Dzień na rynku, 27 września 2026: Trump odrzucił siedmiodniowy plan Iranu, więc piątkowa wycena ropy straciła podstawę przed tygodniem PCE i payrolls
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 25.09.2026
- Czytanie
- 11 min
- Dział
- Rynki
W skrócie
W sobotę Donald Trump odrzucił irański plan otwarcia cieśniny Ormuz w siedem dni, a to był dokładnie ten scenariusz, na którym rynek oparł piątkowe spadki ropy. WTI zamknęło tydzień na 92,41 dolara, niżej o 7,87 procent, w pierwszym spadkowym tygodniu od końca sierpnia. Nowy tydzień przynosi cztery odczyty, które ustawią wycenę stóp po obu stronach Atlantyku: PCE i szybki szacunek inflacji GUS w środę 30 września, PMI w czwartek oraz amerykański raport z rynku pracy w piątek 2 października z konsensusem 100 tysięcy etatów. W tle Fed, który podniósł stopy 16 września po raz pierwszy od 2023 roku.
Spółki z tego wpisu: Orlen TRZYMAJ 53, JSW SPRZEDAJ 42, CCC TRZYMAJ 42 i 2 inne
Niedzielne zapowiedzi tygodnia zwykle polegają na tym, że przepisuje się kalendarz i zgaduje, co z niego wyniknie. Ten tydzień jest inny, bo weekend zdążył już unieważnić najważniejsze założenie z poprzedniego piątku. Rynki zamykały się 25 września w przekonaniu, że Waszyngton i Teheran są blisko etapowego porozumienia w sprawie cieśniny Ormuz, i na tym przekonaniu ropa WTI straciła w tygodniu 7,87 procent, a indeksy w Stanach Zjednoczonych zaliczyły pierwszy wzrostowy tydzień od trzech. W sobotę 26 września prezydent Stanów Zjednoczonych powiedział, że ten plan odrzuca. Poniedziałkowe otwarcie jest więc pierwszym momentem, w którym rynek może wycenić nową informację, a ponieważ przez weekend handlowały tylko kryptowaluty, nie ma nawet pośredniej wskazówki z rynku ropy.
Weekend: plan odrzucony, ale drzwi zostawione otwarte
W piątek 25 września, na marginesie 81. sesji Zgromadzenia Ogólnego Organizacji Narodów Zjednoczonych w Nowym Jorku, Iran przedstawił Stanom Zjednoczonym plan otwarcia cieśniny Ormuz w ciągu siedmiu dni. W sobotę Donald Trump oświadczył, że plan jest nie do przyjęcia. Uzasadnienie było utrzymane w kategoriach przewagi negocjacyjnej, a nie treści propozycji: prezydent stwierdził, że Iran pieniądze bierze z cieśniny Ormuz, więc przechytrzył sam siebie, i dodał, że Teheran nie ma teraz pieniędzy, bo chciał zamknąć cieśninę, a Stany Zjednoczone zamknęły ją jemu. Według Trumpa Iran chce porozumienia natychmiast wyłącznie dlatego, że przegrywa tak bardzo. Jednocześnie nie zamknął drogi do dalszych rozmów.
Reakcja Teheranu była wstrzemięźliwa i to jest drugi istotny element tego weekendu. W niedzielę 27 września szef irańskiej dyplomacji Abbas Araghczi powiedział, że Iran zapoznał się z doniesieniami o wypowiedziach Trumpa, ale nie otrzymał oficjalnej odpowiedzi przez mediatorów, i czeka na przekazanie ostatecznego stanowiska Waszyngtonu. W praktyce oznacza to, że formalnie propozycja nadal leży na stole. Prezydent Masud Pezeszkian wrócił w sobotę z Nowego Jorku do Teheranu, wcześniej opowiadając się za powrotem do wcześniejszych ustaleń i wznowieniem negocjacji.
Dla rynku różnica między „plan odrzucony" i „plan odrzucony w wywiadzie, ale nie przez mediatorów" jest warta kilka dolarów na baryłce. To dlatego pierwsze godziny poniedziałkowego handlu będą ważniejsze niż cała reszta dnia.
Harmonogram irański był policzony od dnia następującego po przyjęciu oferty przez administrację amerykańską. Pierwsze kroki miały zająć cztery do pięciu dni, cieśnina miała otworzyć się dla ruchu handlowego szóstego dnia, a rozmowy o programie nuklearnym miały zacząć się siódmego. W zamian Iran żądał czterech rzeczy: zniesienia amerykańskiej blokady morskiej irańskich portów, zawieszenia sankcji na sprzedaż irańskiej ropy, uwolnienia zamrożonych aktywów oraz zawieszenia broni na wszystkich frontach, w tym w Libanie. Teheran podkreślał, że nie wysuwa nowych warunków, bo wszystkie mieszczą się w ramach czerwcowego porozumienia obu stron z 17 czerwca. Iran wykluczył natomiast ustępstwa w samej sprawie nuklearnej, godząc się jedynie na rozmowy o niej.
Warto zwrócić uwagę na kolejność, bo to ona jest sednem sporu. W propozycji irańskiej Stany Zjednoczone znoszą blokadę i sankcje najpierw, a cieśnina otwiera się potem. Z perspektywy Waszyngtonu jest to prośba o oddanie jedynego skutecznego narzędzia presji przed uzyskaniem efektu, a wypowiedź o tym, że Iran nie ma pieniędzy, bo blokada działa, jest dokładnie oświadczeniem, że tego narzędzia nie zamierza się oddawać. Obie strony chcą tej samej transakcji w odwrotnej kolejności, i to jest czynnik, który utrzyma zmienność na ropie jeszcze przez tygodnie.
Ropa: tydzień spadku o 7,87 procent oparty na założeniu, które przestało obowiązywać
Dokładne poziomy z piątku 25 września są w tym tygodniu punktem odniesienia. Listopadowe kontrakty na ropę WTI rozliczyły się po 92,41 dolara za baryłkę, o 2,20 dolara, czyli 2,33 procent, poniżej czwartkowych 94,61 dolara. W skali tygodnia, wobec 100,30 dolara z poprzedniego piątku, WTI straciło 7,89 dolara, czyli 7,87 procent, i był to pierwszy spadkowy tydzień od końca sierpnia. Brent rozliczył się po 104,32 dolara, niżej o 2,28 dolara, czyli 2,14 procent, wobec 106,60 dolara z czwartku, ale w skali tygodnia, wobec 103,87 dolara z 18 września, zyskał 0,45 dolara, czyli 0,43 procent.
Ta rozbieżność jest najciekawszą liczbą całego tygodnia. Różnica między Brentem a WTI wynosi blisko 12 dolarów na baryłce, podczas gdy w normalnych warunkach mieści się w kilku dolarach. Amerykańska ropa lądowa taniała na nadziei porozumienia, bo to ona odzwierciedla oczekiwania co do globalnej podaży, a Brent, czyli ropa dostarczana morzem, trzymał się powyżej stu dolarów, bo dla niej kluczowe jest to, czy tankowce fizycznie przepływają. Rynek wycenił więc pokój w kontraktach i wojnę w logistyce jednocześnie. Odrzucenie planu uderza przede wszystkim w tę pierwszą wycenę.
Do tego dochodzi wątek, który w piątkowym optymizmie zginął. W czwartek Arabia Saudyjska przechwyciła sześć pocisków balistycznych wystrzelonych przez jemeńskich Huti, wedle koalicji skierowanych na Taif w zachodniej części kraju oraz na rejon Janbu nad Morzem Czerwonym. Huti twierdzili, że uderzyli w cel w Rijadzie i w instalacje Saudi Aramco w Janbu, używając pocisków balistycznych, manewrujących i dronów. Znaczenie tego kierunku jest czysto infrastrukturalne: Janbu to główna alternatywna droga eksportu saudyjskiej ropy w sytuacji, gdy cieśnina Ormuz jest zablokowana, a rurociąg wschód-zachód dopiero wraca do pracy po uszkodzeniach z początku miesiąca. Francja zaoferowała wsparcie wojskowe dla ochrony Janbu. Dopóki ten kierunek jest pod ostrzałem, każdy scenariusz otwarcia Ormuz ma mniejszą wartość, niż wynikałoby z samych nagłówków.
Kalendarz tygodnia: środa dla inflacji, piątek dla rynku pracy
Tydzień od 28 września do 2 października jest klasycznym przełomem miesiąca, w którym najpierw przychodzą inflacje, a potem dane z rynku pracy. Rozkład jest następujący.
Poniedziałek 28 września to dzień bez odczytu pierwszej kategorii: protokół z posiedzenia Banku Japonii, chińskie zyski przemysłu oraz wystąpienia Christine Lagarde i Franka Eldersona z Europejskiego Banku Centralnego, Dave Ramsdena z Banku Anglii i Thomasa Barkina z Rezerwy Federalnej. W tak wyczulonym na stopy otoczeniu to wystąpienia mogą być jedynym tematem dnia. Wtorek 29 września przynosi decyzję Banku Rezerwy Australii, z konsensusem 4,60 procent wobec 4,35 procent poprzednio, czyli kolejnym bankiem centralnym podnoszącym stopy.
Środa 30 września jest najgęstszym dniem tygodnia. Publikowany jest amerykański wskaźnik PCE, z poprzednim odczytem 3,7 procent rok do roku, czyli ulubiona miara inflacji Rezerwy Federalnej. Tego samego dnia pojawia się amerykański indeks zaufania konsumentów Conference Board, poprzednio 89,4 punktu, oraz oficjalny chiński PMI dla przemysłu, poprzednio 49,8 punktu. Do tego dochodzi szybki szacunek inflacji Głównego Urzędu Statystycznego za wrzesień i domknięcie trzeciego kwartału.
Czwartek 1 października to wnioski o zasiłek dla bezrobotnych w Stanach Zjednoczonych, poprzednio 197 tysięcy, japoński Tankan dla dużych producentów, poprzednio 22 punkty, oraz pierwszy dzień miesiąca, czyli publikacja indeksów PMI dla przemysłu, w tym polskiego i amerykańskiego ISM. Piątek 2 października zamyka tydzień dwoma odczytami najwyższej wagi: amerykański raport z rynku pracy z konsensusem 100 tysięcy nowych etatów wobec 162 tysięcy w sierpniu oraz szybki szacunek inflacji w strefie euro za wrzesień, wobec 3,2 procent w sierpniu, gdy energia drożała o 14,3 procent rok do roku.
Ta układanka ma jeden wspólny mianownik, którym jest posiedzenie Rezerwy Federalnej 27 i 28 października. Przypomnijmy punkt wyjścia: 16 września Fed podniósł stopy o 25 punktów bazowych do przedziału 3,75 do 4,00 procent, po raz pierwszy od 2023 roku, w głosowaniu 12 do 0. Przewodniczący Kevin Warsh powiedział wtedy, że problemem jest inflacja i że stabilność cen jest problemem od ponad pięciu i pół roku. W projekcjach szesnastu z osiemnastu członków komitetu zakładało co najmniej jedną kolejną podwyżkę w tym roku, a mediana oczekiwań na koniec 2026 roku przesunęła się do przedziału 4,1 do 4,4 procent. Po konferencji rynek wyceniał 49 procent prawdopodobieństwa podwyżki w październiku. Środowy PCE i piątkowe payrolls są więc dwoma ostatnimi dużymi danymi przed tą decyzją, a rentowność amerykańskich dziesięciolatek stoi w okolicy 5,17 procent, najwyżej od 2007 roku, przy trzydziestolatkach na 5,488 procent, najwyżej od 2004 roku. Słabe payrolls są w tym układzie dobrą wiadomością dla obligacji i złą dla tezy o sile gospodarki, mocne odwrotnie.
Punkt wyjścia dla amerykańskich indeksów jest następujący. Indeks S&P 500 zamknął piątek 25 września na 7743,41 punktu po wzroście o 0,51 procent, Nasdaq Composite na 27 068,72 punktu po wzroście o 0,5 procent, a Dow Jones Industrial Average na 51 828,62 punktu po wzroście o 478,64 punktu, czyli 0,93 procent. W skali tygodnia S&P 500 zyskał około 0,6 procent, Nasdaq 100 aż 2,1 procent, a Dow zakończył tydzień praktycznie na zero, niżej o 103 punkty. Dla S&P 500 i dla Nasdaqa był to pierwszy wzrostowy tydzień od trzech, zbudowany w znacznej mierze na taniejącej ropie, czyli na tym samym założeniu, które w sobotę przestało obowiązywać.
Polska: odczyt, który ustawi posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej
Krajowy kalendarz ma w tym tygodniu dwie pozycje, ale pierwsza z nich jest najważniejszą polską liczbą miesiąca. W środę 30 września GUS publikuje szybki szacunek inflacji za wrzesień. Sierpniowy odczyt wyniósł 3,4 procent, czyli o jedną dziesiątą punktu poniżej górnej granicy pasma odchyleń od celu Narodowego Banku Polskiego, który wynosi 2,5 procent plus minus jeden punkt procentowy. Znaczenie tego odczytu bierze się z terminu kolejnego wydarzenia: Rada Polityki Pieniężnej zbiera się 6 i 7 października, a stopa referencyjna wynosi 3,75 procent i nie zmieniła się od marca.
Kontekst rynkowy tego posiedzenia jest niekomfortowy. Rentowność polskich obligacji dziesięcioletnich trzyma się w okolicy 6,36 do 6,40 procent, najwyżej od 2023 roku, a w szczycie miesiąca przebijała 6,5 procent. Euro dotknęło w piątek 4,40 złotego, najwyżej od niemal trzech lat, kończąc dzień w okolicy 4,375 złotego, a dolar wyszedł ponad 3,86 złotego i zawrócił do około 3,845 złotego; w tabeli referencyjnej NBP z 25 września dolar kosztował 3,8404 złotego. Polska handluje jako kraj z ratingiem A3 od 18 września. Różnica między stopą banku centralnego na 3,75 procent a kosztem długu państwa na 6,4 procent to premia za ryzyko fiskalne, której żaden odczyt inflacji sam nie zdejmie, ale odczyt powyżej 3,5 procent tę premię pogłębi.
Drugą krajową pozycją jest czwartkowy PMI dla polskiego przemysłu. W sierpniu wskaźnik spadł do 48,3 punktu z 49,0 punktu w lipcu i był to szesnasty kolejny miesiąc poniżej neutralnej granicy 50 punktów, przy szybszych spadkach nowych zamówień i produkcji oraz ponownym spadku zatrudnienia. Do tego doszła presja kosztowa wynikająca z największych opóźnień w łańcuchach dostaw od ponad czterech lat, co jest bezpośrednim skutkiem sytuacji w cieśninie Ormuz. Ten odczyt jest najlepszym dostępnym testem tego, czy wojna zaczyna dociskać polską gospodarkę realną, a nie tylko wyceny na giełdzie.
Warszawa i spółki: kwartał do domknięcia i 117 raportów
Giełda Papierów Wartościowych w Warszawie wchodzi w tydzień z poziomów bliskich historycznym. WIG20 zamknął piątek na 4180,26 punktu po spadku o 0,30 procent, po tygodniu wyższym o około 1,4 procent i po dotknięciu we wtorek 22 września historycznego rekordu 4241,58 punktu. WIG wynosi 157 173,62 punktu, mWIG40 10 525,11 punktu, a sWIG80 30 756,19 punktu. Od początku roku WIG20 jest wyżej o około 25 procent, WIG o około 35 procent, a WIG Banki o blisko 50 procent, przy czym indeks bankowy zyskał w ostatnim tygodniu ponad 5,2 procent i ustanowił historyczny szczyt w okolicy 28 555 punktów.
To zestawienie ustawia pytanie na najbliższe sesje. Zwyżka warszawskiego rynku w tym roku jest w przeważającej mierze zwyżką banków, którym wysokie stopy podnoszą marże odsetkowe. Jeśli środowy odczyt inflacji zwiększy prawdopodobieństwo podwyżki stóp w Polsce, banki dostaną kolejne paliwo, a resztę indeksu przyciśnie droższy pieniądz. Jeśli inflacja zaskoczy w dół, mechanizm zadziała odwrotnie i pierwszy raz od kilku tygodni presja pojawi się na najmocniejszym segmencie rynku. Wejście w październik po blisko pięćdziesięcioprocentowym wzroście zostawia bardzo mało miejsca na rozczarowanie.
Spółkowo tydzień jest gęsty formalnie i chudy treściowo. Na rynku ukaże się około 117 raportów okresowych, ale tylko jeden dotyczy spółki z WIG20: Modivo publikuje raport półroczny w czwartek 1 października. Z mWIG40 raportują między innymi JSW, Polenergia i Lubawa, a tydzień otwiera w poniedziałek grupa spółek z sWIG80 wraz z Creotech Instruments z sektora kosmicznego. Osobno wypada najważniejsze wydarzenie korporacyjne: 30 września Orlen ma formalnie ogłosić przymusowy wykup akcji Energi po 27,60 złotego za walor. Koncern trzyma 95,24 procent akcji, mniejszość 32,8 miliona walorów, a koszt operacji to około 907 milionów złotych. Cena odpowiada wartości godziwej ustalonej przez firmę audytorską i oznacza koniec giełdowej historii Energi.
Weekend na krypto: jedyny czynny rynek nie spanikował
Ponieważ kryptowaluty są jedynym rynkiem handlującym w sobotę i niedzielę, ich reakcja na odrzucenie irańskiego planu jest jedyną dostępną wskazówką przed poniedziałkiem. Reakcji praktycznie nie ma. W niedzielę 27 września nad ranem czasu amerykańskiego bitcoin był notowany po około 84 602 dolary, ethereum po około 2709 dolarów i o 0,9 procent wyżej w skali doby, XRP po 1,57 dolara i wyżej o 2,1 procent, a solana po 121,78 dolara i wyżej o 4,5 procent. Dobowy obrót bitcoinem wyniósł około 7 miliardów dolarów, czyli mało nawet na weekendowe standardy.
To jest ta sama historia, którą ten rynek opowiada od tygodnia. W dniach od 21 do 25 września amerykańskie spotowe fundusze ETF na bitcoina przyciągnęły rekordowe w tym roku 2,39 miliarda dolarów, a cena przez ten czas spadła z okolic 86,6 tysiąca do około 84,2 tysiąca dolarów. Przy dziesięcioletniej obligacji amerykańskiej płacącej ponad 5 procent aktywo bez przepływów pieniężnych potrzebuje coraz większych napływów, żeby utrzymać poziom, i dokładnie to widać. Brak weekendowej reakcji na geopolitykę mówi więc mniej o samej geopolityce, a więcej o tym, że ten rynek jest obecnie rozgrywany przez stopy procentowe.
Ten tydzień zaczyna się od unieważnionego założenia. Rynek wycenił w piątek 25 września rosnące prawdopodobieństwo porozumienia w sprawie cieśniny Ormuz, ropa WTI straciła w tygodniu 7,87 procent i rozliczyła się po 92,41 dolara, a w sobotę Donald Trump ten plan odrzucił, mówiąc, że Iran przechytrzył sam siebie i przegrywa tak bardzo, że chce transakcji natychmiast. Teheran odpowiedział, że czeka na oficjalne stanowisko przez mediatorów, więc propozycja formalnie leży na stole, a spór dotyczy kolejności: Iran chce najpierw zniesienia blokady i sankcji, Waszyngton nie chce oddawać jedynego działającego narzędzia presji. Kalendarz dorzuca do tego cztery odczyty o realnym znaczeniu: PCE i szybki szacunek inflacji GUS w środę 30 września, PMI w czwartek oraz amerykański raport z rynku pracy w piątek 2 października z konsensusem 100 tysięcy etatów wobec 162 tysięcy w sierpniu. Wszystkie prowadzą do dwóch decyzji o stopach, posiedzenia Rady Polityki Pieniężnej 6 i 7 października oraz Rezerwy Federalnej 27 i 28 października, wycenianego obecnie na 49 procent prawdopodobieństwa kolejnej podwyżki. Warszawa wchodzi w ten tydzień na 4180,26 punktu, z indeksem banków wyżej o blisko 50 procent od początku roku, czyli z bardzo małym miejscem na rozczarowanie.
Na co patrzeć dalej
- Poniedziałkowe otwarcie ropy - to pierwszy moment wyceny sobotniej decyzji. Punktem odniesienia jest 92,41 dolara na WTI i 104,32 dolara na Brencie. Kluczowa jest nie sama skala odbicia, ale to, czy różnica między Brentem a WTI, dziś blisko 12 dolarów, będzie się dalej rozszerzać. Rozszerzanie oznacza, że rynek wycenia trwałą blokadę logistyki, a nie samą retorykę.
- Czy Teheran dostanie oficjalną odpowiedź przez mediatorów - Araghczi powiedział w niedzielę, że jej nie ma. Dopóki nie ma, propozycja siedmiodniowa formalnie obowiązuje i każda wypowiedź z Waszyngtonu będzie ruszać ropą o kilka procent. Przekazanie oficjalnego odrzucenia byłoby zdarzeniem osobnym i silniejszym niż sobotni wywiad.
- Szybki szacunek inflacji GUS w środę 30 września - sierpień dał 3,4 procent, granica pasma odchyleń to 3,5 procent. To najważniejsza liczba przed posiedzeniem Rady Polityki Pieniężnej 6 i 7 października i najmocniej zobaczymy ją na rentownościach dziesięciolatek, dziś w okolicy 6,4 procent, oraz na kursie euro, które w piątek dotknęło 4,40 złotego.
- PCE w środę i payrolls w piątek - poprzedni PCE wyniósł 3,7 procent rok do roku, a konsensus dla nowych etatów to 100 tysięcy wobec 162 tysięcy w sierpniu. To ostatnie duże dane przed posiedzeniem Rezerwy Federalnej 27 i 28 października, wycenianym na 49 procent prawdopodobieństwa podwyżki. Uwaga na asymetrię: przy rentowności dziesięciolatek na 5,17 procent mocne dane nie są już dla akcji dobrą wiadomością.
- Czwartkowy PMI dla polskiego przemysłu - sierpień dał 48,3 punktu, szesnasty miesiąc poniżej pięćdziesiątki, przy największych opóźnieniach w łańcuchach dostaw od ponad czterech lat. To najlepszy dostępny test tego, czy wojna zaczyna dociskać realną gospodarkę, a nie tylko wyceny.
- Zachowanie WIG Banki na przełomie kwartału - indeks wchodzi w październik po blisko 50 procentach wzrostu od początku roku i po historycznym szczycie w okolicy 28 555 punktów. Każde przesunięcie oczekiwań co do stóp w Polsce uderzy najpierw właśnie tutaj, a pierwsze sesje października będą wiarygodniejszym testem niż ostatnie dni kwartału, w których wiele ruchów wynika z porządkowania portfeli.
- Janbu i rurociąg wschód-zachód - czwartkowe przechwycenie sześciu pocisków nad Taif i Janbu przypomina, że alternatywna droga eksportu saudyjskiej ropy jest pod ostrzałem, a rurociąg dopiero wraca do pracy. Kolejny skuteczny atak na tym kierunku zniweczy efekt jakichkolwiek postępów w sprawie Ormuz.
Tekst opisuje sytuację na dzień 27 września 2026 roku i zapowiada tydzień od 28 września do 2 października. Odrzucenie przez prezydenta Stanów Zjednoczonych irańskiego planu otwarcia cieśniny Ormuz, przytoczone wypowiedzi oraz treść i harmonogram samej propozycji podano za relacjami agencyjnymi i serwisami informacyjnymi z 25, 26 i 27 września. Wypowiedź szefa irańskiej dyplomacji o braku oficjalnej odpowiedzi przekazanej przez mediatorów pochodzi z 27 września. Poziomy rozliczenia kontraktów na ropę WTI i Brent z 24 i 25 września oraz porównania tygodniowe wobec 18 września podano za serwisami branżowymi i finansowymi. Informacje o przechwyceniu pocisków nad Taif i rejonem Janbu, o deklaracjach jemeńskich Huti oraz o stanie rurociągu wschód-zachód pochodzą z doniesień z 24 i 25 września. Kalendarz publikacji na tydzień od 28 września do 2 października wraz z poprzednimi odczytami i konsensusami podano za zestawieniami makroekonomicznymi opublikowanymi 25 września. Decyzja Rezerwy Federalnej z 16 września, wynik głosowania, projekcje członków komitetu oraz wypowiedzi przewodniczącego pochodzą z komunikatu i zapisu konferencji prasowej z tego dnia, a wycena prawdopodobieństwa podwyżki w październiku z odczytu kontraktów na stopę po tej konferencji. Poziomy zamknięcia indeksów warszawskiej giełdy oraz indeksu WIG Banki podano za notowaniami z 25 września i podsumowaniami tygodnia. Kursy walut pochodzą z tabeli referencyjnej Narodowego Banku Polskiego z 25 września oraz z notowań rynku międzybankowego z tego dnia. Sierpniowy odczyt inflacji w Polsce podano za komunikatem Głównego Urzędu Statystycznego z 31 sierpnia, a sierpniowy PMI dla polskiego przemysłu za raportem S&P Global z 1 września. Inflacja w strefie euro za sierpień pochodzi z danych Eurostatu z 17 września. Informacje o przymusowym wykupie akcji Energa S.A. i o kalendarzu raportów okresowych podano za raportem bieżącym Orlenu z 24 września oraz zestawieniami giełdowymi z 25 września. Notowania kryptowalut pochodzą z odczytów z 27 września. Odczyty z różnych źródeł mogą się nieznacznie różnić, a dane zapowiadane nie są jeszcze opublikowane. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.