Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

JSW po półroczu, 30 września 2026: strata o połowę mniejsza, tona węgla poniżej 600 złotych i trzy scenariusze dla kursu

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
30.09.2026
Czytanie
11 min
Dział
Rynki

W skrócie

W II kwartale skorygowana EBITDA JSW wyszła na plus 51,8 mln zł, a gotówkowy koszt tony spadł do 587,27 zł. Strata za półrocze zmalała o połowę, do 1038,6 mln zł, ale spółka potrzebuje 2,9 mld zł finansowania, a kurs zjechał z 39,94 zł w okolice 30-32 zł.

Spółki z tego wpisu: PKO BP KUPUJ 64, JSW SPRZEDAJ 42

Jastrzębska Spółka Węglowa pokazała w ostatnim tygodniu września raport, który da się streścić na dwa sposoby i oba będą prawdziwe. Pierwszy: grupa straciła w pierwszym półroczu 2026 roku ponad miliard złotych, dziesiąty kwartał z rzędu zamknęła stratą netto, a według podsumowania wyników miała w kasie około 117 milionów złotych. Drugi: strata jest o połowę mniejsza niż rok wcześniej, gotówkowy koszt wydobycia tony węgla zszedł w drugim kwartale poniżej 600 złotych, a EBITDA bez zdarzeń jednorazowych pierwszy raz od wielu kwartałów wyszła nad kreskę.

Sesja 30.09.2026środaSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 112 · sprzedaż 216Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−66−10420.0830.09w dół 219w górę 214 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 30.09.2026.

Rynek wybrał na razie pierwszą wersję. Od wrześniowego szczytu na 39,94 złotego z 10 września kurs stracił w porywach około jednej czwartej i pod koniec miesiąca walczył o poziom 30-32 złotych. Ten tekst rozkłada raport za półrocze i zaprezentowany 30 września program naprawczy na części: co realnie się poprawiło, czego poprawa nie dotyczy, co robi rynek węgla i od jakich warunków zależy dalszy kierunek kursu.

Co naprawdę się poprawiło

Kalendarz był dwustopniowy. 23 września JSW opublikowała szacunki: przychody 4343,8 miliona złotych, strata brutto ze sprzedaży 261,9 miliona, strata EBITDA 236,5 miliona i strata netto 1043,4 miliona złotych. Kurs spadał tego dnia o blisko 7 procent. 29 września przyszedł pełny raport. Strata netto przypisana akcjonariuszom wyniosła w półroczu 1038,6 miliona złotych wobec 2087,6 miliona rok wcześniej, czyli zmniejszyła się o połowę. Przychody spadły do 4343,8 miliona złotych z 4612,1 miliona, o niecałe 6 procent.

Najciekawsze liczby siedzą jednak w rozbiciu na kwartały. W drugim kwartale strata netto przypisana akcjonariuszom wyniosła 427,1 miliona złotych wobec 724,1 miliona rok wcześniej, a przychody 2246,8 miliona złotych, o 7,1 procent więcej niż w pierwszym kwartale. EBITDA bez zdarzeń jednorazowych, czyli miara zysku operacyjnego przed amortyzacją oczyszczona z pozycji nietypowych, wyniosła plus 51,8 miliona złotych wobec minus 192,4 miliona w pierwszym kwartale. Za całe półrocze skorygowana EBITDA dała minus 140,6 miliona złotych wobec minus 921,4 miliona rok wcześniej. Na poziomie raportowanym obraz jest skromniejszy: skoro półrocze przyniosło minus 236,5 miliona złotych, a sam pierwszy kwartał minus 238,6 miliona, to drugi kwartał wyszedł z rachunku różnicy mniej więcej na zero.

Źródło poprawy jest czytelne i leży po stronie kosztów. Gotówkowy koszt wydobycia tony węgla spadł w drugim kwartale do 587,27 złotego z 631,19 złotego w pierwszym. Za całe półrocze wyniósł 609,26 złotego wobec 777,73 złotego rok wcześniej, czyli był niższy o 21,7 procent. W samym drugim kwartale koszty materiałów i energii zmalały o 24,87 złotego na tonie, a świadczeń pracowniczych o 19,65 złotego. Jednocześnie rosła produkcja: w pierwszym półroczu grupa wydobyła 6,46 miliona ton węgla, o 4,2 procent więcej niż rok wcześniej, w tym 5,54 miliona ton węgla koksowego, o 7,9 procent więcej, oraz wyprodukowała 1,43 miliona ton koksu.

Po stronie cen pomógł rynek. Średnia cena sprzedaży węgla koksowego wyniosła w drugim kwartale 767,40 złotego za tonę, o 6,2 procent więcej niż w pierwszym i o 12,4 procent więcej niż rok wcześniej. Koks drożał do 993,58 złotego za tonę, o 7,6 procent kwartał do kwartału. Zestawienie ceny węgla koksowego z gotówkowym kosztem wydobycia daje w drugim kwartale różnicę około 180 złotych na tonie. To nie jest zysk, bo nie obejmuje amortyzacji, kosztów ogólnych, odsetek ani tego, że koszt dotyczy całego wydobycia, a cena tylko węgla koksowego. Pokazuje jednak kierunek. Rok wcześniej, przy cenie niższej o 12,4 procent, czyli około 683 złotych za tonę, i koszcie tony w pierwszym półroczu 2025 roku na poziomie 777,73 złotego, ta sama różnica była ujemna.

Program naprawczy: mniej ludzi, więcej węgla, 560 złotych za tonę

Zarząd przyjął, a rada nadzorcza zatwierdziła pod koniec września Program Naprawczy JSW na lata 2026-2035, obejmujący spółki zależne. Zaprezentowano go 30 września razem z wynikami. Jego osią jest odwrócenie dotychczasowej zależności: więcej węgla ma wydobywać mniej ludzi, a spółka ma skupić się na tym, co jest źródłem jej wartości, czyli na węglu koksowym.

Liczby programu są konkretne. Wydobycie ma wzrosnąć z 13 milionów ton w 2025 roku do 14 milionów ton w 2029 roku i do 14,1 miliona ton w 2035 roku. Udział węgla koksowego w wydobyciu ma wzrosnąć z 85 do 94 procent. Gotówkowy koszt wydobycia ma spaść z 738,02 złotego za tonę w 2025 roku do 587,86 złotego w 2026 roku i do 560,16 złotego w 2029 roku, czyli o około 24 procent. Program obejmuje 58 inicjatyw w samej JSW i ponad 140 w całej grupie.

Najtrudniejszą częścią jest zatrudnienie. Na koniec 2025 roku spółka zatrudniała blisko 20,5 tysiąca osób, a na koniec 2026 roku ma to być mniej niż 16 tysięcy. Prezes Bogusław Oleksy potwierdził, że w tym roku z firmy ma odejść 4248 osób, z czego około 2,2 tysiąca w trzecim kwartale i około 1,4 tysiąca w czwartym. Redukcja odbywa się z użyciem ustawowych instrumentów osłonowych: ponad 3 tysiące osób ma skorzystać z urlopów górniczych i urlopów dla pracowników zakładów przeróbki mechanicznej węgla, a około 1,2 tysiąca z jednorazowych odpraw. „Przed nami katorżnicza praca” — mówił prezes. Wiceprezes ds. rozwoju Tomasz Gawlik wskazał, że w krótkim horyzoncie głównym celem programu jest odbudowa pozycji gotówkowej i konkurencyjności.

Warto zwrócić uwagę na jedną zbieżność. Gotówkowy koszt z drugiego kwartału, 587,27 złotego za tonę, jest praktycznie równy celowi programu na cały 2026 rok, czyli 587,86 złotego. Cel roczny został więc osiągnięty w pojedynczym kwartale, zanim ruszyła główna fala odejść. Dalsze zejście do 560 złotych wymaga już jednoczesnego wzrostu wydobycia i spadku zatrudnienia, czyli dokładnie tego połączenia, które w polskim górnictwie historycznie było najtrudniejsze do utrzymania.

Czego poprawa nie dotyczy: gotówka i finansowanie

Rachunek wyników poprawia się szybciej niż bilans. Według podsumowania wyników środki pieniężne wynosiły około 117 milionów złotych, a kapitał obrotowy był głęboko ujemny. Spółka korzysta z odroczeń w ZUS: od 2 września ma zgodę na opłacanie bieżących składek za lipiec, sierpień i wrzesień w 50 procentach, a za październik, listopad i grudzień w 30 procentach, przy miesięcznych zobowiązaniach szacowanych na około 100 milionów złotych. Program naprawczy wprost mówi o potrzebie pozyskania 2,9 miliarda złotych nowego finansowania oraz o renegocjacji warunków z dotychczasowymi wierzycielami.

Dla porządku skali: JSW ma około 117 milionów akcji, więc przy kursie w okolicy 31,7 złotego cała spółka jest wyceniana na mniej więcej 3,7 miliarda złotych. Potrzeby finansowe odpowiadają zatem około czterem piątym kapitalizacji. Źródłem pieniędzy jest dziś państwo. W sierpniu JSW podpisała z Agencją Rozwoju Przemysłu umowę pożyczki do 824,13 miliona złotych, a zarząd wystąpił o drugą, do 1066 milionów złotych. Ta druga kwota odpowiada wstępnej cenie z przedwstępnej umowy sprzedaży spółek zależnych PBSz i JZR, której termin graniczny przesunięto na 31 października. Zarząd podkreśla, że uzyskanie pożyczki nie przesądza, czy spółka zrezygnuje ze sprzedaży tych aktywów, a dezinwestycje pozostają jednym z narzędzi programu. Rynek komercyjny jest na razie zamknięty: przedstawiciel PKO BP mówił we wrześniu, że bank nie zdecydowałby się dziś na wsparcie JSW ze względu na jej kondycję finansową.

Zarząd formułuje oczekiwania ostrożnie. Prezes zapowiada poprawę wyników w drugim półroczu i wyraźne ograniczenie strat, a według relacji z jego wywiadu dla „Parkietu” za najbardziej realistyczny scenariusz w kolejnych kwartałach uznaje nie duże zyski, tylko zakończenie serii strat i wynik netto w okolicach zera. Ważny szczegół techniczny: ze względu na mechanizmy cenowe w umowach z odbiorcami wyższe ceny rynkowe przekładają się na przychody z opóźnieniem dwóch-trzech miesięcy. Wrześniowa poprawa na rynku węgla powinna więc być widoczna przede wszystkim w czwartym kwartale.

Węgiel koksowy: wiatr w plecy, ale z opóźnieniem

JSW przedstawia się jako jedyny producent węgla koksowego w Unii Europejskiej, a około 95 procent przychodów segmentu węglowego pochodzi od klientów z Unii. Cena jej produktu zależy jednak od rynku światowego, którego punktem odniesienia jest australijski węgiel koksujący premium w dostawach morskich. Ten rynek przez trzy lata działał przeciwko spółce: jak przypominał zarząd, w latach 2022-2025 ceny węgla premium spadły o prawie połowę, a koksu o prawie 60 procent.

W 2026 roku wiatr się odwrócił. Według zestawień FocusEconomics australijski węgiel koksujący kosztował w drugim kwartale średnio około 238 dolarów za tonę. Pod koniec sierpnia benchmark doszedł do najwyższego poziomu od siedemnastu miesięcy, a pod koniec września utrzymywał się w okolicy 264-266 dolarów: 24 września odczyt wynosił 265,50 dolara, a 29 września 264,50 dolara za tonę. Źródłem wzrostu była podaż: po majowej katastrofie górniczej w chińskiej prowincji Shanxi władze zamknęły część kopalń i zaostrzyły kontrole, a na wschodnim wybrzeżu Australii dostępność surowca ograniczają prace konserwacyjne w terminalach i pogoda. Popyt ze strony hut w Indiach i Azji Wschodniej pozostaje przy tym stabilny przed czwartym kwartałem.

Dla JSW oznacza to, że trzeci kwartał odbywał się przy cenach referencyjnych wyraźnie wyższych niż drugi, a przy opóźnieniu kontraktowym pełny efekt przyjdzie z przesunięciem. Dodatkowo w drugiej połowie września umocnił się dolar, w którym notowany jest benchmark: 22 września kosztował w tabeli NBP 3,7934 złotego, a 30 września 3,8449 złotego. Ryzyko jest symetryczne. Jeżeli chińskie kopalnie wrócą do pełnej pracy szybciej, niż zakładają rynki, ceny mogą zawrócić, zanim spółka zdąży je zobaczyć w przychodach.

Kurs: od euforii do testu 30 złotych i trzy scenariusze

Droga kursu w ostatnich tygodniach była gwałtowna w obie strony. W sierpniu akcje zyskały 32 procent, napędzane drożejącym węglem i pożyczką z ARP, przy stopniowym zmniejszaniu krótkich pozycji przez fundusze. 10 września kurs sięgnął 39,94 złotego. W połowie września analityk Erste Paweł Puchalski obniżył rekomendację do „neutralnie”, jednocześnie podnosząc cenę docelową do 42 złotych, z argumentem, że poprawa na rynku węgla jest już częściowo w cenie. Po szacunkach z 23 września kurs spadał o blisko 7 procent, a korekta od szczytu sięgnęła w porywach około jednej czwartej, sprowadzając notowania w okolice 30 złotych. W poniedziałek 28 września akcje zamknęły się na 31,50 złotego, we wtorek na 31,70 złotego, a w środę, w dniu prezentacji programu, kurs utrzymywał się w trakcie sesji w okolicy 31,7-31,8 złotego.

Zmienił się też układ sił wokół akcji. Na początku września jawne krótkie pozycje funduszy w rejestrze KNF obejmowały łącznie około 3,2 procent kapitału. Numeric Investors zszedł 15 września poniżej progu jawności, a Qube Research and Technologies zmniejszył pozycję do 1,16 procent według wyliczenia z 23 września. Potencjał przymusowego odkupu akcji, o którym dużo mówiło się w sierpniu, jest więc dziś wyraźnie mniejszy, a to oznacza, że kolejny ruch w górę musiałby mieć paliwo fundamentalne, a nie techniczne.

Poziomy, na które wskazują komentarze techniczne, układają się w czytelną drabinę: 30 złotych jako bieżące wsparcie, 27 złotych jako kolejne, rejon 24-26 złotych, czyli letnie dołki, z których ruszał sierpniowy rajd, a od góry 36 złotych, wcześniej wsparcie, oraz wrześniowy szczyt na 39,94 złotego. Na tej drabinie da się rozpisać trzy scenariusze do końca roku, każdy z warunkiem, który musiałby się spełnić.

  1. Scenariusz poprawy. Warunki: podpisanie drugiej pożyczki z ARP albo rozstrzygnięcie transakcji PBSz i JZR do 31 października, benchmark węgla koksującego utrzymany wyraźnie powyżej 250 dolarów i raport za trzeci kwartał 24 listopada z dodatnią skorygowaną EBITDA oraz realizacją planu odejść. W takim układzie rynek miałby podstawy do powrotu w okolice 36 złotych i testu wrześniowego szczytu; najwyższa z przytaczanych we wrześniu wycen, 42 złote od Erste, wyznacza górną granicę tego, co analitycy dziś uzasadniają.
  2. Scenariusz bazowy. Wyniki poprawiają się kwartał po kwartale, ale finansowanie przeciąga się, a gotówka pozostaje napięta. Kurs porusza się wtedy w szerokim przedziale mniej więcej 27-36 złotych, reagując na pojedyncze wiadomości o pożyczkach i cenie węgla, a nie na same wyniki.
  3. Scenariusz pogorszenia. Warunki: szybki powrót chińskiej podaży i spadek cen węgla, opóźnienie finansowania, napięcia przy redukcji zatrudnienia albo renegocjacja z wierzycielami na warunkach niekorzystnych dla akcjonariuszy. Wtedy w grze jest test 27 złotych i rejonu 24-26 złotych, czyli letnich dołków.

JSW poprawiła wyniki tam, gdzie zarząd ma największy wpływ: gotówkowy koszt tony spadł w drugim kwartale do 587,27 złotego, czyli do celu przewidzianego na cały 2026 rok, skorygowana EBITDA wyszła na plus 51,8 miliona złotych, a strata netto za półrocze zmalała o połowę, do 1038,6 miliona złotych. Nie poprawiło się to, na co zarząd ma wpływ najmniejszy: bilans z około 117 milionami złotych gotówki, potrzebą 2,9 miliarda złotych nowego finansowania i zależnością od pożyczek państwowych. Rynek węgla daje spółce wiatr w plecy, ale z dwu-trzymiesięcznym opóźnieniem, a jawne krótkie pozycje funduszy skurczyły się od początku września z około 3,2 do niewiele ponad 1 procent kapitału. Dlatego o kierunku kursu w najbliższych tygodniach zdecyduje raczej termin 31 października i decyzja o finansowaniu niż kolejne wyliczenia kosztów.

Na co patrzeć dalej

  1. 31 października: PBSz, JZR i druga pożyczka z ARP — do tego dnia ma się rozstrzygnąć, czy spółka sprzeda aktywa za 1066 milionów złotych, zaciągnie pożyczkę w tej samej kwocie, czy połączy oba rozwiązania. To najbliższe zdarzenie o znaczeniu dla płynności.
  2. 24 listopada: raport za trzeci kwartał — pierwszy test, czy skorygowana EBITDA utrzyma się nad kreską i czy wyższe ceny węgla zaczęły przechodzić do przychodów. Ważna będzie też liczba odejść, bo w trzecim kwartale miało ich być około 2,2 tysiąca.
  3. Benchmark węgla koksującego — pod koniec września około 264-266 dolarów za tonę wobec średnio około 238 dolarów w drugim kwartale. Utrzymanie tej przewagi przez czwarty kwartał jest warunkiem poprawy wyników przy opóźnieniu kontraktowym.
  4. Harmonogram ZUS i ścieżka gotówki — od października spółka płaci tylko 30 procent bieżących składek. To ulga dla płynności, ale też zobowiązanie przesunięte w czasie, które wróci w kolejnych okresach.
  5. Rejestr krótkiej sprzedaży KNF — jawna pozycja Qube wynosi 1,16 procent kapitału. Ponowny wzrost krótkich pozycji byłby sygnałem, że fundusze znów grają przeciwko scenariuszowi naprawczemu.
  6. Relacje ze stroną społeczną — redukcja o ponad 4,2 tysiąca etatów w jednym roku jest wykonalna tylko przy utrzymaniu porozumień ze związkami zawodowymi. Każdy sygnał konfliktu byłby ryzykiem zarówno dla kosztów, jak i dla wydobycia.

Tekst opisuje sytuację na dzień 30 września 2026 roku. Wyniki finansowe i operacyjne podano za szacunkami JSW z 23 września i raportem półrocznym z 29 września w relacjach ISBnews, Bankiera, „Parkietu”, WNP i Investing; wartość EBITDA raportowanej za drugi kwartał wyliczono z różnicy między wynikiem półrocza a wynikiem pierwszego kwartału. Założenia programu naprawczego, dane o zatrudnieniu i wypowiedzi zarządu pochodzą z komunikatów spółki i relacji z konferencji 30 września. Ceny węgla koksującego podano za zestawieniami SMM, Trading Economics, Argus i FocusEconomics, dane o krótkiej sprzedaży za rejestrem KNF w relacjach serwisów monitorujących, a kursy akcji za notowaniami z poszczególnych sesji; poziomy techniczne za komentarzami rynkowymi z września. Scenariusze opisują warunki, a nie prognozę kursu. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. Rentowność amerykańskich trzydziestolatek najwyżej od 2002 roku

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    sesja 29.09
  2. Ropa oddała większość porannego skoku

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    sesja 28.09
  3. Trump odrzucił siedmiodniowy plan Iranu

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    zapowiedź 28.09–02.10