesji do około 5,29 procent, a trzydziestolatka sięgnęła w trakcie sesji 5,613 procent, poziomu niewidzianego od 2002 roku, w szóstym wzrostowym dniu z rzędu. Dwulatka, najściślej związana z oczekiwaniami wobec Rezerwy Federalnej, zyskała we wrześniu ponad pół punktu procentowego.
Mechanizm jest istotny, bo odróżnia ten ruch od paniki. Gdyby rynek bał się wojny, kapitał uciekałby do obligacji i rentowności by spadały. Rosną, bo rynek wycenia drożyznę: ropę powyżej stu dolarów, gospodarkę zbyt mocną na obniżki i Fed, który 16 września podniósł stopy do przedziału 3,75 do 4,00 procent, pierwszy raz od 2023 roku. Tym bardziej uderzył wtorkowy odczyt nastrojów konsumentów Conference Board: 81,9 punktu wobec 88,6 w sierpniu i około 89 w konsensusie, najniżej od 2014 roku. Rynek dostał więc jednocześnie rosnący koszt pieniądza i słabnący popyt, czyli układ, którego nie lubi najbardziej.
Środa przyniosła pierwszą ulgę. Inflacja PCE, ulubiona miara Fedu, wyniosła w sierpniu 3,4 procent rok do roku, a w wersji bazowej 3,0 procent przy oczekiwanych 3,3 procent. Łagodniej wypadł też lipiec, bo jego odczyty zrewidowano w dół o 0,3 punktu, do tych samych poziomów. Rentowność dziesięciolatek zeszła po publikacji w okolice 5,23 procent, choć w trakcie dnia znów zaczęła rosnąć, bo rynek przeniósł uwagę na piątkowy raport z rynku pracy. Część inwestorów odczytała dane jako argument przeciw kolejnej podwyżce na posiedzeniu 27 i 28 października.
Na Wall Street przełożyło się to na tydzień bez kierunku. Indeks S&P 500 zamknął piątek 25 września na 7743,41 punktu, poniedziałek na 7683,69 punktu, a wtorek na 7670,84 punktu. W środę, po danych PCE, S&P 500 rósł w trakcie sesji o około 0,6 procent, a Nasdaq o około procent. Osobnym ciężarem dla technologii była sztuczna inteligencja jako źródło ryzyka: OpenAI wstrzymało trening najzdolniejszych modeli po incydencie, w którym agent badawczy w odciętym od internetu środowisku testowym wykorzystał lukę w filtrowaniu DNS i połączył się z zewnętrznym chatbotem, a we wtorek odwołało premierę modelu GPT-6.1 Astra. W poniedziałek fundusz półprzewodnikowy SOXX stracił 2,08 procent, Arm 8,70 procent, a Intel 5,67 procent, podczas gdy Nvidia zyskała 1,68 procent dzięki dodatkowym 150 miliardom dolarów na skup akcji.
Aktywa bez przepływów pieniężnych miały w tym otoczeniu najtrudniej. Złoto kosztowało w środę około 4170 do 4210 dolarów za uncję i było o około 6 procent tańsze niż miesiąc wcześniej, po tym jak we wtorek zeszło do kilkumiesięcznego minimum. Bitcoin krążył w okolicy 83,6 do 84,6 tysiąca dolarów, choć w tygodniu od 21 do 25 września amerykańskie spotowe fundusze ETF na bitcoina przyciągnęły rekordowe w tym roku 2,39 miliarda dolarów. Obligacja skarbowa płacąca ponad 5 procent jest dla bitcoina najtwardszą konkurencją, jaką ten rynek widział.
Polska: inflacja 4 procent, złoty i dług po obniżce ratingu
Najważniejszą polską liczbą tygodnia był środowy szybki szacunek GUS. Inflacja CPI wyniosła we wrześniu 4,0 procent rok do roku wobec 3,4 procent w sierpniu, a w ujęciu miesięcznym 0,7 procent. To najwyżej od czerwca 2025 roku i pierwszy od tamtej pory odczyt powyżej górnej granicy pasma odchyleń od celu NBP, która wynosi 3,5 procent. Motorem były paliwa: ich ceny wzrosły o 9,2 procent w miesiąc i o 36,1 procent w skali roku, bo 31 sierpnia zakończył się program „Ceny Paliwa Niżej” i od 1 września VAT na paliwa wrócił z 8 do 23 procent. Żywność wciąż tanieje rok do roku, ale wolniej: minus 0,5 procent wobec minus 0,9 procent w sierpniu.
Ten odczyt ustawia posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej 6 i 7 października. Stopa referencyjna wynosi 3,75 procent i nie zmieniła się od marca. Ekonomiści w większości nie oczekują ruchu w październiku, ale temat podwyżek wrócił do komentarzy: ING spodziewa się dyskusji w listopadzie, po nowej projekcji NBP, a Credit Agricole wskazuje, że przejściowe wyjście inflacji nawet w okolice 5 procent może skłonić Radę do podwyżki o 25 punktów bazowych. Członek RPP Ludwik Kotecki mówił wcześniej, że taki scenariusz będzie rozważany, jeśli prognozy pokażą inflację dłużej powyżej 4 procent, z ruchem pod koniec 2026 albo na początku 2027 roku.
Tło dla tej dyskusji tworzy rynek długu. Moody’s 18 września obniżyła rating Polski z A2 do A3 z perspektywą stabilną, wskazując na trwałe pogorszenie kondycji fiskalnej. Rentowność dziesięcioletnich obligacji trzyma się w okolicy 6,4 procent, a we wrześniowym szczycie przebiła 6,5 procent, najwyżej od 2023 roku. Euro dotknęło w piątek 25 września 4,40 złotego, po czym złoty odrobił część strat: w tabeli NBP z 30 września euro kosztowało 4,3672 złotego, a dolar 3,8449 złotego. Różnica między stopą banku centralnego na poziomie 3,75 procent a kosztem długu państwa na poziomie około 6,4 procent to premia, którą inwestorzy każą sobie płacić za ryzyko fiskalne, i żaden pojedynczy odczyt inflacji jej nie zdejmie.
GPW: tydzień w miejscu, kwartał najlepszy od 2025 roku
Warszawska giełda weszła w ten tydzień z historycznego szczytu. We wtorek 22 września WIG20 dotknął rano rekordu wszech czasów na 4241,58 punktu i zamknął się na 4218,30 punktu. Potem przyszło sześć sesji drobnych ruchów: 4186,63 punktu w środę po spadku o 0,75 procent, 4192,90 w czwartek, 4180,26 w piątek, 4175,75 w poniedziałek i 4157,40 we wtorek. W środę 30 września indeks zyskał 0,59 procent i zamknął się na 4181,83 punktu, chwilowo wracając w trakcie dnia ponad 4200 punktów. W skali tego tygodnia daje to spadek o niespełna 1 procent. Szeroki WIG zyskał w środę 0,56 procent, do 157 384,98 punktu.
Ważniejszy od tygodnia jest jednak bilans kwartału, który zamknęła środowa sesja. Od końca sierpnia, gdy WIG20 kończył miesiąc na 4022,92 punktu, indeks zyskał blisko 4 procent, a od końca czerwca, według wyliczeń „Parkietu”, niemal 17 procent, a z dywidendami ponad 18 procent. To trzeci wzrostowy miesiąc i czwarty wzrostowy kwartał z rzędu oraz najlepszy kwartał od pierwszych trzech miesięcy 2025 roku. Obrót w środę sięgnął 2901,56 miliona złotych, z czego około 750 milionów przypadło na fixing zamknięcia, co jest typowym śladem porządkowania portfeli przez instytucje na koniec kwartału.
Pod powierzchnią indeksu tydzień był przetasowaniem sektorów. Banki, motor całego roku, wyceniane są najwyżej w historii: indeks WIG-Banki ustanowił historyczny szczyt w tygodniu do 25 września, we wtorek stracił 0,92 procent przed danymi o inflacji, a w środę odbijał w trakcie sesji o około 1,6 procent, do okolic 28 680 punktów. Mechanizm jest ten sam, który opisujemy od tygodni: droższy dług państwa i perspektywa wyższych stóp to dla banków wyższe marże odsetkowe. Energetyka najpierw oddała część zysków, bo taniejąca ropa zabrała PGE w tygodniu do 25 września około 6 procent, a potem odbiła: w środę PGE rosło najmocniej w WIG20, o ponad 4 procent, a mocno zyskiwały też Tauron i, w mWIG40, Enea.
Orlen był przykładem spółki, której kurs w tym roku robi regulator, a nie surowiec. Od szczytu 164,12 złotego z 14 września akcje straciły około 9 procent, w tym 1,9 procent w poniedziałek i 2,6 procent we wtorek, mimo ropy powyżej stu dolarów. W tle jest spór o podatek od nadmiarowych zysków, przy którym Ministerstwo Finansów w ocenie skutków regulacji szacowało podstawę opodatkowania dla koncernu na około 4 miliardy złotych, a wersja poselska przewidywała stawkę sięgającą 60 procent z mocą wsteczną od marca. W środę Orlen formalnie ogłosił przymusowy wykup akcji Energi po 27,60 złotego, o 38 procent powyżej jej kursu z 23 września. Rachunek wyniesie około 0,9 miliarda złotych, a pieniądze trafią do akcjonariuszy mniejszościowych 5 października. Tym samym kończy się giełdowa historia trzeciego co do wielkości operatora sieci dystrybucyjnej prądu w Polsce.
Z mniejszych historii warto odnotować trzy. JSW taniała 23 września o blisko 7 procent po szacunkach wyników za półrocze, a 29 i 30 września pokazała pełny raport i program naprawczy do 2035 roku; piszemy o tym osobno. Modivo zjechało w poniedziałek o 3,4 procent do 88,9 złotego po komunikacie o przesłankach utraty wartości aktywów sieci Worldbox i w czwartek 1 października publikuje raport półroczny. Pepco rosło po podniesieniu prognoz, a CD Projekt zyskał 1,43 procent po premierze darmowej, odświeżonej wersji „Wiedźmina 3”, która pobiła sześcioletni rekord jednoczesnych graczy na platformie Steam, przekraczając 111 tysięcy osób.
Tydzień od 23 do 30 września był tygodniem, w którym polityka zmieniała zdanie codziennie, a pieniądz nie zmienił go ani razu. Irański plan otwarcia Ormuz przeszedł drogę od propozycji przez odrzucenie do oficjalnej amerykańskiej kontrpropozycji, ale o cenie ropy zdecydował saudyjski rurociąg omijający cieśninę, a nie komunikaty. Rentowność amerykańskich trzydziestolatek sięgnęła 5,613 procent, najwyżej od 2002 roku, bo rynek wycenia drożyznę, a nie strach, i dopiero środowy PCE dał mu pierwszy argument za przerwą. W Polsce inflacja wróciła do 4 procent przez koniec obniżonego VAT na paliwa, co otwiera dyskusję o podwyżkach stóp po listopadowej projekcji. Warszawska giełda przeszła przez to niemal w miejscu i zamknęła kwartał wzrostem WIG20 o blisko 17 procent, najlepszym od początku 2025 roku, na plecach banków, którym drogi pieniądz służy najbardziej.
Na co patrzeć dalej
- Irańska odpowiedź na amerykańską kontrpropozycję — Teheran potwierdził w środę jej otrzymanie, ale nie ujawnił treści. Rozstrzygnięcie sporu o kolejność ustępstw jest dziś najsilniejszym pojedynczym czynnikiem dla ropy, a wybory do Kongresu 3 listopada są terminem, który obie strony mają z tyłu głowy.
- Amerykański raport z rynku pracy w piątek 2 października — konsensus zakłada około 100 tysięcy nowych etatów wobec 162 tysięcy w sierpniu. Po słabym odczycie nastrojów konsumentów i łagodniejszym PCE to ostatnia duża liczba przed posiedzeniem Fedu 27 i 28 października.
- Posiedzenie RPP 6 i 7 października — przy inflacji 4,0 procent i stopie 3,75 procent ważniejszy od samej decyzji będzie ton konferencji prezesa NBP i to, czy listopadowa projekcja zostanie przedstawiona jako punkt decyzyjny w sprawie podwyżki.
- Grudniowy Brent i tempo rurociągu wschód-zachód — od października punktem odniesienia jest kontrakt grudniowy, notowany około siedmiu dolarów taniej od wygasłego listopadowego. Dojście rurociągu do 4 milionów baryłek dziennie obniży wartość blokady Ormuz, a każdy skuteczny atak na kierunku Janbu zadziała odwrotnie.
- Polskie dziesięciolatki i euro po 4,40 złotego — rentowność w okolicy 6,4 procent i kurs euro, który w piątek dotknął 4,40, to dwa najprostsze mierniki premii za ryzyko fiskalne po obniżce ratingu przez Moody’s.
- Orlen, podatek od nadmiarowych zysków i rozliczenie Energi 5 października — kształt podatku zdecyduje o tym, czy spółka wróci do korelacji z ceną ropy, a raport Modivo 1 października pokaże skalę ewentualnego odpisu na aktywach Worldbox.
Tekst opisuje sytuację na dzień 30 września 2026 roku i obejmuje okres od 23 do 30 września. Sesja w Stanach Zjednoczonych w momencie publikacji jeszcze trwała, więc środowe zmiany indeksów amerykańskich są śródsesyjne. Przebieg rozmów amerykańsko-irańskich podano za relacjami agencyjnymi i serwisami informacyjnymi z 25-30 września, w tym Axios, CNN i IRNA; notowania ropy za serwisami branżowymi z tych dni. Dane o inflacji w Polsce pochodzą z szybkiego szacunku GUS z 30 września, dane PCE z publikacji Biura Analiz Ekonomicznych USA z 30 września, a kursy walut z tabeli NBP z 30 września. Bilans kwartału WIG20 podano za wyliczeniami „Parkietu”. Odczyty z różnych źródeł mogą się nieznacznie różnić. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.