Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

Dzień na rynku, 4 września 2026: 162 tysiące etatów zamiast 53 tysięcy przywracają temat podwyżki stóp, a WIG20 kończy tydzień rekordem 4090,27 punktu

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
04.09.2026
Czytanie
12 min
Dział
Rynki

W skrócie

Sierpniowy raport z amerykańskiego rynku pracy pokazał 162 tysiące nowych etatów wobec oczekiwanych 53 tysięcy, a lipcowy spadek o 23 tysiące został skorygowany na wzrost o 21 tysięcy. Rentowność dwulatek poszła w górę o 4 punkty bazowe do 4,37 procent, dziesięciolatki chwilowo przebiły 4,8 procent, a Russell 2000 stracił 1,40 procent. Warszawa przeszła nad tym do porządku dziennego: WIG20 zyskał 1,36 procent i zamknął się na rekordowych 4090,27 pkt.

Spółki z tego wpisu: PKO BP KUPUJ 64, Bank Pekao KUPUJ 58, Orlen TRZYMAJ 53 i 5 innych

Piątek 4 września był dniem jednej liczby. O godzinie 14:30 amerykański Departament Pracy opublikował raport o zatrudnieniu poza rolnictwem za sierpień i liczba okazała się trzykrotnie wyższa od konsensusu. Przez cały tydzień rynek budował narrację o gospodarce, która zwalnia na tyle, by bank centralny mógł odpuścić: ADP pokazało 38 tysięcy etatów, wnioski o zasiłek stały w miejscu, a członek Rezerwy Federalnej Christopher Waller w czwartek zasugerował, że poprze utrzymanie stóp bez zmian. Payrolls tę narrację przewróciły w kilkanaście sekund. A potem, co jest najciekawszą częścią tego dnia, rynek w dużej mierze wzruszył ramionami. Wall Street skończyła sesję praktycznie płasko, a warszawski WIG20 ustanowił kolejny rekord wszech czasów.

Sesja 04.09.2026piątekSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 136 · sprzedaż 165Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−56−2927.0704.09w dół 174w górę 235 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 04.09.2026.

162 tysiące etatów: raport, który wywrócił tydzień

Zatrudnienie w sektorach pozarolniczych wzrosło w sierpniu o 162 tysiące wobec konsensusu na poziomie 53 tysięcy. To najmocniejszy miesiąc od marca i wielokrotność średniej z ostatnich dwunastu miesięcy, która wynosi około 31 tysięcy etatów miesięcznie. Stopa bezrobocia pozostała bez zmian na poziomie 4,1 procent.

Rewizje poprzednich miesięcy poszły w tę samą stronę i to one, a nie sam odczyt, robią z tego raportu wydarzenie. Czerwiec podniesiono o 11 tysięcy, z 20 do 31 tysięcy. Lipiec, który miesiąc temu był powodem do ogłoszenia, że amerykański rynek pracy zaczął kurczyć się w ujęciu miesięcznym, został skorygowany o 44 tysiące: z minus 23 tysięcy na plus 21 tysięcy. Sierpniowa publikacja skasowała więc jedyny miesiąc ze spadkiem zatrudnienia w tym cyklu.

Płace nie dały przy tym powodu do paniki. Przeciętne wynagrodzenie godzinowe w sektorze prywatnym wzrosło o 10 centów, czyli o 0,3 procent miesiąc do miesiąca, do 37,75 dolara, a w ujęciu rocznym o 3,1 procent. To tempo, które przy inflacji w okolicach 3 procent oznacza mniej więcej zerowy realny wzrost płac i nie tworzy spirali kosztowej. Struktura wzrostu zatrudnienia była za to nietypowa: najwięcej etatów przybyło w gastronomii oraz w edukacji prowadzonej przez samorządy, a więc w segmentach o niskiej produktywności i dużej wrażliwości sezonowej.

Warto zatrzymać się na tej rozbieżności, bo mówi ona coś o jakości danych, którymi żyje dziś rynek. Konsensus zakładał 53 tysiące etatów, odczyt wyniósł 162 tysiące, a rewizje sięgnęły 55 tysięcy w dwa miesiące. Przy takiej skali błędu pomiaru zakład o wrześniową decyzję banku centralnego jest w praktyce zakładem o statystykę, a nie o gospodarkę.

Rentowności, Waller i powrót do pięćdziesięciu procent

Reakcja rynku długu była natychmiastowa. Rentowność amerykańskich obligacji dwuletnich, czyli papieru najściślej związanego z oczekiwaniami wobec najbliższych posiedzeń, wzrosła o 4 punkty bazowe do 4,37 procent. Rentowność dziesięciolatek po danych przebiła 4,8 procent, żeby następnie cofnąć się do okolic 4,77 procent. Przypomnijmy, że jeszcze w czwartek rynek świętował spadek tej samej rentowności do 4,75 procent, a w środę widział 4,818 procent, najwyżej od listopada 2023 roku. Cały tydzień zmieścił się więc w przedziale sześciu punktów bazowych, wewnątrz którego rozegrały się dwa przeciwstawne rajdy na akcjach.

Wycena wrześniowej decyzji przeszła w piątek pełny cykl. Przed danymi kontrakty na stopę procentową dawały podwyżce około 50 procent szans, bezpośrednio po publikacji wyraźnie ponad połowę, a na koniec dnia wróciły mniej więcej do punktu wyjścia, czyli do rzutu monetą. Za to odbicie odpowiada wypowiedź, która padła dzień wcześniej.

W czwartek Christopher Waller powiedział w rozmowie z agencją Reuters, że jeśli dane napływające w ciągu najbliższych dwóch tygodni potwierdzą dezinflację, poprze utrzymanie stopy funduszy federalnych w obecnym przedziale 3,50 do 3,75 procent na posiedzeniu 15 i 16 września. Sformułował to zdaniem, które obiegło rynek: parafrazując Johna Lennona, jest gotów dać dezinflacji szansę. Dodał jednak zastrzeżenie równie ważne jak sama deklaracja: jeśli inflacja okaże się gorąca, rozważy podwyżkę. Waller wprost wskazał przy tym, co zdecyduje o jego głosie, i nie jest to rynek pracy, tylko sierpniowy odczyt inflacji konsumenckiej.

To przesuwa cały ciężar najbliższych dwóch tygodni na jedną publikację. Payrolls pokazały, że gospodarka nie jest słaba, więc argument za utrzymaniem stóp z powodu ryzyka recesji właśnie osłabł. Zostaje argument drugi, czysto inflacyjny, a ten rozstrzygnie się przy danych o cenach konsumpcyjnych spodziewanych około 10 września. Rynek, który w piątek wrócił do pięćdziesięciu procent, w istocie powiedział, że nie wie, i że nie dowie się przed tym odczytem.

Wall Street oddaje czwartkowy rajd, a rachunek płacą małe spółki

Na poziomie głównych indeksów piątkowa sesja w Nowym Jorku zaczęła się spokojnie, ale zamknęła wyraźnie pod kreską. Dow Jones stracił 271,86 pkt, czyli 0,51 procent, i zakończył dzień na 53 414,25 pkt. S&P 500 zniżkował o 0,38 procent do 7718,60 pkt, a Nasdaq Composite o 0,29 procent do 26 506,99 pkt. Dla porównania czwartkowa sesja zamknęła się wzrostami: S&P 500 o 1,1 procent do 7747,71 pkt, Dow Jones o 1,2 procent, czyli o 624,16 pkt, do 53 686,11 pkt, a Nasdaq o 1,4 procent, czyli o 366,23 pkt, do 26 584,06 pkt. Piątek odebrał więc mniej więcej połowę tego, co czwartek dał.

Prawdziwa reakcja na payrolls wydarzyła się jednak piętro niżej. Russell 2000, indeks małych spółek, stracił 1,40 procent, a więc blisko czterokrotnie więcej niż S&P 500. Ta różnica jest najlepszym opisem tego, co dzisiejsza wycena podwyżki stóp naprawdę oznacza dla gospodarki.

Mechanizm jest policzalny. Około 40 procent zadłużenia spółek z Russell 2000 to dług o zmiennym oprocentowaniu, wobec mniej niż 10 procent w przypadku spółek z S&P 500. Bank of America szacuje, że każde 25 punktów bazowych podwyżki obcina zysk operacyjny indeksu małych spółek o mniej więcej 2 procent. Do tego dochodzi struktura sektorowa: banki regionalne, przemysł i mniejsze spółki technologiczne, czyli dokładnie te branże, dla których wyższa stopa jest kosztem, a nie neutralnym parametrem. Wielkie spółki technologiczne z górami gotówki w bilansie na wyższej stopie po prostu zarabiają.

Poza makro sesja miała własną galerię pojedynczych historii. Najmocniej traciło Lululemon, o 17 procent, po kolejnym w tym roku obcięciu prognozy sprzedaży na cały rok, przy sprzedaży w Chinach niższej o 4 procent rok do roku. Oxford Industries spadło o 14 procent po obniżeniu prognoz, TransUnion o 8 procent po zarzutach dyrektora Federalnej Agencji Finansowania Mieszkalnictwa wobec trzech głównych biur informacji kredytowej, Adobe o 6 procent po ogłoszeniu zmiany prezesa z dniem 1 grudnia, a Tesla o 5 procent po tym, jak amerykański urząd bezpieczeństwa ruchu drogowego wszczął kontrolę obejmującą około tysiąca pojazdów Cybercab. Po stronie wzrostów mocne były półprzewodniki, między innymi SanDisk o 6 procent, przy jednoczesnej realizacji zysków na spółkach oprogramowania. Ten rozjazd w obrębie technologii ciągnie się już trzeci dzień, od czwartkowej przeceny Broadcomu o ponad 6 procent mimo wzrostu sprzedaży układów dla sztucznej inteligencji o 221 procent.

GPW: WIG20 ignoruje payrolls i kończy tydzień rekordem

Warszawska sesja była tego dnia zupełnie odklejona od amerykańskiej. WIG20 zyskał 1,36 procent i zamknął się na 4090,27 pkt, ustanawiając nowy rekord wszech czasów, przy czym większość wzrostu wypracował na finiszu handlu. Szeroki WIG wzrósł o 1,24 procent do 153 948,21 pkt, mWIG40 o 0,92 procent do 10 486,58 pkt, a sWIG80 o 0,29 procent do 31 253,18 pkt. Obrót na całym rynku akcji wyniósł 2304,05 mln zł, z czego blisko 1,69 mld zł przypadło na koszyk największych spółek. Najwyższy obrót zanotowało PKO Bank Polski, 228,49 mln zł. Podrożały akcje 179 spółek, potaniało 126, a 99 zakończyło dzień bez zmiany.

W samym WIG20 siedemnaście spółek zamknęło się na plusie, a trzy na minusie. Liderem wzrostów był Budimex z 3,23 procent, dobrą sesję miały też Modivo z 2,69 procent, PGE z 2,58 procent i LPP z 2,50 procent. Zwyżkowały wszystkie duże banki: Pekao o 1,93 procent, PKO o 1,85 procent. Rósł Orlen, o 1,31 procent, a także Allegro o 1,14 procent, KGHM o 1,08 procent i PZU o 0,82 procent. Po drugiej stronie znalazły się Kruk ze spadkiem o 1,08 procent, CD Projekt o 0,30 procent i Pepco o 0,10 procent.

Osobno warto odnotować XTB, bohatera poprzedniej sesji. Broker zamknął piątek poniżej 158 zł, a więc dalej poniżej ceny 160 zł, po której założyciel spółki sprzedał w środę wieczorem 9,41 mln akcji, czyli 8 procent kapitału, za ponad 1,5 mld zł. Przypomnijmy, że przed ogłoszeniem tej transakcji kurs zamykał się w okolicach 175 zł. Dwie sesje po przyspieszonej budowie księgi popytu rynek nie odrobił dyskonta, co jest odpowiedzią na pytanie postawione tu wczoraj: popyt instytucjonalny na ten pakiet był oportunistyczny, a nie strategiczny.

Skąd wzięła się siła warszawskiego rynku w dniu, w którym Wall Street stała w miejscu, a małe spółki w Ameryce traciły półtora procent? Odpowiedź jest złożona z trzech elementów. Po pierwsze, polskie blue chipy to przede wszystkim banki, paliwa i energetyka, czyli sektory, dla których wyższe stopy i droga ropa są dobrą wiadomością, a nie złą. Po drugie, cofnięcie się wyceny wrześniowej podwyżki do pięćdziesięciu procent osłabiło dolara, a słabszy dolar sprzyja rynkom wschodzącym. Po trzecie, sierpniowe zaskoczenie z amerykańskiego rynku pracy przez chwilę hamowało apetyt na ryzyko, ale ostatecznie zostało przez warszawskich inwestorów zignorowane. To jest zachowanie rynku w trendzie, a nie rynku szukającego pretekstu do korekty.

Na rynku walutowym złoty umocnił się do trzech z czterech głównych walut. Tabela kursów średnich Narodowego Banku Polskiego z 4 września podała euro po 4,3179 zł wobec 4,3211 zł dzień wcześniej, dolara po 3,7145 zł wobec 3,7224 zł i franka szwajcarskiego po 4,5925 zł wobec 4,6013 zł. Podrożał wyłącznie funt szterling, do 5,0264 zł z 5,0248 zł.

W tle sesji stoi kalendarz najbliższego tygodnia. Rada Polityki Pieniężnej zbiera się 8 i 9 września i praktycznie nikt nie zakłada zmiany stopy referencyjnej z 3,75 procent. Powodem jest sierpniowa inflacja na poziomie 3,4 procent rok do roku, najwyższym od czternastu miesięcy i o 0,3 punktu procentowego wyższym od konsensusu, w której główną rolę odegrały paliwa, droższe o 24,2 procent rok do roku i o 5,2 procent w skali samego miesiąca. Gospodarka nie daje Radzie żadnego argumentu za łagodzeniem: produkt krajowy brutto wzrósł w drugim kwartale o 3,8 procent rok do roku wobec 3,5 procent w pierwszym.

Ropa: tydzień z Ormuzem w tle

Piątek na rynku ropy był spokojny, ale spokój ten dotyczy wyłącznie ostatnich godzin tygodnia. Brent potaniał o 0,31 procent do 95,23 dolara za baryłkę, a amerykański WTI o 0,25 procent do 91,07 dolara. W skali całego tygodnia obraz jest zupełnie inny: Brent podrożał o około 6,5 procent, a WTI o blisko 9 procent, co w obu przypadkach jest najlepszym tygodniem od lipca.

Za tym wzrostem stoi jedna liczba, którą warto zapamiętać lepiej niż samą cenę baryłki. W czwartek przez Cieśninę Ormuz przepłynęły cztery statki z surowcami, wobec dziewięciu dobę wcześniej i wobec średniej piętnastu dziennie z poprzednich dziesięciu dni. Ruch przez najważniejsze wąskie gardło światowego handlu ropą spadł więc do jednej czwartej normy. Kuwejckie siły zbrojne poinformowały o trwającej irańskiej agresji i o zwalczaniu rakiet oraz dronów przez obronę powietrzną, a irański odwet za wtorkowe amerykańskie uderzenia objął także innych regionalnych sojuszników Waszyngtonu.

Najbardziej wymowny sygnał przyszedł jednak z branży żeglugowej, a nie z pola walki. Japoński armator Mitsui O.S.K. Lines, największy operator tankowców na świecie, oświadczył, że zakłócenia w Cieśninie Ormuz potrwają dłużej, niż wcześniej sądzono, i że nie spodziewa się powrotu do normalności do końca roku. To jest przejście od wyceny incydentu do wyceny stanu trwałego, a takie przejście zwykle nie odwraca się szybko.

Złoto w dół, kryptowaluty w górę

Metale szlachetne zachowały się w piątek dokładnie tak, jak nakazuje podręcznik przy rosnących oczekiwaniach na podwyżkę stóp. Złoto kosztowało o godzinie 9:00 czasu nowojorskiego około 4402,89 dolara za uncję, wyraźnie mniej niż 4489,80 dolara notowane w czwartek, przy czym część serwisów podawała tego ranka poziom bliższy 4371 dolarom. Srebro wyceniano na 65,54 dolara za uncję, o 29 centów wyżej niż dobę wcześniej i o ponad 24 dolary wyżej niż rok temu. Rozjazd między złotem a srebrem jest tu wart odnotowania: przy zakładzie na wyższe stopy traci przede wszystkim aktywo czysto monetarne, podczas gdy srebro broni się swoim przemysłowym komponentem.

Kryptowaluty poszły w drugą stronę, i to mocno. Bitcoin kosztował o godzinie 7:21 czasu nowojorskiego 81 240,29 dolara, o 5,1 procent więcej niż na otwarciu w czwartek, a więc powyżej progu 81 tysięcy dolarów. Ethereum otworzyło się po 2507,70 dolara, o 4,9 procent wyżej, i o 7:21 kosztowało 2522,14 dolara. Kapitalizacja całego rynku kryptowalut wynosiła między 2,7 a 2,82 bln dolarów i rosła w skali doby o około 5 procent.

Bezpośrednim powodem był napływ kapitału do funduszy giełdowych: bitcoin zanotował po wypowiedzi Wallera największy napływ do funduszy ETF od dziewięciu miesięcy. To jest zarazem najlepsza ilustracja tego, jak dziś działa ta klasa aktywów. Kryptowaluty nie wyceniają w tej fazie własnych fundamentów, tylko oczekiwania wobec kosztu pieniądza, i robią to z dźwignią wobec reszty rynku. Dobę wcześniej ten sam mechanizm dał bitcoinowi wzrost o 1262 dolary przy spadku rentowności dziesięciolatek. Piątek pokazał go w wersji spotęgowanej.

4 września sierpniowy raport z amerykańskiego rynku pracy pokazał 162 tysiące nowych etatów wobec konsensusu 53 tysięcy, przy stopie bezrobocia 4,1 procent i płacach wyższych o 0,3 procent miesiąc do miesiąca oraz 3,1 procent rok do roku, do 37,75 dolara za godzinę. Rewizje skasowały jedyny słaby miesiąc cyklu: lipiec z minus 23 tysięcy poprawiono na plus 21 tysięcy, czerwiec z 20 na 31 tysięcy. Rentowność dwulatek wzrosła o 4 punkty bazowe do 4,37 procent, dziesięciolatki przebiły chwilowo 4,8 procent i wróciły do około 4,77 procent, a wycena wrześniowej podwyżki po skoku ponad połowę wróciła do mniej więcej pięćdziesięciu procent dzięki czwartkowej deklaracji Christophera Wallera, że przy potwierdzonej dezinflacji poprze utrzymanie stopy w przedziale 3,50 do 3,75 procent. Wall Street skończyła płasko: S&P 500 minus 0,05 procent, Dow Jones minus 0,16 procent, Nasdaq plus 0,09 procent, ale Russell 2000 stracił 1,40 procent, bo 40 procent długu małych spółek ma zmienne oprocentowanie wobec mniej niż 10 procent w S&P 500. W Warszawie WIG20 zyskał 1,36 procent i zamknął się na rekordowych 4090,27 pkt, WIG na 153 948,21 pkt, przy obrocie 2304,05 mln zł i przewadze 179 wzrostów nad 126 spadkami; liderem był Budimex z 3,23 procent, a XTB dwie sesje po sprzedaży pakietu wciąż kosztowało poniżej 158 zł. Brent zakończył tydzień w okolicach 95,23 dolara po wzroście o 6,5 procent w pięć dni, przy czterech statkach, które w czwartek przepłynęły przez Cieśninę Ormuz wobec średniej piętnastu. Złoto potaniało do około 4402,89 dolara za uncję, a bitcoin podrożał o 5,1 procent do 81 240,29 dolara.

Na co patrzeć dalej

  1. Sierpniowa inflacja konsumencka w Stanach Zjednoczonych około 10 września - Waller sam wskazał ten odczyt jako rozstrzygający dla swojego głosu. Po payrolls to jedyna liczba, która może jeszcze przesunąć wrześniową decyzję w którąkolwiek stronę.
  2. Posiedzenie Rezerwy Federalnej 15 i 16 września - rynek wrócił do pięćdziesięciu procent szans na podwyżkę, co jest najgorszym możliwym ustawieniem przed decyzją: każde rozstrzygnięcie zaskoczy połowę rynku.
  3. Rozjazd Russell 2000 i S&P 500 - półtora punktu procentowego różnicy w jeden dzień to miara realnego kosztu podwyżki dla gospodarki spoza wielkich indeksów. Jeśli różnica będzie się pogłębiać, temat podwyżki przestanie być tematem wyłącznie rynku długu.
  4. Decyzja Rady Polityki Pieniężnej 8 i 9 września - stopa 3,75 procent jest przesądzona przy inflacji 3,4 procent i produkcie krajowym brutto rosnącym o 3,8 procent. Otwarte pozostaje pytanie, czy Rada formalnie zamknie ścieżkę obniżek w komunikacie.
  5. Posiedzenie Europejskiego Banku Centralnego 10 września - rynek wycenia podwyżkę stopy depozytowej do 2,50 procent po odczycie PMI dla przemysłu strefy euro na poziomie 52,7 pkt, najwyższym od maja 2022 roku.
  6. WIG20 powyżej 4090 pkt - indeks przebił 4000 pkt dopiero 31 sierpnia, a w cztery sesje dołożył kolejne dwa i pół procent. Tempo tego marszu jest teraz ważniejsze niż sam poziom, bo rekordy osiągane na wąskiej grupie sektorów zwykle nie mają długiego oddechu.
  7. XTB poniżej ceny z księgi popytu - dwie sesje po sprzedaży 8 procent kapitału po 160 zł kurs stoi poniżej 158 zł. Odzyskanie tego poziomu byłoby sygnałem, że podaż po transakcji została wchłonięta.
  8. Ruch statków przez Cieśninę Ormuz - cztery jednostki w czwartek wobec średniej piętnastu to poziom, przy którym premia w cenie ropy przestaje być teoretyczna. Deklaracja Mitsui O.S.K. Lines o braku normalizacji do końca roku przesuwa ten problem z kategorii ryzyka do kategorii założenia.
  9. Napływy do funduszy ETF na bitcoina - największy napływ od dziewięciu miesięcy przy jednoczesnym spadku złota pokazuje, że kapitał traktuje dziś kryptowaluty jako zakład na stopy, a nie na dezinflację. Odczyt inflacji sprawdzi tę tezę bezpośrednio.
  10. Jakość danych z amerykańskiego rynku pracy - rewizje o 55 tysięcy etatów w dwa miesiące przy konsensusie na poziomie 53 tysięcy oznaczają, że błąd pomiaru bywa dziś większy od prognozy. Kolejne rewizje mogą się okazać ważniejsze niż same odczyty.

Tekst opisuje sytuację na dzień 4 września 2026 roku. Dane o zamknięciu sesji dotyczą Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie. Notowania z Wall Street podajemy za relacjami z sesji z 4 września i mogą się one różnić od ostatecznych poziomów zamknięcia; poziomy z 3 września podajemy jako zamknięcia. Ceny ropy, złota, srebra i kryptowalut są odczytami śróddziennymi z podanych godzin, a poszczególne serwisy podają je z różnych momentów dnia i z różnych rynków, dlatego przy części z nich używamy określenia około. Prawdopodobieństwa decyzji banków centralnych pochodzą z rynków terminowych i zmieniają się w ciągu dnia. Dane o zatrudnieniu poza rolnictwem oraz rewizje pochodzą z komunikatu amerykańskiego Biura Statystyki Pracy i mają charakter wstępny. Informacje o irańskim ostrzale, o działaniach obrony powietrznej Kuwejtu oraz o ruchu statków przez Cieśninę Ormuz podajemy za komunikatami stron i relacjami agencyjnymi; nie były one niezależnie zweryfikowane. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. WIG20 zamyka się na 4035,53 punktu

    RynkiDzień na rynku, 12 min czytania

    sesja 03.09
  2. WIG20 rośnie do 4019,89 punktu

    RynkiDzień na rynku, 12 min czytania

    sesja 02.09
  3. Koniec pakietu CPN podnosi paliwo o złotówkę

    RynkiDzień na rynku, 12 min czytania

    sesja 01.09