Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

Dzień na rynku, 30 września 2026: lipcowa inflacja w Stanach zrewidowana o 0,3 punktu w dół, a polska wróciła do 4 procent przez paliwa droższe o 36 procent

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
30.09.2026
Czytanie
10 min
Dział
Rynki

W skrócie

Środa dała dwa odczyty inflacji, które poszły w przeciwne strony. W Stanach bazowy PCE za sierpień wyniósł 3,0 procent wobec oczekiwanych 3,3, ale ważniejsza była rewizja: lipcowy odczyt bazowy obniżono z 3,3 do 3,0 procent, czyli Fed podnosił stopy 16 września w obrazie inflacji, który dziś już nie istnieje. W Polsce szybki szacunek GUS pokazał 4,0 procent rok do roku, o 0,1 punktu poniżej konsensusu, i zrobiły to prawie wyłącznie paliwa droższe o 36,1 procent. Warszawa zamknęła kwartał na 4181,83 punktu, wyżej o 0,59 procent, po sesji prowadzonej przez energetykę: WIG Energia zyskał 3,6 procent, PGE 4,2 procent. Z chwilowych 4200 punktów nie utrzymało się nic, a na samym fixingu przeszło około 750 milionów złotych.

Spółki z tego wpisu: Bank Pekao KUPUJ 58, PGE TRZYMAJ 42, mBank KUPUJ 61 i 4 inne

Trzydziesty września był dniem dwóch odczytów inflacji po dwóch stronach Atlantyku i one poszły w przeciwne strony. W Stanach Zjednoczonych inflacja okazała się niższa od oczekiwań, i to podwójnie, bo wraz z sierpniowym odczytem zrewidowano w dół lipcowy. W Polsce wskaźnik wrócił nad górną granicę pasma odchyleń od celu NBP, a zrobił to składnik, na który Rada Polityki Pieniężnej nie ma żadnego wpływu. Jedno i drugie ma znaczenie dla najbliższych dwóch tygodni, bo 6 i 7 października zbiera się RPP, a w piątek 2 października wychodzi amerykański raport z rynku pracy.

Sesja 30.09.2026środaSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 112 · sprzedaż 216Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−66−10420.0830.09w dół 219w górę 214 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 30.09.2026.

Warszawa zamknęła kwartał wyżej, ale oddała połowę dnia

WIG20 zakończył sesję na 4181,83 punktu, wyżej o 0,59 procent, a szeroki WIG na 157 384,98 punktu, wyżej o 0,56 procent. Liczby zamknięcia są jednak tylko połową obrazu. W trakcie dnia indeks blue chipów był chwilowo powyżej 4200 punktów i zyskiwał około 1 procent, więc do końca notowań oddał mniej więcej połowę dorobku. Statystyka szerokości rynku mówi to samo jeszcze wyraźniej: wzrosły kursy 155 spółek, spadły 163, a 84 zamknęły się bez zmiany. Indeksy poszły w górę, ale przeciętna spółka na GPW tego nie odczuła.

Ciężar wzrostów wzięła na siebie energetyka. WIG Energia zyskał 3,6 procent i doszedł do 5097 punktów, w WIG20 PGE zwyżkowało o 4,2 procent, a Tauron o 2,6 procent. W mWIG40 najmocniejsza była Enea z wynikiem blisko 5 procent. Do tego doszły banki, które wróciły na radary kupujących po kilku słabszych sesjach: WIG Banki zyskał 1,6 procent i zamknął się na 28 680 punktach. Rozrzut w sektorze był spory, od 2,5 procent na Erste oraz 2 procent na mBanku i Pekao do 0,3 procent na Banku Handlowym. To odbicie po przecenie, a nie nowy impuls: przypomnijmy, że dzień wcześniej przeceniły się wszystkie banki z WIG20.

Obroty pokazały, że to był dzień porządkowania portfeli

Obrót na rynku akcji wyniósł 2901,56 miliona złotych, z czego ponad 2,40 miliarda przypadło na dwadzieścia spółek z WIG20. Najwięcej, 440,03 miliona złotych, przeszło na akcjach PKO Banku Polskiego. Najciekawsza liczba dotyczy jednak nie całej sesji, a jej ostatnich sekund: około 750 milionów złotych, czyli blisko co czwarta złotówka z całego dnia, zmieniło właściciela na finałowym fixingu.

Taka koncentracja na zamknięciu ostatniej sesji miesiąca i kwartału ma prozaiczne wytłumaczenie. Inwestorzy instytucjonalni domykają pozycje do wycen kwartalnych i dopasowują portfele do benchmarków, a kurs zamknięcia z 30 września jest tym, po którym rozliczą kwartał. Wniosek praktyczny jest taki, że ruchów z końcówki tej sesji nie należy czytać jako opinii rynku o czymkolwiek. Dzień był zamknięciem roku obrachunkowego dla części funduszy, nie głosowaniem nad danymi z inflacji.

Sam bilans kwartału wypadł dobrze. WIG20 zaliczył trzeci wzrostowy miesiąc z rzędu i czwarty wzrostowy kwartał z rzędu, a zmiana kwartalna była największa procentowo od pierwszego kwartału 2025 roku. WIG wydłużył serię do siódmego kwartału zwyżek i po drodze ustanowił nowy historyczny szczyt. Napęd był przez cały ten okres ten sam: drogi pieniądz, który bankom podnosi marżę odsetkową, i to dlatego wtorkowa przecena banków od razu zabrała indeksowi tyle, ile zabrała.

Polska inflacja wróciła do 4 procent, ale nie z powodu popytu

Szybki szacunek GUS opublikowany 30 września pokazał wzrost cen towarów i usług konsumpcyjnych o 4,0 procent rok do roku i o 0,7 procent w stosunku do sierpnia. Analitycy ankietowani przez PAP Biznes zakładali 4,1 procent rocznie i 0,7 procent miesięcznie, więc wynik był o włos niższy od oczekiwań przy zgodnej dynamice miesięcznej. Wskaźnik na poziomie 4,0 procent oznacza powrót ponad górną granicę pasma odchyleń od celu inflacyjnego NBP, który wynosi 2,5 procent plus minus 1 punkt procentowy.

Rozbicie odczytu jest tu ważniejsze od samej liczby. Paliwa do prywatnych środków transportu podrożały o 36,1 procent rok do roku. Nośniki energii zdrożały o 4,9 procent. Żywność i napoje alkoholowe w tym samym czasie potaniały o 0,5 procent rok do roku, czyli kategoria o największej wadze w koszyku działała w przeciwną stronę. Inflacja wróciła nad pasmo za sprawą jednej pozycji, w której zbiegły się dwie rzeczy niezależne od krajowej polityki pieniężnej: wygaśnięcie obniżonego VAT na paliwa i cena ropy podbita przez kryzys wokół cieśniny Ormuz.

To stawia RPP w niewygodnym miejscu przed posiedzeniem 6 i 7 października. Przy stopie referencyjnej 3,75 procent i inflacji 4,0 procent realna stopa jest ujemna, co samo w sobie jest argumentem za podwyżką. Z drugiej strony podwyżka stóp nie obniży ceny baryłki ani nie przywróci obniżonej stawki VAT, a żywność pokazuje, że presja popytowa nie jest problemem. Praktyczny wniosek jest taki, że ważniejsze od decyzji będzie to, czy prezes NBP przedstawi listopadową projekcję jako moment decyzyjny.

W Stanach nie sam odczyt był wydarzeniem, a rewizja

Biuro Analiz Ekonomicznych opublikowało sierpniowy odczyt PCE, preferowaną miarę inflacji Fedu. Wskaźnik główny wzrósł o 0,3 procent miesięcznie i o 3,4 procent rocznie, przy konsensusie ekonomistów ankietowanych przez LSEG na poziomie 0,4 i 3,7 procent. Bazowy PCE, bez żywności i energii, poszedł w górę o 0,2 procent miesięcznie i 3,0 procent rocznie, wobec oczekiwanych 0,3 i 3,3 procent. Oba wskaźniki wypadły wyraźnie łagodniej od prognoz i to była pierwsza warstwa informacji.

Druga warstwa jest ciekawsza i przeszła w relacjach niemal niezauważona. Sierpniowe odczyty są takie same jak lipcowe, bo lipcowe zostały zrewidowane w dół. Wskaźnik główny za lipiec przesunięto z 3,7 na 3,4 procent, a bazowy z 3,3 na 3,0 procent. To nie jest kosmetyka. Fed podniósł stopy 16 września, po raz pierwszy od 2023 roku, i zrobił to patrząc na bazową inflację 3,3 procent, która w świetle dzisiejszych danych nigdy nie wynosiła 3,3 procent. Obraz, w który Fed wchodził z podwyżką, dziś już nie istnieje.

Dlatego samo określenie „inflacja wyhamowała” nie jest tu precyzyjne. Bazowa inflacja stoi w miejscu na 3,0 procent drugi miesiąc z rzędu. Zmieniło się to, że wiemy, że stała w miejscu niżej, niż sądziliśmy w połowie września. Dla wyceny stóp jest to sygnał rozluźniający, bo zmniejsza prawdopodobieństwo drugiej podwyżki na posiedzeniu 27 i 28 października.

Akcje kupiły dane, rynek długu ich nie kupił

Reakcja na Wall Street była jednoznaczna. Indeks S&P 500 zyskiwał w trakcie dnia około 0,5 procent, a Nasdaq Composite blisko 0,9 procent, przy czym w momencie pisania tego tekstu sesja amerykańska jeszcze trwała, więc są to zmiany śródsesyjne. Logika jest prosta: niższa inflacja to mniejsze ryzyko kolejnej podwyżki, a spółki technologiczne są na koszt pieniądza najbardziej wrażliwe.

Rynek obligacji zachował się inaczej i to jest najważniejsza obserwacja dnia. Rentowność trzydziestolatek, która we wtorek sięgnęła 5,613 procent, czyli poziomu z 2002 roku, po danych zeszła do około 5,56 procent, ale w trakcie sesji zdążyła być też trzy punkty bazowe wyżej, w okolicy 5,622 procent. Dziesięciolatki po pierwszej reakcji spadkowej wróciły na plus. Innymi słowy, rynek długu przyjął łagodniejszy PCE do wiadomości i natychmiast spojrzał dalej, na piątkowy raport z rynku pracy z konsensusem około 100 tysięcy nowych etatów wobec 162 tysięcy w sierpniu.

Ten rozjazd ma sens, jeśli pamiętać, co właściwie przecenia obligacje od tygodnia. Nie oczekiwania inflacyjne, ale premia terminowa: podaż papierów, sytuacja fiskalna i cena za trzymanie ryzyka stopy przez trzydzieści lat. Jeden odczyt PCE nie zmienia żadnej z tych trzech rzeczy. Dane o zatrudnieniu mogą zmienić, bo dotykają pytania, czy gospodarka wytrzyma wrześniową podwyżkę.

Ropa wyglądała na tanią, ale to była zmiana kontraktu

Brent notowany był 30 września w okolicy 97,09 dolara za baryłkę, wyżej o 0,97 procent wobec poprzedniego dnia. Ktoś, kto pamięta wtorkowe 104,40 dolara, mógłby pomyśleć, że ropa runęła o siedem procent. Nie runęła. Od października punktem odniesienia jest kontrakt grudniowy, notowany około siedmiu dolarów taniej od wygasłego listopadowego, więc różnica między 104 a 97 dolarami to niemal wyłącznie przejście na nową serię. W ujęciu porównywalnym, na tym samym kontrakcie, ropa zamknęła dzień wzrostem poniżej jednego procenta.

Warto to zapisać, bo w najbliższych dniach będzie krążyć po nagłówkach jako spadek, którego nie było. Sam obraz fundamentalny nie zmienił się od wtorku: saudyjski rurociąg wschód-zachód obniża wartość blokady Ormuz, Teheran potwierdził otrzymanie amerykańskiej kontrpropozycji, ale nie ujawnił treści, a spór dotyczy kolejności ustępstw. I to właśnie ta ropa siedzi w polskim odczycie inflacji jako paliwa droższe o 36,1 procent.

Środa 30 września była dniem, w którym rynek dostał lepszą inflację, niż się spodziewał, i to w podwójnej dawce, bo łagodniejszemu sierpniowemu PCE towarzyszyła rewizja lipca o 0,3 punktu w dół. Akcje wzięły to za dobrą monetę, obligacje nie, bo długi koniec krzywej wycenia dziś premię terminową i podaż papierów, a nie prognozę inflacji, i czeka na piątkowe payrolls. W Polsce inflacja poszła w drugą stronę, do 4,0 procent, ale zrobiły to paliwa droższe o 36,1 procent i wygasły VAT, czyli składniki, wobec których stopa procentowa jest bezsilna, co przed posiedzeniem RPP 6 i 7 października jest problemem komunikacyjnym, nie tylko decyzyjnym. Warszawa zamknęła kwartał czwartą zwyżką kwartalną z rzędu na plecach energetyki, oddając po drodze połowę dnia i przepuszczając 750 milionów złotych przez sam fixing, co mówi więcej o kalendarzu funduszy niż o nastrojach.

Na co patrzeć dalej

  1. Amerykański raport z rynku pracy w piątek 2 października — konsensus zakłada około 100 tysięcy nowych etatów wobec 162 tysięcy w sierpniu. Po słabym odczycie nastrojów konsumentów, łagodniejszym PCE i rewizji lipca to ostatnia duża liczba przed posiedzeniem Fedu 27 i 28 października, a dla rynku długu ważniejsza od samej inflacji.
  2. Posiedzenie RPP 6 i 7 października — inflacja 4,0 procent przy stopie 3,75 procent oznacza ujemną realną stopę, ale źródłem wzrostu są paliwa i wygasły VAT. Kluczowy będzie ton konferencji i to, czy listopadowa projekcja zostanie nazwana punktem decyzyjnym.
  3. Pełna struktura inflacji GUS około 15 października — szybki szacunek nie podaje inflacji bazowej. Jeśli bazowa okaże się niższa od 4 procent, potwierdzi to, że wrześniowy skok jest zjawiskiem podażowym i argument za podwyżką osłabnie.
  4. Zachowanie długiego końca amerykańskiej krzywej — trzydziestolatki w okolicy 5,56 procent po sześciu dniach przeceny. Powrót powyżej 5,62 procent przy dobrych danych o inflacji byłby potwierdzeniem, że w grze jest premia terminowa, a nie oczekiwania cenowe.
  5. Grudniowy Brent i negocjacje irańskie — od października punktem odniesienia jest nowa seria kontraktu, więc porównania trzeba prowadzić na niej. Treść irańskiej odpowiedzi na amerykańską kontrpropozycję pozostaje najsilniejszym pojedynczym czynnikiem dla ceny baryłki, a więc i dla kolejnych odczytów polskiej inflacji.
  6. Pierwsza sesja października na GPW — po dniu, w którym o zamknięciu zdecydował fixing i porządkowanie portfeli, czwartek pokaże, czy popyt na energetykę i banki był realny, czy technicznym efektem końca kwartału. W tle rozliczenie Energi 5 października i raport Modivo 1 października.

Tekst opisuje sytuację na dzień 30 września 2026 roku. Dane o inflacji w Polsce pochodzą z szybkiego szacunku GUS z 30 września i relacji PAP Biznes, Gazety Prawnej, Money.pl oraz WNP; dane PCE z publikacji Biura Analiz Ekonomicznych USA z 30 września w relacjach CNBC, Fox Business, FXStreet i Yahoo Finance. Poziomy indeksów i obroty na GPW podano za komunikatami PAP Biznes, Strefy Inwestorów i relacjami „Parkietu” z sesji 30 września, zmiany indeksów amerykańskich i rentowności obligacji za CNBC i Trading Economics, a notowania ropy za Trading Economics i serwisami branżowymi z tego dnia. Sesja w Stanach Zjednoczonych w momencie publikacji jeszcze trwała, więc środowe zmiany indeksów amerykańskich i rentowności są śródsesyjne. Odczyty z różnych źródeł mogą się nieznacznie różnić. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. Rentowność amerykańskich trzydziestolatek najwyżej od 2002 roku

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    sesja 29.09
  2. Ropa oddała większość porannego skoku

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    sesja 28.09
  3. Trump odrzucił siedmiodniowy plan Iranu

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    zapowiedź 28.09–02.10