Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

Od cieśniny Ormuz po rekordy Wall Street: przegląd rynków na początku sierpnia 2026

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
04.08.2026
Czytanie
12 min
Dział
Wydarzenia

W skrócie

Od groźby zamknięcia Ormuz do rekordów na Wall Street: przegląd wydarzeń z 1-4 sierpnia 2026. Tania ropa, jastrzębi Fed, złoto przy 4100 dolarów i WIG20 pod granicą czterech tysięcy punktów.

Spółki z tego wpisu: Orlen TRZYMAJ 53, Apple TRZYMAJ 45, Amazon.com KUPUJ 50

Pierwsze dni sierpnia 2026 roku upłynęły na rynkach pod znakiem gwałtownego przejścia od strachu do ulgi. Jeszcze pod koniec lipca inwestorzy wyceniali realne ryzyko zamknięcia cieśniny Ormuz i powrotu ropy powyżej stu dolarów za baryłkę, tymczasem na początku sierpnia — po sygnałach o wznowieniu rozmów amerykańsko-irańskich — notowania surowca runęły, giełdy w Nowym Jorku wspinały się na historyczne szczyty, a warszawski WIG20 podszedł pod okrągłe cztery tysiące punktów. Ten przegląd porządkuje najważniejsze wątki geopolityczne, gospodarcze i rynkowe z okna od 1 do 4 sierpnia, pokazując, co realnie zmieniło się w krajobrazie inwestycyjnym i dlaczego warto to śledzić. Podane poziomy rynkowe mają charakter orientacyjny i odnoszą się do stanu na dzień około 4 sierpnia.

Sesja 04.08.2026wtorekSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 93 · sprzedaż 245Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−73−15224.0604.08w dół 173w górę 270 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 04.08.2026.

Bliski Wschód: od uderzeń do kruchej deeskalacji

Najważniejszym tłem ostatnich dni pozostawał konflikt amerykańsko-irański, który na przełomie lipca i sierpnia wszedł w wyjątkowo nerwową fazę. W nocy z 29 na 30 lipca siły Stanów Zjednoczonych przeprowadziły — według relacji agencyjnych — potężną falę uderzeń na cele w Iranie, na co Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej zapowiedział odwet i deklarował, że „ukarze agresora". Już 31 lipca strona irańska poinformowała, że jej pociski dosięgły amerykańskich aktywów wojskowych w Kuwejcie, wskazując na bazę Ahmad al-Dżaber, a doniesienia mówiły także o atakach w kierunku Jordanii. Twierdzenia o skutkach tych uderzeń pochodzą od stron konfliktu i należy traktować je z ostrożnością.

Punktem zwrotnym okazał się weekend. Około 2 sierpnia prezydent Donald Trump oświadczył, że wstrzymał zapowiadany „masowy" atak, licząc na szybkie porozumienie, i zapowiedział, że rozmowy z Teheranem w sprawie ponownego otwarcia cieśniny Ormuz ruszą w poniedziałek. Iran szybko ostudził te nadzieje: rzecznik tamtejszego resortu dyplomacji Esmaeil Baghaei zaprzeczył, by wznowiono bezpośrednie negocjacje ze Stanami Zjednoczonymi, i podkreślił, że Teheran koncentruje się jedynie na rozmowach z Omanem dotyczących żeglugi przez Ormuz. Trump odpowiedział, nazywając irańskie władze „niewiarygodnie dwulicowymi". W tle pozostają wcześniejsze, kruche próby zawieszenia broni, które według doniesień miały utorować drogę do trwalszego układu, lecz w praktyce się rozpadły.

Dla inwestora kluczowy jest jeden parametr: premia za ryzyko w cenie ropy i aktywów bezpiecznych. Cieśnina Ormuz to wąskie gardło, przez które przepływa około jednej piątej światowej konsumpcji ropy, więc każde słowo o jej otwarciu lub zamknięciu natychmiast przekłada się na notowania surowca, kurs dolara i apetyt na ryzyko. Rynek na razie kupuje scenariusz deeskalacji, ale — biorąc pod uwagę sprzeczne komunikaty obu stron — jest to zakład obarczony dużą niepewnością, a nagły powrót retoryki wojennej mógłby równie szybko odwrócić ostatnie ruchy.

Ropa naftowa: najostrzejszy zjazd tego roku

Rynek ropy przeszedł w ciągu kilku dni drogę od paniki do wyraźnej ulgi. Lipiec przyniósł zwyżkę rzędu dwudziestu kilku procent i wywindował notowania ropy Brent w okolice osiemdziesięciu ośmiu dolarów za baryłkę, a inwestorzy — obawiając się zablokowania Ormuz — wyceniali scenariusze powrotu cen powyżej stu dolarów. Początek sierpnia odwrócił ten obraz. Po słowach Trumpa o wstrzymaniu ataku i planowanych rozmowach baryłka Brent staniała 3 sierpnia o około pięć procent, schodząc orientacyjnie w okolice 83–84 dolarów, a 4 sierpnia notowania ocierały się o 81 dolarów. Była to jedna z najdłuższych serii spadkowych w całym 2026 roku.

Warto zwrócić uwagę na skalę zmienności. Surowiec, który jeszcze niedawno wyceniał wyraźną premię wojenną i traktował trzycyfrowe ceny jako realne ryzyko, w ciągu kilku sesji oddał sporą część tej geopolitycznej narzutki. Część analityków, cytowanych przez agencje, wskazywała, że przy utrzymaniu kruchego rozejmu Brent mógłby pozostać w górnej części przedziału siedemdziesięciu kilku dolarów w sierpniu i wrześniu. To założenie obarczone jest jednak ryzykiem, bo wystarczyłby jeden incydent w rejonie Zatoki Perskiej, by premia wojenna wróciła.

Dla rynków tańsza ropa to przede wszystkim oddech po stronie inflacji i kosztów. Niższe ceny paliw łagodzą presję cenową, poprawiają nastroje konsumentów i zdejmują część argumentów zmuszających banki centralne do zacieśniania polityki. Z polskiej perspektywy spadek notowań surowca ma bezpośrednie przełożenie na marże rafineryjne i wycenę spółek paliwowych, a w dalszej kolejności na ceny na stacjach i koszyk inflacyjny, który śledzi Narodowy Bank Polski.

Banki centralne: jastrzębi Fed, czujny Europejski Bank Centralny

Tło monetarne pozostaje wyjątkowo interesujące, bo po latach obniżek narracja wyraźnie zwróciła się w stronę możliwych podwyżek. Amerykańska Rezerwa Federalna na posiedzeniu 29 lipca utrzymała stopę funduszy federalnych w przedziale 3,50–3,75 procent, jednak decyzja zapadła w atmosferze podziału. Aż troje członków Federalnego Komitetu do spraw Operacji Otwartego Rynku — Beth Hammack, Neel Kashkari oraz Lorie Logan — zgłosiło zdanie odrębne, opowiadając się za podwyżką o 25 punktów bazowych. Było to drugie posiedzenie pod przewodnictwem Kevina Warsha, który ograniczył tak zwane forward guidance, czyli zapowiadanie przyszłych ruchów. Rynek zaczął w związku z tym mocniej wyceniać ryzyko podwyżki na kolejnym posiedzeniu zaplanowanym na 15 i 16 września.

Po drugiej stronie Atlantyku Europejski Bank Centralny na posiedzeniu 23 lipca również pozostawił stopy bez zmian, utrzymując stopę depozytową na poziomie 2,25 procent. Christine Lagarde podkreślała, że instytucja bacznie obserwuje intensywność i czas trwania szoku energetycznego wywołanego napięciami na Bliskim Wschodzie oraz jego efekty wtórne. Część komentatorów wskazywała, że wrześniowe posiedzenie, przewidziane na 10 września, może stać się momentem rozstrzygnięcia, czy najsilniejsze gospodarki strefy euro zdecydują się na zaostrzenie polityki.

Dla inwestora ta jastrzębia nuta ma szerokie konsekwencje. Perspektywa wyższych stóp w Stanach Zjednoczonych zwykle wzmacnia dolara, podnosi rentowności obligacji i podwyższa poprzeczkę, jaką muszą pokonać wyceny akcji. Jednocześnie spadek cen ropy działa w przeciwną stronę, łagodząc obraz inflacyjny. To właśnie napięcie między geopolityką, surowcami a polityką pieniężną wyznacza dziś główną oś rozgrywki na rynkach, także dla złotego, którego kurs reaguje na różnicę w nastawieniu banków centralnych.

Wall Street na szczytach: tania ropa i sezon wyników Big Techu

Połączenie taniejącej ropy, nadziei na deeskalację oraz mocnego sezonu wyników wyniosło amerykańskie indeksy na historyczne poziomy. Podczas sesji 3 sierpnia szeroki indeks S and P 500 zyskał około 1,5 procent i zamknął się orientacyjnie w rejonie 7600 punktów, ustanawiając rekord. Indeks Dow Jones zwyżkował o blisko siedemset punktów, kończąc dzień powyżej 53 tysięcy, a technologiczny Nasdaq Composite dołożył ponad dwa procent. Napędem był powrót apetytu na ryzyko po sygnałach z Bliskiego Wschodu oraz siła spółek technologicznych.

Sezon publikacji raportów za drugi kwartał dodatkowo rozgrzał nastroje. Amazon, który raportował pod koniec lipca, zachwycił inwestorów przyspieszeniem w chmurze — przychody działu usług chmurowych rosły w tempie zbliżonym do trzydziestu siedmiu procent, najszybszym od 2021 roku, a spółka podtrzymała ambitne plany inwestycji w infrastrukturę sztucznej inteligencji. Kurs zareagował skokiem, a kapitalizacja giganta ocierała się o symboliczny poziom trzech bilionów dolarów. Odwrotnie zachował się Apple, którego akcje straciły kilka procent: mimo solidnego popytu na model iPhone 17 i przychodów z usług inwestorzy pytali, czy oszczędne podejście do własnej infrastruktury sztucznej inteligencji nie osłabia pozycji konkurencyjnej firmy.

Te rozbieżne reakcje niosą ważny sygnał. Dla rynku liczy się dziś nie sam wzrost przychodów, lecz sposób, w jaki poszczególne firmy uzasadniają gigantyczne wydatki na sztuczną inteligencję. Rosnące nakłady inwestycyjne stają się nowym probierzem: nagradzane, gdy przekładają się na realne przychody z chmury, i karane, gdy budzą wątpliwości co do zwrotu. Dla polskiego inwestora, który coraz częściej trzyma w portfelu amerykańskie akcje przez fundusze i konta maklerskie, to przypomnienie, że koncentracja indeksów wokół kilku spółek technologicznych działa w obie strony.

Złoto blisko rekordu i wyraźny polski akcent w skarbcach

W cieniu zwrotu na rynku ropy złoto pozostawało jednym z bohaterów całego roku. Kruszec ustanowił historyczny rekord w okolicach 5,6 tysiąca dolarów za uncję pod koniec stycznia 2026 roku, po czym korygował się przez kolejne miesiące, schodząc pod koniec lipca orientacyjnie w rejon 4050 dolarów. Na początku sierpnia, przy powracających obawach o Iran, notowania odbiły i utrzymywały się powyżej 4100 dolarów, a wyceny modelowe część instytucji sytuowała blisko tego poziomu jako wartości godziwej. Podane wartości mają charakter orientacyjny.

Za trwałością wysokich cen stoi przede wszystkim popyt banków centralnych, które traktują złoto jako narzędzie dywersyfikacji rezerw i ograniczania zależności od dolara. Według danych branżowych instytucje te kupiły w drugim kwartale rekordowe około 289 ton kruszcu, co oznaczało silny wzrost rok do roku. I tutaj pojawia się mocny polski wątek: to Narodowy Bank Polski był w tym okresie największym pojedynczym nabywcą, powiększając zasoby o około pięćdziesiąt jeden ton, przed bankiem centralnym Chin. Polska od kilku lat konsekwentnie buduje złoty komponent rezerw i w 2026 roku znalazła się w awangardzie tego globalnego trendu.

Dla inwestora złoto pełni klasyczną funkcję ubezpieczenia portfela w czasach niepewności geopolitycznej i walutowej. Jego zachowanie w ostatnich dniach dobrze ilustruje mechanikę rynku: przy nadziejach na deeskalację kruszec traci część blasku na rzecz akcji, a przy powrocie napięć szybko odzyskuje status bezpiecznej przystani. Strukturalne zakupy banków centralnych, w tym polskiego, tworzą pod cenami swoisty fundament, który utrudnia głębsze przeceny.

Warszawa pod czterema tysiącami: WIG20, złoty i cła

Globalna fala optymizmu nie ominęła Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. Indeks największych spółek WIG20 na sesji 3 sierpnia wyznaczył historyczny szczyt, sięgając w trakcie notowań orientacyjnie 3963 punktów i przełamując rekord z 2007 roku, a zamykając dzień w rejonie 3939 punktów. Dzień później, 4 sierpnia, indeks zyskał kolejne około 1,3 procent i zbliżył się do symbolicznej granicy czterech tysięcy punktów, kończąc sesję w rejonie 3996 punktów. Wśród najmocniejszych walorów wymieniano Orlen, który — mimo doniesień o rozszerzaniu promocji paliwowych — utrzymywał się po mocniejszej stronie rynku. Kurs złotego pozostawał stabilny: według tabeli Narodowego Banku Polskiego z 4 sierpnia euro kosztowało około 4,31 złotego, a dolar blisko 3,75 złotego.

Osobnym, choć powiązanym wątkiem, była amerykańska polityka handlowa. Z dniem 1 sierpnia przypadał — zgodnie z wcześniejszymi zapowiedziami — termin wprowadzenia ceł wzajemnych, którego Waszyngton według doniesień nie zdecydował się przesunąć. Część partnerów — w tym Unia Europejska, Wielka Brytania, Japonia, Wietnam, Indonezja oraz Filipiny — zawarła wcześniej porozumienia handlowe, łagodzące pierwotnie zapowiadane, wysokie stawki. Dla europejskiego eksportu, w tym polskich firm powiązanych z niemieckimi łańcuchami dostaw, kluczowe było uniknięcie najostrzejszego scenariusza celnego, choć niepewność co do szczegółów pozostaje.

Na najbliższe dni inwestorzy powinni zwrócić uwagę na kilka konkretnych punktów zapalnych, które mogą przesądzić o kierunku rynków:

  • rozwój rozmów amerykańsko-irańskich i status żeglugi przez cieśninę Ormuz, jako główny czynnik ryzyka dla ropy;
  • napływające dane inflacyjne i wypowiedzi przedstawicieli Rezerwy Federalnej przed wrześniowym posiedzeniem 15 i 16 września;
  • trwałość rekordów na Wall Street oraz to, czy hossa rozszerzy się poza wąską grupę spółek technologicznych;
  • zachowanie ropy Brent w przedziale osiemdziesięciu kilku dolarów i jego wpływ na spółki paliwowe oraz inflację;
  • próbę pokonania przez WIG20 poziomu czterech tysięcy punktów oraz reakcję złotego na różnice w nastawieniu banków centralnych.
Ostatnie dni pokazały, jak cienka jest granica między paniką a euforią: ta sama cieśnina Ormuz, która pod koniec lipca podbijała ceny ropy i budziła strach przed jej powrotem powyżej stu dolarów, na początku sierpnia — dzięki jednej deklaracji o rozmowach — stała się paliwem dla rekordów na giełdach. To rynek nadziei, w którym premia za ryzyko potrafi wyparować i wrócić w ciągu jednej sesji.

Obraz na dzień około 4 sierpnia 2026 roku jest więc dwoisty. Z jednej strony mamy wyraźną poprawę nastrojów: tańszą ropę, rekordy na Wall Street, mocny WIG20 i stabilnego złotego. Z drugiej — fundament tej poprawy jest kruchy, bo opiera się na deklaracjach dyplomatycznych, które strony konfliktu odczytują odmiennie, oraz na jastrzębiej postawie banków centralnych, gotowych zareagować na każdy nawrót inflacji. Dla uważnego obserwatora rynków to sytuacja, w której warto rozróżniać między chwilową ulgą a trwałą zmianą trendu.

Tekst podsumowuje wydarzenia na dzień około 4 sierpnia 2026 roku; część danych ma charakter wstępny lub orientacyjny. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. sesja 03.08
  2. sesja 31.07
  3. tydzień 20–24.07