Dzień na rynku, 17 września 2026: Bank Anglii nie poszedł za Fedem, a Allegro podniosło prognozy i wystrzeliło na GPW
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 17.09.2026
- Czytanie
- 12 min
- Dział
- Rynki
W skrócie
Dzień po pierwszej od trzech lat podwyżce w Waszyngtonie Bank Anglii zostawił stopę na 3,75 procent, ale stosunkiem głosów 6 do 3 i z zapowiedzią, że podwyżka staje się coraz bardziej prawdopodobna. Ważniejsza od samej decyzji była przebudowa programu redukcji bilansu: Bank rezygnuje ze sprzedaży najdłuższych obligacji i rozkłada zwijanie portfela do 2034 roku. Rynki odetchnęły: Brent zszedł w okolice 102 do 103 dolarów po zapowiedzi Rijadu, że połowa przepustowości Petroline wróci w ciągu dni, rentowność amerykańskich dziesięciolatek spadła o ponad 6 punktów bazowych do 4,943 procent i przerwała ośmiodniową serię wzrostów, a S&P 500 zyskał około 1 procent. Na GPW dzień należał do Allegro, które po podniesieniu prognoz rosło nawet o 6,8 procent, i do LPP z zyskiem netto 768 mln zł wobec 684 mln zł konsensusu.
Spółki z tego wpisu: Orlen TRZYMAJ 53, PZU KUPUJ 64, KGHM SPRZEDAJ 44 i 5 innych
Czwartek 17 września był dniem, w którym rynek sprawdzał, czy środowa decyzja Fed to początek globalnej fali zacieśnienia, czy amerykański wyjątek. Odpowiedź przyszła z Londynu i brzmiała: na razie wyjątek. Bank Anglii nie podniósł stóp, choć trzech członków Komitetu tego chciało, a uwagę rynku długu przykuł zupełnie inny dokument niż komunikat o stopach. Do tego doszło coś, czego nie było od ponad tygodnia: ropa taniała drugi dzień z rzędu, rentowności spadły, a akcje odrobiły część środowej straty. W Warszawie tło makro zeszło jednak na drugi plan, bo raporty półroczne pokazały dwie spółki z WIG20, na które inwestorzy czekali najbardziej.
Bank Anglii nie poszedł za Fedem, ale trzech członków już chciało
O godzinie 13:00 czasu polskiego Komitet Polityki Pieniężnej Banku Anglii pozostawił stopę referencyjną na poziomie 3,75 procent. Decyzja zapadła stosunkiem głosów 6 do 3, przy czym cała trójka dysydentów, czyli Megan Greene, Catherine Mann i Huw Pill, głosowała za podwyżką o 25 punktów bazowych, do 4,00 procent. To jest lustrzane odbicie tego, co widzieliśmy w Waszyngtonie jeszcze w lipcu: wtedy Fed utrzymywał stopy przy sprzeciwie zwolenników łagodzenia, dziś Bank Anglii utrzymuje je przy sprzeciwie zwolenników zacieśnienia.
Kontekst jest znany z wtorkowego odczytu. Brytyjska inflacja konsumencka przyspieszyła w sierpniu do 3,1 procent rok do roku, najwyżej od pięciu miesięcy, i wyraźnie powyżej własnej projekcji Banku, która zakładała 2,8 procent. Komunikat przyznał wprost, że inflacja prawdopodobnie będzie rosnąć w kolejnych kwartałach. Gubernator Andrew Bailey ostrzegł, że przedłużająca się turbulencja energetyczna najpewniej będzie wymagała podwyżek stóp, żeby sprowadzić inflację do dwuprocentowego celu.
Rynek przyjął to spokojnie, bo dokładnie tego się spodziewał. Przed decyzją kontrakty wyceniały pozostawienie stóp bez zmian na około 76 procent, a po decyzji za bardziej prawdopodobny niż nie uznano ruch w górę na jednym z dwóch najbliższych posiedzeń, w listopadzie albo w grudniu. Innymi słowy, Bank Anglii nie tyle odmówił pójścia za Fedem, ile przesunął ten sam ruch o dwa miesiące.
Dla rynku obligacji ważniejsza była jednak druga część czwartkowego pakietu, i to ona zdominowała komentarze w City. Bank Anglii przebudował program zacieśniania ilościowego, czyli zwijania portfela obligacji kupionych w erze luzowania. Najważniejsza zmiana: instytucja rezygnuje ze sprzedaży najdłuższych papierów i skupi się na obligacjach o krótszych oraz średnich terminach zapadalności. Cały portfel o wartości około 368 mld funtów ma zostać zwinięty do września 2034 roku. Z tej kwoty około 222 mld funtów zapada do 2035 roku i zostanie po prostu wygaszone bez sprzedaży, a pozostałe 146 mld funtów o zapadalności między 2035 a 2049 rokiem ma być zbywane w tempie mniej więcej 20 mld funtów rocznie, potencjalnie bezpośrednio do rządowej agencji zarządzającej długiem.
Tempo redukcji bilansu spada przy tym trzeci rok z rzędu. W roku zakończonym we wrześniu 2026 celem było około 70 mld funtów, rok wcześniej 100 mld funtów, a nowy plan zakłada mniej więcej 46 mld funtów rocznie. Powód jest praktyczny, a nie doktrynalny. Przy rentownościach na wieloletnich szczytach sprzedawanie przez bank centralny trzydziestoletnich obligacji w rynek, który i tak ma ich za dużo, podnosi koszt finansowania państwa dokładnie wtedy, gdy jest on najbardziej bolesny. Bank Anglii w istocie przyznał, że w obecnym otoczeniu narzędzie ilościowe działa procyklicznie, i wycofał je z najdłuższego końca krzywej.
Warto to zapamiętać, bo jest to pierwszy duży bank centralny, który w tym cyklu publicznie rozdzielił dwa instrumenty: stopę procentową zostawił jako narzędzie walki z inflacją, a redukcję bilansu przestał traktować jako automat i podporządkował ją stabilności rynku długu. Jeśli rentowności w Stanach Zjednoczonych i w strefie euro zostaną w okolicach obecnych poziomów, ten schemat będzie kopiowany.
Dzień odreagowania: taniała ropa, taniał dług, rosły akcje
Czwartek przerwał najdłuższą serię złych sesji na rynku długu od miesięcy. Rentowność amerykańskich obligacji dziesięcioletnich spadła o ponad 6 punktów bazowych, do 4,943 procent, schodząc z poziomu najwyższego od 2007 roku i kończąc ośmiodniową serię wzrostów. Mechanizm był prosty: skoro ropa tanieje drugi dzień, to najgorszy scenariusz inflacyjny, który rynek wyceniał przez cały poprzedni tydzień, staje się mniej prawdopodobny.
Akcje poszły za obligacjami. S&P 500 zyskał około 1 procent, Nasdaq Composite urósł o 1,6 procent, a Dow Jones Industrial Average zwyżkował o 358 punktów, czyli 0,7 procent. Lokomotywą były półprzewodniki: obserwowany przez rynek indeks producentów układów zyskał 3 procent, a z wielkiej technologicznej siódemki Nvidia i Amazon urosły po 2 procent, natomiast Microsoft o 1 procent. To jest dokładnie odwrotność środowego układu, w którym Dow tracił 630 punktów, a Nasdaq bronił się właśnie dzięki chipom.
Paradoks czwartku polega na tym, że dane makro były jastrzębie, a rynek i tak rósł. Amerykańskie wnioski o zasiłek dla bezrobotnych spadły w tygodniu zakończonym 12 września do 196 tysięcy, najniżej od połowy lipca, wobec 206 tysięcy tydzień wcześniej i prognozy na poziomie około 207,5 tysiąca. Średnia czterotygodniowa obniżyła się do 203 250, a liczba kontynuowanych wniosków do 1,730 mln. Indeks aktywności wytwórczej Fed z Filadelfii osunął się we wrześniu do 37,8 punktu z 47,4 punktu w sierpniu, ale i tak wypadł znacznie powyżej oczekiwanych 30,5 punktu, przy mocnych nowych zamówieniach i dodatnim, choć niższym, subindeksie zatrudnienia.
Obie publikacje potwierdzają to, co Fed powiedział dzień wcześniej: amerykańska gospodarka nie potrzebuje wsparcia, a rynek pracy nie pęka. Jeszcze tydzień temu taki zestaw danych wywindowałby rentowności. Tym razem przegrał z ropą, co dobrze pokazuje, gdzie dziś leży główna zmienna dla rynku długu.
Ropa: Rijad obiecuje dni, a przez Ormuz płynie się brzegiem Omanu
Brent osunął się w czwartek w okolice 102 do 103 dolarów za baryłkę, po środowym spadku o 2,7 procent. Powód był ten sam co dzień wcześniej, tyle że tym razem przyszedł z Rijadu, a nie z Waszyngtonu. Arabia Saudyjska zasygnalizowała, że jest w stanie przywrócić około połowy przepustowości uszkodzonego rurociągu Wschód - Zachód w ciągu dni, a pełną sprawność w ciągu sześciu tygodni. To pierwsza konkretna rama czasowa podana przez samego operatora, a nie przez amerykański Departament Energii, i jest ona pośrednia między optymizmem Waszyngtonu a pesymizmem analityków czytających zdjęcia satelitarne.
Rijad dołożył do tego rozwiązanie doraźne: oferuje azjatyckim rafineriom dodatkowe ładunki poprzez przeładunki ze statku na statek w rejonie Omanu, co omija sparaliżowany terminal Janbu nad Morzem Czerwonym. Przypomnijmy skalę problemu. Rurociąg ma nominalną przepustowość około 7 mln baryłek dziennie, został zbudowany w latach osiemdziesiątych właśnie na wypadek zamknięcia Ormuz, a 10 września trafiły w niego drony, po czym 11 września ministerstwo energii wstrzymało przesył, jak to ujęto, w ramach środka ostrożności.
Osobna i bardzo konkretna informacja przyszła z danych o żegludze. Według Kpler, firmy śledzącej ruch statków z wykorzystaniem zdjęć satelitarnych i sygnałów transponderów, w ostatnich dwóch tygodniach ponad 80 procent jednostek przepływających przez sporną cieśninę korzystało z toru wodnego po stronie omańskiej. Kuwejt, Arabia Saudyjska i Zjednoczone Emiraty Arabskie wysyłają największe tankowce świata przez cieśninę, a następnie przeładowują surowiec na inne jednostki już w Zatoce Omańskiej, poza najbardziej niebezpiecznym odcinkiem.
Wniosek jest istotny i nieoczywisty. Iran zachował zdolność do podnoszenia kosztu i ryzyka tranzytu, w tym do wymagania zgód i rozważania opłat za usługi, ale traci zdolność do jego faktycznego zatrzymania. Blokada zamienia się w podatek. Dla ceny ropy to różnica między scenariuszem katastroficznym a trwale podwyższoną premią za ryzyko, i właśnie dlatego rynek przez dwie sesje z rzędu zdejmował tę premię.
Po stronie dyplomatycznej nic się natomiast nie posunęło. Poniedziałkowe rozmowy w Salalah pozostają odwołane, a Oman prowadzi obecnie rozmowy z Teheranem o przywróceniu swobody żeglugi bez udziału Stanów Zjednoczonych, co w Waszyngtonie nie budzi entuzjazmu. Pierwotnym celem spotkania miało być uzgodnienie map tras przejścia przez cieśninę. Mija już ponad pół roku od wybuchu wojny na Bliskim Wschodzie.
Warszawa: Allegro podniosło prognozy, LPP pobiło konsensus
Czwartkowa sesja na GPW zaczęła się wyraźnie na plusie i zbudowana była na wynikach spółek, a nie na makro. Około godziny 9:55 WIG20 zyskiwał 0,9 procent i znajdował się w okolicach 4118 punktów, szeroki WIG rósł o 0,8 procent, do mniej więcej 154 794 punktów, mWIG40 zwyżkował o 0,4 procent, do około 10 351 punktów, a sWIG80 o 0,6 procent, do 30 832 punktów. W WIG20 rosły niemal wszystkie spółki, a najsłabszy był, nieprzypadkowo w dniu taniejącej ropy, Orlen.
Bohaterem dnia było Allegro, najmocniejsze w indeksie ze zwyżką sięgającą w trakcie sesji 6,8 procent. Rano, przy wzroście o blisko 4 procent, kurs notowany był w okolicach 46,90 zł. Spółka opublikowała pełny raport za pierwsze półrocze i przy okazji podniosła całoroczne prognozy, co na tym rynku jest rzadkością.
Liczby wyglądają następująco. GMV grupy wzrosło w drugim kwartale o 14,4 procent rok do roku, do 19,57 mld zł, a w całym półroczu o 13,7 procent, do 36,7 mld zł. Skorygowana EBITDA wyniosła w kwartale 1,03 mld zł, czyli o 11,5 procent więcej, a w półroczu 1,96 mld zł, o 16,9 procent więcej. Przychody półroczne urosły o 16,3 procent, do 6,29 mld zł. Sam drugi kwartał przyniósł rekordowy w historii spółki kwartalny zysk netto w wysokości 529,3 mln zł, wyższy o 37,2 procent rok do roku.
Podniesiona prognoza zakłada teraz wzrost GMV o 13 do 15 procent oraz skorygowanej EBITDA o 13 do 17 procent, co w ujęciu wartościowym oznacza GMV rzędu 78,3 do 79,9 mld zł, przychody na poziomie 13,4 do 13,6 mld zł i skorygowaną EBITDA w przedziale mniej więcej 3,9 do 4,1 mld zł. Do tego doszła zapowiedź rekomendowania walnemu zgromadzeniu skupu akcji własnych za 1,6 mld zł, czyli rekordowego w historii spółki zwrotu nadwyżki kapitału do akcjonariuszy.
Najciekawsza pozycja jest jednak schowana w segmentach. GMV w biznesie międzynarodowym, czyli w Czechach, na Słowacji i na Węgrzech, przyspieszyło w półroczu do 64,8 procent rok do roku, a skorygowana strata EBITDA tego segmentu zmniejszyła się o 4,2 procent. Ekspansja zagraniczna przestaje więc być wyłącznie kosztem i zaczyna dokładać do tempa wzrostu całej grupy. To jest ta zmiana, na którą rynek czekał od trzech lat, i to ona, bardziej niż sam kwartał, tłumaczy siłę czwartkowej reakcji.
Drugi raport dnia przyszedł z Gdańska. LPP pokazało za drugi kwartał roku obrotowego 768 mln zł zysku netto wobec 684,1 mln zł oczekiwanych przez analityków ankietowanych przez PAP Biznes, czyli wyraźnie powyżej konsensusu, który zakładał też przychody rzędu 6,50 mld zł. Przychody rosły w tym kwartale o 18,5 procent w walutach stałych, co jest najwyższą dynamiką od trzeciego kwartału 2025 roku i widoczne było zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i w kanale internetowym. Wstępne dane wskazywały wcześniej na wzrost skorygowanego EBIT o ponad 40 procent rok do roku i marżę brutto rzędu 56 do 57 procent.
W raporcie półrocznym spółka podtrzymała plan sprzedaży na 2026 rok w przedziale 26 do 27 mld zł przy marży brutto około 56,5 do 57 procent. Kontekst kursowy ma tu znaczenie: przed publikacją walor notowany był około 24 procent poniżej historycznego szczytu 24 480 zł z 21 kwietnia, w okolicach 18 540 zł, po rozczarowaniu wynikami pierwszego kwartału. Dla porównania, w tamtym kwartale grupa zarobiła 475 mln zł netto przy przychodach 5,47 mld zł. Czwartkowy odczyt jest więc nie tyle rekordem, ile dowodem, że wiosenna słabość była epizodem pogodowym, a nie zmianą trendu.
Poza dwoma raportami czwartek należał do energetyki. WIG Energia był jednym z najmocniejszych indeksów sektorowych ze zwyżką 1,6 procent, przy czym PGE rosło o 1,8 procent, Enea o 2 procent, a Tauron o 1,2 procent. Zyskiwał też KGHM, o 2,4 procent, wspierany przez spadek rentowności amerykańskiego długu, który przez cały tydzień był głównym wrogiem surowców przemysłowych. Warto też odnotować, że czwartek był dniem dywidendy PZU: prawo do rekordowej wypłaty 4,80 zł na akcję ustalono właśnie 17 września, a pieniądze trafią na rachunki 8 października. Środowe odcięcie tej dywidendy odpowiadało za mniej więcej połowę wtorkowo-środowego spadku WIG20 i dziś już nie ciążyło indeksowi.
Złoto, krypto i polski dług
Złoto ustabilizowało się po środowej przecenie. Kontrakty grudniowe otworzyły czwartek na poziomie 4301,40 dolara za uncję, czyli o 2 procent niżej wobec środowego zamknięcia, a notowania spot w ciągu dnia poruszały się mniej więcej w przedziale 4310 do 4365 dolarów. Interpretacja jest spójna z tym, co rynek robił od tygodnia: inwestorzy wycenili podwyżkę Fed z wyprzedzeniem, więc sama decyzja nie wywołała już nowej fali wyprzedaży, ale przy rentownościach blisko pięciu procent metal, który nie płaci odsetek, nie ma z czego rosnąć.
Na rynku kryptowalut bitcoin utrzymał się powyżej 75 tysięcy dolarów i handlowany był w okolicach 76,7 tys. dolarów. Bezpośrednio po komunikacie Fed kurs wyskoczył do 76 500 dolarów i oddał ten ruch w pół godziny. Presję utrzymują dwa czynniki: jastrzębie projekcje, w których mediana wskazuje stopę na poziomie 4,1 procent na koniec 2026 roku wobec 3,8 procent w projekcji czerwcowej, oraz odpływy z funduszy giełdowych. Analitycy wskazują, że dla poprawy obrazu krótkoterminowego bitcoin musiałby odzyskać przedział 77 do 78 tysięcy dolarów. Warto pamiętać, że to wciąż jest rynek odrabiający wtorkową porażkę ustawy o strukturze rynku aktywów cyfrowych w amerykańskim Senacie.
Osobny i najmniej optymistyczny wątek dnia dotyczy polskiego długu. Rentowność krajowych obligacji dziesięcioletnich utrzymuje się w okolicach 6,4 procent, po przebiciu w tym tygodniu 6,5 procent, co jest najwyższym poziomem od około trzech i pół roku. Kurs euro zbliżył się do 4,35 zł. Skala problemu jest budżetowa, a nie rynkowa: obsługa długu pochłonie w tym roku około 90 mld zł, o 19,2 procent więcej niż rok wcześniej. Popyt na papiery wciąż jest, bo na wrześniowym przetargu Ministerstwo Finansów sprzedało 10 mld zł obligacji przy zgłoszonym popycie rzędu 16 mld zł, ale cena, jaką za ten popyt trzeba płacić, rośnie szybciej niż inflacja, która wynosi w Polsce 3,4 procent. To jest dokładnie ten sam problem, który w Londynie skłonił Bank Anglii do wycofania się ze sprzedaży najdłuższych obligacji.
Czwartek 17 września był dniem, w którym rynek sprawdził, czy środowa podwyżka Fed uruchomi globalną falę, i usłyszał z Londynu, że jeszcze nie teraz. Bank Anglii zostawił stopę na 3,75 procent stosunkiem głosów 6 do 3, przy sprzeciwie Greene, Mann i Pilla, którzy chcieli 4,00 procent, a gubernator Bailey ostrzegł, że przedłużająca się turbulencja energetyczna będzie najpewniej wymagała podwyżek. Rynek wycenia ruch w listopadzie lub w grudniu. Ważniejsza od stopy okazała się przebudowa programu redukcji bilansu: Bank rezygnuje ze sprzedaży najdłuższych obligacji, zwija portfel o wartości około 368 mld funtów do 2034 roku i zwalnia tempo do mniej więcej 46 mld funtów rocznie z 70 mld w mijającym roku. To pierwszy duży bank centralny, który w tym cyklu rozdzielił walkę z inflacją od stabilności rynku długu. Reszta dnia była odreagowaniem: Brent zszedł w okolice 102 do 103 dolarów po zapowiedzi Rijadu, że połowa przepustowości Petroline wróci w ciągu dni, a całość w sześć tygodni, rentowność amerykańskich dziesięciolatek spadła o ponad 6 punktów bazowych do 4,943 procent i przerwała ośmiodniową serię wzrostów, S&P 500 zyskał około 1 procent, Nasdaq 1,6 procent, a Dow 358 punktów. Dane były przy tym jastrzębie: 196 tysięcy wniosków o zasiłek, najmniej od połowy lipca, i indeks Fed z Filadelfii na 37,8 punktu wobec oczekiwanych 30,5. Na GPW liczyły się wyniki: Allegro podniosło prognozy na 2026 rok i zapowiedziało skup akcji za 1,6 mld zł, rosnąc nawet o 6,8 procent, a LPP pokazało 768 mln zł zysku netto wobec 684 mln zł konsensusu.
Na co patrzeć dalej
- Piątek: Bank Japonii - ostatni z czterech banków centralnych tego tygodnia i jedyny, który nadal ma ujemną realną stopę przy rosnących cenach energii. Przy amerykańskich dziesięciolatkach blisko pięciu procent reakcja jena powie więcej niż sam komunikat.
- Restart Petroline - Rijad podał wreszcie własną ramę czasową: połowa przepustowości w dni, całość w sześć tygodni. Każde przesunięcie tego terminu w prawo natychmiast wróci do ceny Brent, bo dwie ostatnie sesje były zakładem na wersję optymistyczną.
- Listopadowe posiedzenie Banku Anglii - po głosowaniu 6 do 3 i ostrzeżeniu Baileya to dziś najbardziej prawdopodobny termin drugiej dużej podwyżki w tym cyklu po stronie zachodniej.
- Czy Allegro dowiezie podniesioną prognozę - GMV na poziomie 78,3 do 79,9 mld zł wymaga utrzymania dwucyfrowego tempa w drugim półroczu, w którym konsument mierzy się z paliwem po blisko 8 zł za litr i z powrotem 23-procentowego VAT. Segment międzynarodowy z dynamiką 64,8 procent jest tu najważniejszą zmienną.
- Marża brutto LPP - spółka podtrzymała plan 26 do 27 mld zł sprzedaży przy marży 56,5 do 57 procent. Przy rosnących kosztach frachtu to właśnie marża, a nie przychody, będzie testem tej prognozy.
- Polskie dziesięciolatki w okolicach 6,4 procent - przy koszcie obsługi długu rzędu 90 mld zł rocznie i euro blisko 4,35 zł jest to samodzielny temat budżetowy, niezależny od Rady Polityki Pieniężnej.
- 24 września: wizyta Xi Jinpinga w Stanach Zjednoczonych - przy omańskich rozmowach z Teheranem prowadzonych bez udziału Waszyngtonu to nadal najbardziej prawdopodobny moment, w którym format negocjacji o Ormuz może się wreszcie ułożyć.
Tekst opisuje sytuację na dzień 17 września 2026 roku. Decyzja i komunikat Banku Anglii oraz szczegóły programu redukcji bilansu pochodzą z materiałów opublikowanych 17 września. Dane o amerykańskich wnioskach o zasiłek pochodzą z Departamentu Pracy, a indeks aktywności wytwórczej z Banku Rezerwy Federalnej w Filadelfii. Poziomy indeksów z Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie podano według odczytów śródsesyjnych i w zaokrągleniu, więc mogą różnić się od kursów zamknięcia. Wyniki Allegro i LPP pochodzą z raportów półrocznych opublikowanych 17 września oraz z zestawień konsensusu PAP Biznes. Notowania ropy, złota, kryptowalut i rentowności obligacji opisują stan z popołudnia i wieczoru czasu polskiego. Informacje o ruchu statków przez Cieśninę Ormuz pochodzą z danych firmy Kpler. Odczyty z różnych serwisów mogą się nieznacznie różnić. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.