Miedź na rekordach, złoto daleko od szczytu: co rozjazd metali mówi o gospodarce
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 04.08.2026
- Czytanie
- 12 min
- Dział
- Rynki
W skrócie
Miedź bije rekordy wszech czasów, złoto po słabych danych z USA odbija w okolice 4350 dolarów, srebro rośnie najszybciej. Analiza rozjazdu na rynku metali i skutków dla KGHM i polskich inwestorów.
Miedź na rekordach wszech czasów, złoto wciąż ponad jedną piątą poniżej styczniowego szczytu, a srebro rosnące najszybciej z całej trójki — tak wygląda rynek metali w tygodniu kończącym się 7 sierpnia 2026 roku. W piątek do tego obrazu dołożył się zaskakująco słaby raport z amerykańskiego rynku pracy: gospodarka USA straciła w lipcu 23 tysiące etatów, choć ekonomiści ankietowani przez agencję Reuters oczekiwali wzrostu o 80 tysięcy. Złoto podskoczyło o blisko 3 procent w okolice 4 350 dolarów za uncję, kontrakty terminowe przebiły 4 400 dolarów, a srebro pokonało barierę 64 dolarów. Rozjazd między „metalem strachu" a „metalem realnej gospodarki" jest jednak głębszy niż jedna sesja — i mówi o światowej gospodarce więcej niż niejeden raport makroekonomiczny.
Gdzie jesteśmy: trzy metale, trzy różne punkty cyklu
Złoto kosztowało w piątek 7 sierpnia orientacyjnie około 4 350 dolarów za uncję na rynku spot (w godzinach porannych w USA serwisy CNBC i TradingEconomics podawały odpowiednio około 4 357 oraz 4 350 dolarów), po wzroście o około 2,6 procent wobec czwartkowego poziomu w okolicach 4 250 dolarów. W skali tygodnia kruszec zyskał ponad 5 procent — jeszcze na początku sierpnia oscylował w przedziale 4 100–4 136 dolarów. To wciąż jednak około 22 procent poniżej historycznego rekordu: 28 stycznia 2026 roku, w szczycie napięcia między Stanami Zjednoczonymi a Iranem, złoto osiągnęło śróddziennie 5 589,38 dolarów za uncję. Innymi słowy, mimo piątkowego wystrzału złoto wciąż odrabia straty po najgłębszej od lat korekcie, która w dołku sięgała blisko 30 procent.
Miedź jest w zupełnie innym miejscu. Na giełdzie Comex w Nowym Jorku kontrakt z dostawą we wrześniu osiągnął w tym tygodniu śróddziennie 6,7045 dolara za funt, czyli w przeliczeniu około 14 781 dolarów za tonę — to nowy rekord amerykańskiego rynku, powyżej poprzedniego szczytu 6,69 dolara z połowy maja. W Londynie kontrakt trzymiesięczny sięgnął w czwartek 6 sierpnia 14 369,50 dolara za tonę — najwyżej od styczniowego rekordu — i notowany był tego dnia w okolicach 14 275 dolarów. Historyczny rekord śróddzienny na London Metal Exchange, 14 527,50 dolara za tonę, padł 29 stycznia 2026 roku, dzień po szczycie złota, przy największym jednodniowym wzroście ceny od 2008 roku; sesja zakończyła się wtedy na poziomie 13 720,50 dolara, a po chińskim Nowym Roku cena cofała się przejściowo poniżej 12 500 dolarów. Różnica wobec złota jest zasadnicza: miedź po korekcie wróciła praktycznie pod szczyty i ustanawia nowe maksima, złoto pozostaje głęboko pod swoim rekordem.
Srebro gra rolę łącznika obu światów. W środę 5 sierpnia drożało wraz z całym kompleksem metali szlachetnych, w czwartek kontrakt wrześniowy otwierał się przy 62,20 dolara za uncję — najwyżej od czerwca — a w piątek po danych z rynku pracy notowania przebiły 64 dolary. W skali tygodnia daje to wzrost rzędu 11 procent, najwięcej z całej trójki. To typowe dla srebra: jako metal jednocześnie monetarny i przemysłowy reaguje i na oczekiwania wobec stóp procentowych, i na koniunkturę w przemyśle, a płytszy rynek wzmacnia każdy ruch.
Co się właśnie zmieniło: sesje 5–7 sierpnia
Najważniejszym wydarzeniem tygodnia był piątkowy raport o zatrudnieniu w USA. Poza rolnictwem ubyło w lipcu 23 tysiące miejsc pracy — pierwszy taki spadek od dawna — w tym aż 53 tysiące etatów w sektorze rządowym, przy słabości handlu detalicznego oraz hotelarstwa i gastronomii. Stopa bezrobocia obniżyła się wprawdzie do 4,1 procent, ale głównie dlatego, że część osób wycofała się z rynku pracy. Roczna dynamika płac godzinowych spadła do 3,2 procent, najniżej od maja 2021 roku. Kontekst jest nietypowy: przez dużą część 2026 roku rynek obawiał się nie obniżek, lecz podwyżek stóp Rezerwy Federalnej, bo szok energetyczny wokół cieśniny Ormuz podbijał oczekiwania inflacyjne. Po piątkowych danych, według wycen rynku stopy procentowej przytaczanych przez LSEG, prawdopodobieństwo wrześniowej podwyżki spadło z około 57 do około 44 procent, a bank Citi — z prognozą wyraźnie odbiegającą od konsensusu — mówi wręcz o trzech obniżkach stóp do stycznia 2027 roku.
Drugi impuls to dolar. Indeks dolara przez cały tydzień poruszał się tuż pod barierą 100 punktów — w czwartek w okolicach 99,8 — a po piątkowym raporcie osunął się w rejon 99,4 punktu, najniżej od siedmiu tygodni; jen umocnił się wtedy wobec amerykańskiej waluty o około 1 procent. Słabszy dolar mechanicznie podnosi ceny surowców wycenianych w tej walucie. Trzeci wątek jest geopolityczny: trwają negocjacje w sprawie częściowego przywrócenia żeglugi przez cieśninę Ormuz, co obniża premię strachu w ropie i łagodzi obawy inflacyjne — paradoksalnie pomagając metalom przez kanał stóp procentowych, choć odbierając złotu część „wojennego" popytu.
Na rynku miedzi tydzień należał do Ameryki. Według serwisu Mining, w lipcu do amerykańskich portów trafiło ponad 200 tysięcy ton miedzi — najwięcej w historii danych zbieranych od 2014 roku — bo importerzy gromadzą metal przed spodziewaną decyzją celną w ramach tak zwanej sekcji 232. Zapasy na Comex wzrosły od początku roku o ponad 40 procent do rekordowych poziomów, a łączne zapasy w USA szacuje się na ponad milion ton. Jednocześnie analitycy ostrzegają przed ryzykiem wyciśnięcia krótkich pozycji na LME: dostępne zapasy stopniały tam do około 94 tysięcy ton, a premia ceny gotówkowej wobec kontraktu trzymiesięcznego sięgnęła około 115 dolarów za tonę, najwięcej od stycznia. Impuls przyszedł także spoza Ameryki — Demokratyczna Republika Konga zakazała eksportu koncentratów miedzi i kobaltu, chcąc wymusić ich przerób na miejscu. Na warszawskim parkiecie efekt był spektakularny: 4 sierpnia KGHM zyskał 8,37 procent i był najmocniejszą spółką WIG20, a indeksy WIG, WIG20 i mWIG40 ustanowiły historyczne rekordy — WIG wzrósł tego dnia o 2,06 procent do około 151 485 punktów. W czwartek 6 sierpnia WIG20 utrzymywał się powyżej 4 000 punktów, sięgając wczesnym popołudniem około 4 017 punktów, a KGHM pozostawał w centrum obrotów. Dla skali: kurs miedziowego kombinatu zamknął wtorkową sesję w okolicach 339 złotych, wobec niespełna 313 złotych dzień wcześniej.
Siły, które działają: dlaczego miedź bije rekordy, a złoto nie
Złoto: cena strachu i cena pieniądza
Złoto nie płaci odsetek, więc jego wycena to w uproszczeniu odwrotność kosztu alternatywnego: im wyższe realne stopy procentowe i mocniejszy dolar, tym drożej „trzyma się" kruszec. Styczniowy rekord był ceną paniki — rynek wyceniał ryzyko otwartego konfliktu z Iranem i blokady Ormuz. Gdy najczarniejszy scenariusz się nie zmaterializował, a Rezerwa Federalna zaczęła brzmieć jastrzębio wobec inflacji energetycznej, z ceny złota uszła premia strachu: stąd zjazd o blisko 30 procent, do okolic 3 950–4 000 dolarów w lipcu. Piątkowe odbicie to odwrócenie tego samego mechanizmu — słabszy rynek pracy oznacza mniejsze ryzyko podwyżek stóp i niższy koszt alternatywny posiadania złota.
Pod spodem działa jednak siła strukturalna, która amortyzowała całą korektę: banki centralne. Według raportu Światowej Rady Złota z 30 lipca w drugim kwartale 2026 roku kupiły one rekordowe w historii badań około 289 ton kruszcu, o ponad 60 procent więcej niż rok wcześniej — i robiły to w kwartale, w którym cena spadała. Największym kupującym był Narodowy Bank Polski: 51 ton w samym drugim kwartale i 82 tony w całym półroczu, co podniosło polskie rezerwy do około 632 ton na koniec czerwca, przy deklarowanym celu około 700 ton. Dalej na liście znalazły się banki centralne Chin, Uzbekistanu (16 ton), Kazachstanu (15 ton) oraz Jordanii i Czech (po około 6 ton). To popyt niewrażliwy na cenę, motywowany dywersyfikacją rezerw poza dolara — i on tłumaczy, dlaczego korekta zatrzymała się wysoko, w okolicach 4 000 dolarów, a nie niżej.
Miedź: realny niedobór wzmocniony polityką celną
Rekordy miedzi mają inne źródła. Po stronie popytu działa elektryfikacja: sieci energetyczne, pojazdy elektryczne i boom na centra danych związany ze sztuczną inteligencją — to właśnie chińska fala zakupów pod inwestycje w centra danych wywołała styczniową eksplozję ceny. Po stronie podaży narastają problemy Chile, największego producenta na świecie: krajowa produkcja spadała wiosną o około 9 procent rok do roku, wydobycie państwowego Codelco obniżyło się o około 10 procent, w kopalni Escondida o blisko 16 procent, a zawieszenie rozbudowy sztandarowej kopalni El Teniente może potrwać nawet dwa lata. Część domów analitycznych prognozuje na 2026 rok globalny deficyt rzędu 600 tysięcy ton. Na to nakłada się polityka: groźba amerykańskich ceł skłania importerów do przerzucania metalu do USA, co wysysa zapasy z reszty świata i rozjeżdża ceny między Nowym Jorkiem a Londynem. Rekord Comex jest więc częściowo „sztuczny" — ale ciasnota na LME jest już jak najbardziej realna.
Kluczowy wniosek: złoto i miedź opowiadają dziś dwie różne historie o tej samej gospodarce. Złoto, wciąż ponad 20 procent pod szczytem, mówi, że premia wojenna stopniała, a pieniądz pozostał relatywnie drogi. Miedź na rekordach mówi, że fizycznego metalu jest za mało wobec potrzeb elektryfikacji — i że polityka celna dodatkowo zaburza jego obieg. To nie jest obraz boomu, lecz gospodarki, która zwalnia przy jednocześnie napiętej podaży surowców — najtrudniejszy z możliwych układów dla banków centralnych.
Co to znaczy dla polskiego inwestora
Polski rynek jest w tym układzie wyjątkowo mocno „ometalowany" — przez KGHM na giełdzie, przez NBP w rezerwach i przez rosnący rynek detalicznego złota. Kilka praktycznych obserwacji:
- KGHM to podwójna dźwignia — na miedź i na srebro. Spółka jest jednym z największych światowych producentów obu metali, ma przychody powiązane z dolarem i koszty w złotym, więc jednoczesny rajd miedzi i srebra działa na wynik z dwóch stron. Stąd skok o 8,37 procent 4 sierpnia i pozycja lidera WIG20. Warto jednak pamiętać, że dźwignia działa w obie strony: część rekordu miedzi wynika z ceł i przenoszenia zapasów do USA, a normalizacja tego zjawiska po decyzji celnej może cenę schłodzić — kurs producenta bywa wtedy bardziej zmienny niż sam metal.
- Rekordy WIG20 mają miedziany komponent. Indeksy warszawskiej giełdy biły w tym tygodniu historyczne maksima, a KGHM był jednym z motorów. Inwestor posiadający fundusz indeksowy na WIG20 ma już pośrednio ekspozycję na miedź — warto to uwzględnić, zanim dołoży się osobną pozycję surowcową.
- NBP gra w tej historii rolę globalną. Największy kwartalny zakup złota na świecie (51 ton) to komunikat o strategii dywersyfikacji rezerw; przy celu około 700 ton skup prawdopodobnie będzie kontynuowany. Dla inwestora indywidualnego to nie jest sygnał transakcyjny, ale ilustracja mechanizmu: popyt banków centralnych stabilizuje rynek złota po stronie spadków.
- Cena złota w złotym to dwa ryzyka w jednym. Detaliczny nabywca sztabki płaci za cenę dolarową i za kurs USD/PLN jednocześnie — osłabienie dolara, takie jak w tym tygodniu, potrafi „zjeść" część wzrostu ceny dolarowej w przeliczeniu na złote. Przy zakupach fizycznego srebra dochodzi jeszcze podatek VAT, którego przy złocie inwestycyjnym nie ma.
- Korekta o blisko 30 procent to lekcja, nie okazja sama w sobie. Styczniowy szczyt złota pokazał, jak drogo kupuje się na fali strachu. Rozkładanie zakupów w czasie i traktowanie metali jako uzupełnienia, a nie rdzenia portfela, to podejście, które w literaturze rynkowej wraca po każdym takim cyklu.
Scenariusze i co obserwować
Najbliższe tygodnie rozstrzygną, czy piątkowy impuls z rynku pracy przerodzi się w trwałą zmianę reżimu dla metali:
- Scenariusz kontynuacji słabości USA: kolejne miękkie dane (inflacja CPI w połowie sierpnia, cotygodniowe wnioski o zasiłki) utrwalają odwrót od zakładów na podwyżki stóp — złoto ma wtedy otwartą drogę ku 4 400–4 500 dolarów, a srebro zwykle porusza się szybciej. Wsparciem pozostaje psychologiczna strefa 4 000 dolarów, gdzie korekta wyhamowała w lipcu.
- Scenariusz odbicia danych: mocniejsze odczyty przywracają jastrzębią wycenę Fed, dolar odrabia straty, a złoto testuje ponownie dolne rejony przedziału — to ryzyko szczególnie istotne przy pozycjach otwieranych po tygodniu wzrostu o 5 procent.
- Miedź — decyzja celna w USA: rozstrzygnięcie w sprawie sekcji 232 może zamknąć okno arbitrażu: jeśli cła wejdą, premia Comex wobec LME się utrwali; jeśli nie — zgromadzony w USA zapas ponad miliona ton zacznie ciążyć cenom. Osobno warto śledzić dostępne zapasy na LME, bo to od nich zależy ryzyko wyciśnięcia krótkich pozycji, przed którym ostrzegają analitycy rynku metali.
- Geopolityka: postęp negocjacji wokół cieśniny Ormuz obniża premię strachu w złocie, ich zerwanie — przywraca ją; to obecnie najbardziej binarny czynnik na rynku kruszców.
- Kalendarz polski: comiesięczne dane NBP o rezerwach pokażą, czy skup złota trwa, a najbliższy raport okresowy KGHM pozwoli ocenić, ile z rekordowych cen metali faktycznie przełożyło się na wyniki — i jak spółka komentuje trwałość miedzianej hossy.
Tekst opisuje sytuację na dzień około 7 sierpnia 2026 roku; część danych ma charakter wstępny lub orientacyjny. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.