Rekordy na Wall Street i tania ropa: rynki świata 3 i 4 sierpnia 2026
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 03.08.2026
- Czytanie
- 13 min
- Dział
- Rynki
W skrócie
Sesje 3 i 4 sierpnia 2026: Wall Street bije rekordy, Dow powyżej 54 tysięcy punktów, ropa Brent spada poniżej 80 dolarów, złoto blisko 4100, a rynek waży wrześniową podwyżkę Fed.
Pierwsze dni sierpnia 2026 roku przyniosły na globalnych rynkach rzadkie zestawienie: amerykańskie indeksy biły kolejne rekordy, a jednocześnie gwałtownie taniała ropa naftowa. W poniedziałek 3 i we wtorek 4 sierpnia Wall Street domknęła serię wzrostowych sesji, w trakcie której Dow Jones po raz pierwszy w historii zamknął się powyżej pięćdziesięciu czterech tysięcy punktów, a szeroki indeks pięciuset spółek, czyli S&P 500, wrócił nad poziom siedmiu tysięcy siedmiuset. Motorem euforii były mocne wyniki spółek technologicznych i przemysłowych oraz nadzieje na deeskalację konfliktu wokół cieśniny Ormuz, które ściągnęły notowania ropy Brent z okolic dziewięćdziesięciu do poniżej osiemdziesięciu dolarów za baryłkę. Poniższy przegląd porządkuje, co działo się na najważniejszych parkietach świata w tych dwóch sesjach, oddziela ruch dzienny od tygodniowego i pokazuje, co z tego wynika dla inwestora znad Wisły.
Wall Street: dwie rekordowe sesje na starcie sierpnia
Amerykańskie parkiety weszły w sierpień w euforycznym nastroju, przedłużając passę trwającą od końca lipca. Łącznie, w ujęciu dwóch dni, główne indeksy zyskały orientacyjnie od trzech do ponad czterech procent, dopełniając jedną z lepszych krótkich serii tego lata. Warto jednak rozdzielić obie sesje.
W poniedziałek 3 sierpnia Dow Jones zyskał orientacyjnie 693 punkty, czyli około 1,32 procent, i zamknął się na rekordowym poziomie w okolicach 53 178 punktów. Indeks S&P 500 urósł o mniej więcej 1,48 procent do około 7 600 punktów, a technologiczny Nasdaq Composite dołożył około 2,1 procent i finiszował w okolicach 25 914 punktów. Bohaterem dnia był Amazon, którego akcje podskoczyły o ponad cztery procent, wynosząc kapitalizację spółki po raz pierwszy w historii powyżej trzech bilionów dolarów. Inwestorzy nagrodzili dowody na realny popyt na moc obliczeniową w chmurze: według doniesień zakontraktowany portfel zamówień działu AWS sięgnął orientacyjnie blisko pięciuset miliardów dolarów. Nastroje wspierał także odczyt indeksu ISM dla amerykańskiego przemysłu, najlepszy od około czterech lat.
Wtorek 4 sierpnia był jeszcze mocniejszy i to on przyniósł najbardziej symboliczne rekordy. Dow Jones wystrzelił o orientacyjnie 907 punktów, czyli około 1,71 procent, i po raz pierwszy w historii zamknął się powyżej pięćdziesięciu czterech tysięcy punktów, w okolicach 54 086, w piątej z rzędu wzrostowej sesji. Indeks S&P 500 zyskał około 1,79 procent i osiągnął blisko 7 737 punktów, po raz pierwszy zamykając się nad barierą siedmiu tysięcy siedmiuset i ustanawiając pierwszy rekord od około dwóch miesięcy. Nasdaq Composite był najsilniejszy z całej trójki, rosnąc o mniej więcej 2,59 procent do około 26 585 punktów.
Sezon kwartalnych raportów pozostawał kluczowym katalizatorem, a reakcje bywały skrajnie różne. Palantir, ulubieniec inwestorów stawiających na sztuczną inteligencję, wystrzelił po wynikach orientacyjnie o kilkanaście procent, a według części doniesień nawet mocniej, po wzroście przychodów z amerykańskiego biznesu komercyjnego o blisko sto pięćdziesiąt procent rok do roku. Przemysłowy Caterpillar zyskał ponad pięć procent i pobił rekord z poprzedniego miesiąca, potwierdzając, że hossa nie ogranicza się już do technologii. Po drugiej stronie znalazły się rozczarowania: producent układów scalonych AMD tracił orientacyjnie około ośmiu procent w handlu po sesji, bo jego wyniki tylko nieznacznie przebiły oczekiwania. Chłodniej przyjęto również, według doniesień, reakcję na raport Apple, którego akcje oddały orientacyjnie około czterech procent. To dowód, że nawet w rekordowej hossie inwestorzy bywają wybredni wobec największych spółek z grona wielkiej siódemki technologicznej, a paliwem tej fali były już twarde wyniki, a nie same oczekiwania.
Ropa nurkuje: od okolic dziewięćdziesięciu do poniżej osiemdziesięciu dolarów
Najbardziej wymowny ruch tych dni rozegrał się nie na akcjach, lecz na rynku surowców energetycznych. Tło jest ważne dla zrozumienia skali zwrotu: konflikt Stanów Zjednoczonych i Izraela z Iranem, który rozgorzał na nowo latem 2026 roku, doprowadził w lipcu do ataków na tankowce w rejonie cieśniny Ormuz i wielonocnych nalotów, a notowania Brent wywindowały się wówczas orientacyjnie w okolice dziewięćdziesięciu dolarów za baryłkę.
Na początku sierpnia narracja odwróciła się o sto osiemdziesiąt stopni. W poniedziałek 3 sierpnia ropa Brent taniała o orientacyjnie kilka procent po doniesieniach o rozejmie, kwestionowanym wprawdzie przez strony, lecz mile widzianym przez rynek. We wtorek 4 sierpnia przecena przyspieszyła: Brent spadł o około 5,1 procent do orientacyjnie 79,5 dolara za baryłkę, a amerykańska ropa WTI straciła około 5,4 procent, schodząc w okolice 76 dolarów. Dla Brent było to zejście poniżej osiemdziesięciu dolarów po raz pierwszy od ponownego wybuchu konfliktu, a w ujęciu dwóch sesji baryłka potaniała o orientacyjnie kilkanaście procent.
Za spadkiem stały dwa splatające się czynniki. Po pierwsze, deeskalacja geopolityczna: według doniesień Stany Zjednoczone, Iran i Oman zbliżały się do tymczasowego, około sześćdziesięciodniowego porozumienia w sprawie ponownego otwarcia cieśniny Ormuz bez opłat tranzytowych, co obniżało premię za ryzyko w cenie surowca. Po drugie, strona podażowa: grupa OPEC plus zgodziła się zwiększyć wydobycie na wrzesień już szósty miesiąc z rzędu. Dla globalnych rynków akcji tańsza ropa to zwykle dobra wiadomość, bo obniża presję inflacyjną, co współgrało ze wzrostami na Wall Street i w Europie. Z perspektywy polskiego inwestora oznacza to potencjalnie niższą presję na koszty firm i inflację paliwową, choć jednocześnie ciąży spółkom wydobywczym i rafineryjnym.
Złoto blisko rekordów, miedź w okolicach czternastu tysięcy dolarów
Podczas gdy ropa gwałtownie taniała, pozostałe kluczowe surowce trzymały się mocno, a część z nich ocierała się o historyczne szczyty. Złoto pozostawało powyżej poziomu czterech tysięcy stu dolarów za uncję. Kontrakty grudniowe otwierały wtorkową sesję 4 sierpnia orientacyjnie w okolicach 4 110 dolarów i w ciągu dnia zwyżkowały w rejon 4 136 dolarów. Rekordy z pierwszej połowy roku były jeszcze wyżej, w okolicach 4 700 dolarów, więc to konsolidacja na wysokim pułapie, a nie szczyt wszech czasów. Siła kruszcu mimo deeskalacji pokazuje, że popyt na bezpieczne przystanie ma też drugie źródło: obawy o inflację, finanse publiczne i dywersyfikację rezerw banków centralnych.
Jeszcze bardziej wymowna była miedź. Metal nazywany barometrem światowej koniunktury przemysłowej notował się na początku sierpnia orientacyjnie w okolicach czternastu tysięcy dolarów za tonę, blisko rekordowych poziomów z pierwszych miesięcy roku. Tak wysokie ceny to wypadkowa silnego popytu związanego z elektryfikacją, transformacją energetyczną i budową centrów danych dla sztucznej inteligencji, ograniczeń podaży oraz zawirowań wokół amerykańskiej polityki celnej wobec importu metali. Zestawienie taniejącej ropy i drogiej miedzi jest pouczające: sierpniowa przecena surowca energetycznego wynikała z geopolityki, a nie z obaw o załamanie wzrostu, bo w takim scenariuszu potaniałaby także miedź.
Obligacje, Fed i dolar: jastrzębi cień września
Tłem dla rekordów pozostawał zaskakująco jastrzębi obraz na rynku długu i wokół Rezerwy Federalnej. To istotny paradoks tych dni: akcje rosły mimo rosnących rentowności obligacji i realnego ryzyka, że bank centralny nie tnie, lecz podnosi stopy procentowe. Po lipcowym posiedzeniu, zakończonym 29 lipca utrzymaniem stóp bez zmian, w komitecie pojawiła się rzadka wiązka sprzeciwów, odczytana jako sygnał narastającego jastrzębiego nastawienia. Podwyższone ceny energii z okresu konfliktu i mocne dane, jak rekordowy od lat odczyt ISM, podsycały obawy o inflację.
Efekt widać było na krzywej dochodowości. Rentowność amerykańskich dziesięcioletnich obligacji skarbowych podeszła orientacyjnie w okolice 4,7 procent, wyraźnie wyżej niż poniżej 4,4 procent z końca czerwca. Jeszcze mocniej ruszyła się długa końcówka krzywej: rentowność papierów trzydziestoletnich sięgała orientacyjnie najwyższych poziomów od około dwóch dekad, w rejonie przekraczającym pięć procent. To wyraz obaw nie tylko o inflację, lecz także o skalę emisji długu i trwałość jastrzębiej postawy Fed.
W tym kontekście rynek wyceniał realną możliwość podwyżki stóp we wrześniu. Według odczytów z rynku kontraktów prawdopodobieństwo takiego ruchu oscylowało orientacyjnie w okolicach pięćdziesięciu kilku procent, przy czym po lipcowym posiedzeniu odsetek ten nieco się obniżył z jeszcze wyższych poziomów sprzed tygodnia. Wrześniowa podwyżka pozostawała więc scenariuszem bazowym w wycenach, ale mniej pewnym niż w szczycie lipcowych obaw, między innymi dlatego, że spadek cen ropy zaczął łagodzić presję inflacyjną. O rozstrzygnięciu zdecydują kolejne odczyty inflacji i rynku pracy.
Na rynku walutowym, mimo jastrzębiego tła, dolar pozostawał raczej słaby. Indeks amerykańskiej waluty utrzymywał się orientacyjnie tuż poniżej okrągłego poziomu stu punktów, a para euro do dolara notowana była powyżej 1,15, orientacyjnie w okolicach 1,153, najwyżej od około połowy czerwca. Słabość dolara przy rosnących rentownościach to sygnał, że globalny apetyt na ryzyko brał górę nad różnicami w stopach. Dla inwestora znad Wisły mocniejsze euro i słabszy dolar to zwykle wsparcie dla aktywów rynków wschodzących, w tym dla złotego, choć zależności te bywają niestabilne.
Europa z rekordem STOXX, Azja mieszana, cła w tle
Optymizm nie ograniczał się do Ameryki. W poniedziałek 3 sierpnia indeks blue chipów strefy euro zyskiwał orientacyjnie około 0,9 procent, a szeroki STOXX 600 dokładał około 0,3 procent. Na czele szły linie lotnicze, jak Lufthansa i Ryanair, wspierane taniejącym paliwem, oraz spółki przemysłowe i technologiczne w rodzaju Airbusa, Safran i niemieckiego SAP, rosnące po ponad trzy procent. Wyjątkiem była AstraZeneca, tracąca ponad sześć procent po doniesieniach o rozmowach o połączeniu z amerykańskim koncernem farmaceutycznym. We wtorek 4 sierpnia STOXX 600 zamknął się na historycznym szczycie, zyskując orientacyjnie około 0,7 procent i finiszując w okolicach 657 punktów, napędzany technologią, wynikami kwartalnymi i tanią ropą.
Nad europejskim optymizmem wisiały dwa cienie. Pierwszy to amerykańska polityka celna: na 1 sierpnia przypadał termin wejścia w życie nowej rundy ceł Waszyngtonu, sięgających orientacyjnie nawet pięćdziesięciu procent dla części krajów, a dla importu z Unii Europejskiej ustalonych na poziomie około trzydziestu procent. Choć część porozumień handlowych negocjowano, a dla niektórych partnerów sygnalizowano możliwość odroczeń, sama skala barier pozostawała realnym ryzykiem dla eksporterów. Drugim cieniem był mocny kurs euro, który powyżej 1,15 dolara obniża konkurencyjność eksportu i komplikuje obraz inflacyjny dla Europejskiego Banku Centralnego, obserwującego zarówno napięcia handlowe, jak i ceny energii.
W Azji obraz był wyraźnie bardziej mieszany. W poniedziałek 3 sierpnia japoński Nikkei tracił orientacyjnie około 0,9 procent, schodząc w okolice 63 755 punktów, a szerszy Topix cofał się o ponad procent. Chińskie giełdy również były słabsze, z indeksem w Szanghaju spadającym o około 0,6 procent, podczas gdy hongkoński Hang Seng zyskiwał niewiele ponad 0,4 procent. We wtorek 4 sierpnia karty częściowo się odwróciły: Nikkei odbił o orientacyjnie 0,3 procent do okolic 63 958 punktów, indeks w Szanghaju urósł o około 0,3 procent, natomiast Hang Seng osłabł o około 0,6 procent, w rejon 25 853 punktów. Ta rozbieżność pokazuje, że azjatyccy inwestorzy pozostawali ostrożniejsi wobec ceł, kondycji chińskiej gospodarki i wahań japońskiej waluty.
Kąt polskiego inwestora i kalendarz najbliższych dni
Z perspektywy warszawskiego parkietu najważniejszy jest ogólny klimat. Połączenie rekordów w Ameryce i Europie, taniejącej ropy oraz słabszego dolara tworzy środowisko sprzyjające apetytowi na ryzyko, które historycznie wspiera także rynki wschodzące i naszą giełdę. Jednocześnie jastrzębi Fed, rosnące rentowności amerykańskich obligacji oraz ciążące w tle cła mogą w każdej chwili schłodzić nastroje. Globalne tło na początku sierpnia było więc życzliwe, ale kruche i uzależnione od dalszego biegu wydarzeń, zwłaszcza w Zatoce Perskiej i wokół decyzji Rezerwy Federalnej.
Aby nie zgubić się w gąszczu danych, warto trzymać w głowie krótką listę tego, co w najbliższych dniach będzie decydować o kierunku globalnych rynków:
- Sezon wyników — kolejne raporty dużych spółek, których reakcje bywają skrajnie różne, co pokazały przypadki Palantira, Caterpillara, AMD i Apple.
- Dane z rynku pracy w USA — piątkowy raport o zatrudnieniu poza rolnictwem będzie kluczowy dla oceny, czy Fed rzeczywiście zdecyduje się na wrześniową podwyżkę.
- Retoryka Rezerwy Federalnej — każde jastrzębie lub gołębie wystąpienie przedstawicieli banku centralnego przed wrześniowym posiedzeniem.
- Notowania ropy i sytuacja w cieśninie Ormuz — czy tymczasowe porozumienie się utrzyma, czy napięcie znów wróci i odwróci sierpniową przecenę.
- Cła i negocjacje handlowe — realny kształt i ewentualne odroczenia amerykańskich barier wobec Unii Europejskiej i Azji.
- Kurs euro do dolara oraz indeks dolara — jako barometr apetytu na ryzyko i przepływu kapitału na rynki poza Stanami Zjednoczonymi.
Początek sierpnia 2026 roku pokazał rynek napędzany dwoma silnikami naraz: twardymi wynikami spółek i geopolityczną odwilżą, która ściągnęła ropę z okolic dziewięćdziesięciu do poniżej osiemdziesięciu dolarów. To mieszanka sprzyjająca hossie, ale zbudowana na kruchych fundamentach deeskalacji konfliktu i wciąż jastrzębiego Fed, który we wrześniu może stopy nie obniżyć, lecz podnieść.
Tekst podsumowuje wydarzenia na dzień około 4 sierpnia 2026 roku; część danych ma charakter wstępny lub orientacyjny. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.