Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

Dzień na rynku, 2 października 2026: amerykańska gospodarka dodała 29 tysięcy etatów, rynek skreślił październikową podwyżkę Fed, a rentowność dziesięciolatek i tak zamknęła się wyżej

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
02.10.2026
Czytanie
11 min
Dział
Rynki

W skrócie

Wrześniowy raport z amerykańskiego rynku pracy wypadł znacznie słabiej od konsensusu: 29 tysięcy nowych etatów wobec oczekiwanych 84 tysięcy, bezrobocie w górę do 4,2 procent, płace rosnące najsłabiej od 2021 roku i rewizja dwóch poprzednich miesięcy o 60 tysięcy w dół. Szanse na październikową podwyżkę stóp Fed spadły w ciągu tygodnia z 36 do 17 procent, akcje poszły w górę, a Nasdaq Composite zyskał 1,2 procent i w trakcie sesji ustanowił rekord. Najważniejsze zdarzyło się jednak na rynku długu: rentowność amerykańskich dziesięciolatek najpierw zjechała w okolice 5,21 procent, a potem oddała cały ruch i zamknęła się w okolicy 5,28 procent, czyli kilka punktów bazowych wyżej. W Warszawie WIG20 spadł o 0,44 procent do 4084,31 punktu i zaliczył najgorszy tydzień od czerwca, ale pieniądz z rynku nie wyszedł, tylko przesiadł się z banków do energetyki: PGE zyskało w tygodniu ponad 12 procent i jest najwyżej od ponad dekady.

Spółki z tego wpisu: PKO BP KUPUJ 64, Bank Pekao KUPUJ 58, Orlen TRZYMAJ 53 i 5 innych

Wczoraj kończyliśmy wpis zdaniem, że piątkowy raport z amerykańskiego rynku pracy albo potwierdzi tezę o odpornej gospodarce i jeszcze podniesie rentowności, albo ją pierwszy raz podważy. Podważył, i to mocno. A potem stało się coś, czego żadna z tych dwóch wersji nie przewidywała: rentowność amerykańskich dziesięciolatek spadła na kilkanaście minut, odbiła i zamknęła dzień wyżej niż go zaczęła. To jest najważniejsza informacja tej sesji i warto zrozumieć, dlaczego tak się stało, bo konsekwencje dotyczą także polskich banków.

Sesja 02.10.2026piątekSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 111 · sprzedaż 234Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−31−12324.0802.10w dół 216w górę 222 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 02.10.2026.

Raport z rynku pracy: 29 tysięcy etatów, 60 tysięcy w dół i skreślona październikowa podwyżka

Wrześniowe zatrudnienie w sektorach pozarolniczych wzrosło w Stanach Zjednoczonych o 29 tysięcy osób. Konsensus ekonomistów ankietowanych przez Dow Jones mówił o 84 tysiącach, więc odczyt wypadł poniżej jednej trzeciej oczekiwań. Dla porządku przypomnijmy prognozy, które wymieniliśmy wczoraj: Reuters i Bloomberg wskazywały około 90 tysięcy, FactSet około 95 tysięcy, a najniżej ze wszystkich celował Bank of America z 60 tysiącami. Nawet ta najbardziej pesymistyczna liczba okazała się ponad dwa razy za wysoka.

Bezrobocie wzrosło z 4,1 do 4,2 procent, choć tutaj szczegóły są mniej ponure niż sam nagłówek. Wzrost wynika w dużej mierze z napływu ludzi do zasobu siły roboczej, bo współczynnik aktywności zawodowej podskoczył do 61,8 procent, najwyżej od czterech miesięcy. Rosnąca aktywność zawodowa przy stabilnym zatrudnieniu zawsze podnosi stopę bezrobocia, a jest sygnałem, że ludzie wracają na rynek pracy, więc jest to raczej dobra wiadomość zapisana w złej statystyce.

Gorsze są dwie pozostałe liczby. Przeciętne wynagrodzenie godzinowe wzrosło o zaledwie 0,1 procent miesiąc do miesiąca, przy oczekiwaniach 0,3 procent, co rocznie daje 3,0 procent i jest najsłabszą dynamiką płac od 2021 roku. Do tego doszła rewizja danych z dwóch poprzednich miesięcy, która odjęła w sumie 60 tysięcy etatów. Jeśli ktoś szukał dowodu na to, że amerykański rynek pracy chłodzi się szybciej, niż pokazywały wcześniejsze odczyty, to go dostał w trzech miejscach jednocześnie.

Struktura wrześniowego przyrostu też nie ratuje obrazu. Ochrona zdrowia, czyli najbardziej niezawodny silnik amerykańskiego zatrudnienia ostatnich dwóch lat, dodała 17 tysięcy miejsc pracy, podczas gdy średnia z poprzednich dwunastu miesięcy wynosiła 33 tysiące. Przemysł przetwórczy dołożył 9 tysięcy etatów i to w tym zestawieniu wypada nawet przyzwoicie, zwłaszcza w zestawieniu z czwartkowym odczytem indeksu S&P Global dla przemysłu na poziomie 55,9 punktu, czyli najwyższym od maja 2022 roku. Przemysł rośnie, ale nie zatrudnia tak, jak na to wskazywały ankiety nastrojów.

Reakcja w wycenach polityki pieniężnej była natychmiastowa i bardzo duża. Narzędzie FedWatch giełdy CME, oparte na trzydziestodniowych kontraktach na stopę procentową, wskazuje po raz pierwszy od dawna zaledwie 17 procent szans na podwyżkę o 25 punktów bazowych na posiedzeniu 28 października. Tydzień temu było to blisko 36 procent. Na rynku predykcyjnym Kalshi ruch był jeszcze bardziej dramatyczny, bo prawdopodobieństwo październikowej podwyżki spadło do 18 procent z prawie 70 procent tydzień wcześniej.

Warto zwrócić uwagę, że to nie jest efekt jednego odczytu. Spadek zaczął się już w środku tygodnia, po publikacji indeksu PCE, czyli preferowanej przez Fed miary inflacji, która wypadła łagodniej od oczekiwań. Piątkowy raport z rynku pracy dołożył resztę ruchu. Innymi słowy, rynek dostał w jednym tygodniu dwa argumenty za tym, że zacieśnianie można odłożyć, i oba przyjął.

Jest jednak w tej wycenie szczegół, który łatwo przeoczyć, a który tłumaczy całą resztę sesji. Inwestorzy skreślili podwyżkę październikową, ale nadal wyceniają podwyżkę w grudniu. Czyli rynek nie przeszedł na scenariusz słabej gospodarki wymagającej luzowania. Przeszedł na scenariusz, w którym Fed po prostu ma więcej czasu. To ogromna różnica i to ona jest kluczem do zachowania obligacji.

Najdziwniejsze w tym dniu: dług zamknął się wyżej, choć powinien niżej

Bezpośrednio po publikacji raportu rentowności zrobiły dokładnie to, czego podręcznik każe się spodziewać. Rentowność amerykańskich dziesięciolatek zjechała w okolice 5,21 procent, trzydziestolatek do około 5,57 procent, czyli wyraźnie poniżej czwartkowych poziomów, o których pisaliśmy wczoraj. Słabszy rynek pracy oznacza mniejszą presję na stopy, więc obligacje drożeją, a ich rentowność spada. Przez kilkadziesiąt minut wszystko działało tak, jak miało.

Potem ruch się odwrócił i rentowność dziesięciolatek wróciła nad kreskę. Dzień zamknął się w okolicy 5,28 procent, czyli kilka punktów bazowych wyżej niż w czwartek. Zwróćmy uwagę na skalę tej zmiany kierunku: w ciągu jednej sesji długi koniec krzywej najpierw wycenił zupełnie inny scenariusz polityki pieniężnej, a potem go porzucił, choć żadna nowa informacja w tym czasie nie wyszła.

Wyjaśnienie jest takie, jakie przedstawialiśmy w ostatnich wpisach, tylko tym razem rynek sam je potwierdził eksperymentalnie. Długi koniec amerykańskiej krzywej nie wycenia dzisiaj przede wszystkim ścieżki stóp Fed. Wycenia premię terminową, czyli to, ile inwestor żąda za ryzyko trzymania papieru przez trzydzieści lat, oraz podaż, czyli ile tych papierów rząd zamierza sprzedać. Żadna z tych dwóch rzeczy nie zmienia się od tego, że we wrześniu powstało 29 tysięcy etatów zamiast 84 tysięcy. Skreślenie jednej podwyżki w październiku, z zachowaniem podwyżki grudniowej, przesuwa krótki koniec krzywej, a długiego praktycznie nie dotyka.

To jest obserwacja, która ma praktyczne znaczenie dla każdego, kto patrzy na polskie aktywa. Przez ostatni tydzień standardowa odpowiedź na pytanie o wysokie rentowności brzmiała: poczekajmy na słabsze dane, a dług się uspokoi. Piątek był pierwszym testem tej hipotezy i ona go nie przeszła. Dane wypadły wyraźnie słabiej, a rentowność dziesięciolatek nadal jest przy około 5,28 procent, czyli w okolicy najwyższych poziomów od ponad dwóch dekad. Mechanizm, który w czwartek zabrał polskim bankom 3,6 procent, nie został więc wyłączony przez jeden raport.

Wall Street: Nasdaq z rekordem, Nvidia po 5,72 biliona dolarów

Akcje przeczytały ten sam raport zupełnie inaczej niż obligacje i poszły w górę. Dow Jones Industrial Average zyskał 0,5 procent, indeks S&P 500 wzrósł o 0,7 procent, a Nasdaq Composite dołożył 1,2 procent i w trakcie sesji ustanowił rekord wszech czasów, z którego pod koniec dnia nieco się cofnął. Logika kupujących była prosta: skoro Fed ma pauzę, a gospodarka nie wali się, tylko zwalnia, to jest to dokładnie takie tempo, jakiego rynek akcji potrzebuje.

Ciężar wzrostu wzięły znowu spółki technologiczne. Nvidia w trakcie sesji sięgnęła rekordowych 237,88 dolara za akcję, co dawało kapitalizację 5,72 biliona dolarów, ale dzień zakończyła w okolicy 233 dolarów, poniżej swojego rekordowego zamknięcia. Największa spółka świata jest dziś warta mniej więcej tyle, ile wynosi roczny produkt krajowy brutto Japonii. Dla porządku dodajmy, że wzrost indeksów był po raz kolejny wąski, bo kiedy jedna spółka o takiej wadze wyraźnie rośnie, podnosi cały Nasdaq niezależnie od tego, co robi pozostała część rynku.

Zestawmy dwie liczby z tej sesji, bo razem mówią coś, czego osobno nie powiedzą. Rentowność dziesięciolatek zamknęła się wyżej, a Nasdaq w trakcie sesji ustanowił rekord. To znaczy, że rynek akcji wycenia dziś scenariusz pauzy Fed, a rynek obligacji wycenia trwale wyższy koszt pieniądza w długim terminie. Obie wyceny nie mogą być jednocześnie w pełni poprawne i to jest napięcie, z którym wchodzimy w czwarty kwartał.

Warszawa: najgorszy tydzień od czerwca, ale pieniądz się tylko przesiadł

WIG20 zamknął piątkową sesję na 4084,31 punktu, niżej o 0,44 procent. Po czwartkowym spadku o 1,90 procent to kontynuacja, ale wyraźnie spokojniejsza, bo przecena nie przyspieszyła. W skali tygodnia indeks stracił ponad 2 procent i był to najgorszy tydzień od końca czerwca, a szeroki WIG spadł o około 2 procent. Dla kontekstu warto trzymać w głowie jedną datę: historyczny rekord WIG20 na 4241 punktach padł w trakcie sesji 22 września, czyli osiem dni sesyjnych przed tym zamknięciem. Mówimy więc o cofnięciu rzędu 3,7 procent od szczytu, a nie o załamaniu trendu.

Banki znowu były słabe, ale już nie dramatycznie. Indeks WIG Banki spadł o 1,2 procent do 27 050 punktów, po czwartkowym zjeździe o 3,64 procent do 27 393 punktów. Najsłabszy w tej grupie był Alior ze spadkiem 1,7 procent, a PKO Bank Polski, Pekao i mBank straciły po około 1,5 procent. Dwa banki wyszły na plus: ING Bank Śląski zyskał 0,6 procent, a BNP Paribas Bank Polska 0,1 procent. Przebieg sesji był przy tym pouczający, bo rano kursy banków zmieniały się w większości nie więcej niż o 0,3 procent, a kilka rosło o 0,8 do 1 procent. Pogorszenie przyszło w drugiej części dnia, czyli dokładnie wtedy, gdy amerykańskie rentowności wracały nad kreskę. Polski sektor bankowy handluje dziś krzywą dochodowości w Nowym Jorku niemal w czasie rzeczywistym.

Orlen był na początku sesji najsłabszą spółką w WIG20 ze spadkiem 2 do 3 procent, ale skalę przeceny zredukował i zamknął dzień w okolicy 144,3 złotego, niżej o 1,2 procent. Po drugiej stronie tabeli stał KGHM, który zyskał 4,39 procent i doszedł do 335,30 złotego. Ten jeden wzrost nie zrównoważył jednak słabości banków i paliw, co dobrze pokazuje, jak duży udział w polskim indeksie mają dziś te dwa sektory.

Energetyka zabrała bankom rolę lidera, a PGE jest najwyżej od ponad dekady

Najciekawsza rzecz na GPW w tym tygodniu nie wydarzyła się w piątek i nie była spadkiem. PGE zamknęło sesję na 15,385 złotego, niżej o 0,52 procent, ale w skali tygodnia kurs wzrósł o 12,18 procent i jest najwyżej od ponad dziesięciu lat. Kapitalizacja spółki przekroczyła 34,6 miliarda złotych, a licząc od początku roku kurs urósł o około 70 procent. W tygodniu, w którym WIG20 miał najgorsze pięć sesji od czerwca, największa polska grupa energetyczna wyznaczyła wieloletnie maksimum.

Powodów jest kilka i warto je wymienić, bo to nie jest ruch czysto spekulacyjny. Powtarzalna EBITDA grupy w drugim kwartale 2026 roku wyniosła 3,96 miliarda złotych i była o ponad 20 procent wyższa rok do roku, przy rekordowych wynikach wytwarzania gazowego i ciepła. Nakłady inwestycyjne mają w 2026 roku wzrosnąć o kilkadziesiąt procent, z największym przyrostem w odnawialnych źródłach i w dystrybucji, gdzie wydatki powinny przekroczyć 5 miliardów złotych. Spółka prowadzi zaawansowane prace nad jednym z największych magazynów energii w Europie i nad największą polską morską farmą wiatrową, a na październik zapowiedziała aktualizację strategii.

Dla czytelnika tego bloga ważniejszy jest jednak wniosek portfelowy. Przez cały 2026 rok silnikiem warszawskiej hossy były banki, a my opisywaliśmy ich wyceny jako najwyższe w historii. Mechanizm z 1 i 2 października ten silnik zepsuł, bo wysokie rentowności zamieniły marżę odsetkową w ubytek kapitału. Pieniądz nie wyszedł jednak z polskiego rynku, tylko znalazł sektor, któremu wysokie stopy nie psują bilansu, a rosnące ceny energii i wielomiliardowy program inwestycyjny poprawiają perspektywy. Rotacja z banków do energetyki jest dziś najlepszym opisem tego, co dzieje się na GPW, i jest to opis znacznie dokładniejszy niż sam spadek indeksu.

Surowce, złoty i Rada przed posiedzeniem

Ropa w trakcie dnia oddawała czwartkowy skok. Po decyzji G7 o uwolnieniu z rezerw awaryjnych 100 milionów baryłek ropy i oleju napędowego Brent chwilowo zszedł pod okrągłe 100 dolarów, które przebił dzień wcześniej po informacji o wstrzymaniu chińskiego eksportu paliw, ale do końca sesji odrobił straty i zamknął się na 102,25 dolara za baryłkę, praktycznie bez zmian. Złoto zyskało na słabszych danych z rynku pracy i wycenie pauzy Fed: rano w Nowym Jorku kosztowało około 4218 dolarów za uncję, czyli znów powyżej 4200 dolarów, choć później oddało część wzrostu i w ciągu dnia było notowane w okolicy 4192 dolarów, o 0,38 procent wyżej niż w czwartek.

Złoty miał spokojny dzień, co po czwartku jest wiadomością samą w sobie. Kurs euro według tabeli NBP wyniósł 4,3745 złotego, czyli o 0,06 procent mniej niż dzień wcześniej. Od początku roku polska waluta osłabła wobec euro o 3,77 procent. Osłabienie nie pogłębiło się, ale też nie zostało odrobione, więc poziom 4,38 za euro, o którym pisaliśmy wczoraj jako o granicy do pilnowania, pozostaje nieprzekroczony tylko o włos.

W tle doszła jedna krajowa liczba, która łatwo umknęła między danymi amerykańskimi. Wskaźnik PMI dla polskiego przemysłu wzrósł we wrześniu z 48,3 do 49 punktów, czyli wrócił do poziomu z lipca, ale siedemnasty miesiąc z rzędu pozostaje poniżej granicy 50 punktów oddzielającej rozwój od recesji w sektorze. Polski przemysł przestaje się więc pogarszać, ale wciąż się nie rozwija, i to przy inflacji na poziomie 4,0 procent.

Rada Polityki Pieniężnej zbiera się 6 i 7 października, a decyzję ogłosi w środę. Stopa referencyjna wynosi 3,75 procent i stoi na tym poziomie od marcowej obniżki, a inflacja 4,0 procent wybiła się ponad górną granicę celu, czyli 3,5 procent. Scenariusz bazowy ekonomistów, w tym ING Banku Śląskiego, zakłada brak zmian w październiku, a poważną dyskusję o zacieśnieniu dopiero po listopadowej projekcji NBP. Rada wchodzi na to posiedzenie z inflacją nad pasmem, PMI pod pięćdziesiątką, polskimi dziesięciolatkami przy 6,5 procent i złotym w okolicy 4,37 za euro.

Piątek 2 października przyniósł test hipotezy, którą rynek powtarzał sobie przez cały tydzień, i hipoteza go nie przeszła. Amerykańska gospodarka dodała we wrześniu 29 tysięcy etatów wobec oczekiwanych 84 tysięcy, bezrobocie wzrosło do 4,2 procent, płace rosły najsłabiej od 2021 roku, a dwa poprzednie miesiące zrewidowano o 60 tysięcy w dół. Szanse na październikową podwyżkę Fed spadły w ciągu tygodnia z 36 do 17 procent, akcje odpowiedziały wzrostami, a Nasdaq Composite w trakcie sesji ustanowił rekord przy Nvidii wycenianej chwilowo na 5,72 biliona dolarów. Rentowność dziesięciolatek najpierw zjechała do 5,21 procent, a potem oddała cały ruch i zamknęła się w okolicy 5,28 procent, czyli wyżej niż w czwartek, bo długi koniec krzywej wycenia premię terminową i podaż długu, a nie jedną przesuniętą podwyżkę. Dla Warszawy to oznacza, że presja z czwartku nie zniknęła: WIG20 spadł o 0,44 procent do 4084,31 punktu i zaliczył najgorszy tydzień od czerwca, a WIG Banki oddały kolejne 1,2 procent. Najważniejsze jest jednak to, czego nie widać w indeksie. Pieniądz nie wyszedł z polskiego rynku, tylko przesiadł się z banków do energetyki, a PGE z tygodniowym wzrostem 12,18 procent i kursem 15,385 złotego jest najwyżej od ponad dekady.

Na co patrzeć dalej

  1. Decyzja RPP w środę 7 października - stopa referencyjna 3,75 procent przy inflacji 4,0 procent, PMI na 49 punktach i dziesięciolatkach przy 6,5 procent. Bazowo bez zmian, więc ważniejszy od samej decyzji będzie komunikat i to, czy Rada po raz pierwszy odniesie się wprost do wyceny polskiego długu i kursu złotego, a nie tylko do ścieżki inflacji.
  2. Czy rentowność dziesięciolatek utrzyma się powyżej 5,25 procent - piątek pokazał, że słabe dane z rynku pracy jej nie zdejmują. Jeśli poziom się utrzyma przy skreślonej październikowej podwyżce, to potwierdzi, że mamy do czynienia z premią terminową i podażą, a nie z wyceną polityki Fed, i że presja na bilanse polskich banków jest zjawiskiem trwałym.
  3. Rotacja z banków do energetyki na GPW - najbliższe sesje powiedzą, czy to przesunięcie kapitału ma ciąg dalszy. Zapowiedziana na październik aktualizacja strategii PGE jest tu wydarzeniem o najwyższej wadze, bo od niej zależy, czy wycena najwyższa od dekady dostanie uzasadnienie w liczbach.
  4. Posiedzenie Fed 28 października - przy 17 procentach wycenianych szans na podwyżkę uwaga przenosi się na grudzień, który rynek nadal wycenia jako termin zacieśnienia. Każdy odczyt inflacyjny z października będzie więc czytany jako głos w sprawie grudnia, nie października.
  5. Chiński eksport paliw po 7 października - koniec świąt państwowych w Chinach jest datą decyzyjną dla zezwoleń eksportowych, a Brent, który w piątek po decyzji G7 tylko chwilowo zszedł poniżej 100 dolarów i zamknął się na 102,25 dolara, pokazuje, jak nerwowo rynek reaguje na każdą zmianę podaży. Utrzymanie wstrzymania utrwali trzycyfrową cenę baryłki i razem z nią polską inflację paliwową.
  6. Kurs złotego przy 4,3745 za euro - piątek nie pogłębił osłabienia, ale go też nie odrobił. Trwałe wyjście powyżej 4,38 byłoby potwierdzeniem, że odpływ kapitału z polskich aktywów jest procesem, a nie reakcją na dwie sesje, i stanie się samodzielnym argumentem w dyskusji Rady.
  7. Przetarg długu 14 października - pierwszy realny test popytu w kwartale, w którym Ministerstwo Finansów chce sprzedać od 60 do 90 miliardów złotych. Po tygodniu, w którym rentowności nie spadły nawet na słabych danych z Ameryki, stosunek popytu do podaży będzie najważniejszą liczbą dla całego sektora bankowego.

Tekst opisuje sytuację na dzień 2 października 2026 roku. Dane z amerykańskiego rynku pracy podano za komunikatem Bureau of Labor Statistics oraz relacjami CNBC, Bloomberga i Trading Economics, a konsensus prognoz za ankietą Dow Jones. Wyceny prawdopodobieństwa decyzji Fed za narzędziem FedWatch giełdy CME i rynkiem predykcyjnym Kalshi w relacji CNBC. Poziomy rentowności amerykańskich obligacji, zamknięcia indeksów i notowania Nvidii za CNBC, Yahoo Finance i Trading Economics, przy czym część danych z sesji w Stanach Zjednoczonych w dniu publikacji ma charakter wstępny, a odczyty z różnych momentów dnia mogą się różnić, co dotyczy zwłaszcza rentowności, które w trakcie piątkowej sesji zmieniły kierunek. Poziomy indeksów GPW, zmiany kursów spółek i dane sektorowe za relacjami Strefy Inwestorów, PAP Biznes, Bankier.pl i WNP z tego dnia; wyniki i plany inwestycyjne PGE za komunikatami spółki w relacji Strefy Inwestorów i StockWatch. Kurs euro za tabelą NBP z 2 października, notowania ropy za EnergyNow i Investing.com, złota za CNBC i USAGold, a odczyt PMI dla polskiego przemysłu i prognozy przed posiedzeniem Rady Polityki Pieniężnej za relacjami StockWatch, finwire i Strefy Inwestorów. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. sesja 30.09
  2. Lipcowa inflacja w Stanach zrewidowana o 0,3 punktu w dół

    RynkiDzień na rynku, 10 min czytania

    sesja 30.09
  3. sesja 30.09