Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

Dzień na rynku, 15 września 2026: przez Ormuz przeszły cztery statki zamiast stu dwudziestu pięciu, dziesięciolatki powyżej pięciu procent, a WIG20 i tak pobił rekord

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
15.09.2026
Czytanie
12 min
Dział
Rynki

W skrócie

Wtorek przyniósł liczbę, która mówi o kryzysie naftowym więcej niż cena baryłki: przez Cieśninę Ormuz przepłynęły w poniedziałek cztery jednostki wobec stu dwudziestu pięciu dziennie przed wojną. Iran odrzucił rozmowy ze Stanami Zjednoczonymi, rentowność amerykańskich dziesięciolatek utrwaliła się powyżej pięciu procent na poziomie 5,04 procent, najwyżej od 2007 roku, a kontrakty wyceniały środową podwyżkę stopy Fed na około 92 procent. Chiny pokazały mocną produkcję i słabą konsumpcję. W tym otoczeniu Warszawa zrobiła coś zupełnie odwrotnego niż reszta świata: WIG20 zyskał około 1,3 procent i ustanowił rekord w okolicach 4174 punktów, a kurs PGE, po publikacji raportu półrocznego, znalazł się najwyżej od dziewięciu lat.

Spółki z tego wpisu: KGHM SPRZEDAJ 44, Allegro TRZYMAJ 51, LPP KUPUJ 63 i 4 inne

Są dni, w których najważniejsza liczba nie pochodzi z tabeli notowań. We wtorek 15 września taką liczbą była czwórka. Tyle statków handlowych przeszło w poniedziałek przez Cieśninę Ormuz, wobec średnio stu dwudziestu pięciu dziennie przed wybuchem wojny. Cena ropy mówi o tym kryzysie mniej niż ten jeden wskaźnik, bo cena zdążyła się już do sytuacji przyzwyczaić, a przepustowość nie. Drugim wątkiem dnia była rentowność amerykańskiego długu, która przestała flirtować z pięcioma procentami i po prostu tam została, dzień przed decyzją Rezerwy Federalnej. A trzecim, zupełnie wbrew tłu, warszawski parkiet, który zamiast oddawać, ustanowił kolejny rekord.

Sesja 15.09.2026wtorekSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 154 · sprzedaż 170Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−139−1605.0815.09w dół 264w górę 170 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 15.09.2026.

Cztery statki zamiast stu dwudziestu pięciu

Poniedziałkowe przełożenie rozmów w omańskim Salalah okazało się we wtorek początkiem, a nie końcem złych wiadomości z regionu. Nowego terminu spotkania nadal nie ma. Oman tłumaczy odroczenie warunkami, które nie sprzyjają porozumieniu, Bahrajn podtrzymał odmowę udziału, a przedmiotem sporu jest nie sama idea rozmów, tylko konstrukcja ramowego porozumienia irańsko-omańskiego: tymczasowy korytarz, w którym statki wchodziłyby do cieśniny wodami irańskimi, a wychodziły przez wody omańskie, oraz sposób usuwania min.

Do tego doszło stanowisko Teheranu wobec Waszyngtonu. Iran odrzucił we wtorek rozmowy ze Stanami Zjednoczonymi, stawiając warunki wstępne: zakończenie amerykańskich operacji wojskowych i gróźb, zniesienie blokady irańskiej żeglugi, zdjęcie sankcji, uwolnienie zamrożonych aktywów oraz odszkodowania za zniszczenia wojenne. Otwarcie cieśniny zostało wprost powiązane ze spełnieniem tych żądań. Szef irańskiej dyplomacji Abbas Araghczi ma w środę pojechać do Chin, co mówi o kierunku, w którym Teheran szuka dziś oparcia.

Warto zatrzymać się przy tej czwórce statków. Przed wojną przez Ormuz przechodziło średnio około 125 jednostek dziennie. Poniedziałkowe cztery to nie spadek ruchu, tylko jego zanik. Rynek ropy przez ostatnie tygodnie wyceniał ryzyko blokady, ale operował na założeniu, że jakaś część przepływu jednak istnieje i że saudyjskie obejście lądowe działa. We wtorek obie te podpory były słabsze niż tydzień temu: cieśnina jest praktycznie zamknięta, a obejście stoi.

Ceny surowca zareagowały na to spokojniej, niż można byłoby zakładać. Brent oddał część poniedziałkowego skoku i przez wtorek notowany był w przedziale mniej więcej 105 do 108 dolarów za baryłkę, z rozliczeniem w okolicach 105,68 dolara, wobec 108,34 dolara dzień wcześniej. Amerykańska WTI rozliczyła się blisko 102 dolarów. To nie jest sygnał, że napięcie opada. To raczej dowód, że rynek fizyczny już od kilku dni handluje czym innym niż surowcem.

Petroline i olej napędowy, czyli gdzie naprawdę jest wąskie gardło

Najciekawsza rzecz we wtorkowym rynku surowców polega na tym, że drożeje nie tyle ropa, ile to, co się z niej robi. Marża rafineryjna na oleju napędowym, czyli różnica między ceną diesla a ceną baryłki, weszła we wrześniu na poziomy bez precedensu. 1 września zamknęła się na 103,29 dolara na baryłce, dzień później dotknęła w ciągu sesji 108,02 dolara, a 10 września ustanowiła rekordowe zamknięcie na 107,72 dolara. Dla porównania, w normalnych warunkach ta marża liczona jest w kilkunastu dolarach.

Mechanizm jest zbiegiem trzech rzeczy naraz. Po pierwsze, zapasy destylatów w Stanach Zjednoczonych są blisko najniższych sezonowych poziomów od około trzydziestu lat, więc rynek nie ma bufora. Po drugie, wypadły z użycia moce przerobowe: rosyjskie rafinerie po atakach oraz część infrastruktury w Zatoce. Po trzecie, europejski rynek pokazuje to samo napięcie w strukturze terminowej. Spread na gazoilu notowanym na ICE między wrześniem a listopadem sięgnął około 80 dolarów na tonie w układzie odwróconym, czyli rynek dopłaca ogromne pieniądze za dostawę natychmiastową zamiast za odległą.

Największy handlowcy ropą ostrzegali na początku miesiąca, że niedobór diesla potrwa przez zimę. To jest inny rodzaj problemu niż drogi surowiec. Olej napędowy napędza transport ciężarowy, kolej, rolnictwo i generatory, więc jego cena wchodzi do inflacji szerzej i szybciej niż cena benzyny. Polskie odczyty inflacyjne, do których wrócimy niżej, pokazują to zresztą wprost.

W tle pozostaje Petroline. Saudyjski rurociąg Wschód - Zachód, którym po zamknięciu Ormuz płynęło około 5 mln baryłek dziennie, stoi od ataków dronowych z 10 września na stacje pomp w rejonach Rijadu i Medyny. Zdjęcia satelitarne potwierdziły ślady pożaru na stacji Al Mesbaah. Szacunki czasu naprawy rozjeżdżają się mocno: część źródeł regionalnych mówi o pięciu do sześciu tygodni, amerykański Departament Energii liczy na szybszy restart. Dopóki ta rozbieżność trwa, rynek będzie wyceniał raczej wersję pesymistyczną, bo samo odkopanie i wymiana odcinka rury to kwestia tygodni, a nie dni.

Pięć procent przestało być nagłówkiem, a stało się poziomem

W poniedziałek rentowność amerykańskich obligacji dziesięcioletnich dotknęła pięciu procent i był to nagłówek. We wtorek papiery notowane były przy 5,041 procent, najwyżej od lipca 2007 roku, i to już jest coś innego. Jednodniowe przebicie progu można zignorować, utrwalenie się powyżej niego zmienia koszt pieniądza w całej gospodarce, od kredytu hipotecznego po wycenę spółek wzrostowych.

Analitycy BMO Capital Markets zwrócili uwagę na liczbę, która dobrze tłumaczy wrzesień: miesięczna korelacja krocząca między najbliższym kontraktem na WTI a rentownością dziesięciolatek wzrosła do 0,96, czyli najwyżej od czerwca 2019 roku. W praktyce oznacza to, że rynek długu przestał w tej chwili handlować czymkolwiek poza ropą. Każdy dolar na baryłce to dziś oczekiwania inflacyjne, a oczekiwania inflacyjne to rentowność.

To samo widać było w Europie, gdzie rentowność niemieckich dziesięciolatek wyszła na poziomy najwyższe od 2009 roku. Indeks dolara utrzymał się powyżej 99 punktów, najwyżej od dwóch tygodni.

We wtorek rozpoczęło się dwudniowe posiedzenie Rezerwy Federalnej, a decyzja wraz z projekcjami makroekonomicznymi zapadnie w środę 16 września. Kontrakty wyceniały podwyżkę o 25 punktów bazowych z prawdopodobieństwem około 92 procent, a według narzędzia FedWatch nawet 93 procent, czyli wyżej niż poniedziałkowe 86 procent. Byłaby to pierwsza podwyżka stopy funduszy federalnych od lipca 2023 roku. Rynek nie zastanawia się już nad tym, czy ruch nastąpi, tylko nad wykresem kropkowym i nad tym, jak bank centralny opisze szok naftowy.

Na rynkach akcji był to drugi dzień reakcji na weekendowy apel o spowolnienie prac nad sztuczną inteligencją, tyle że znacznie spokojniejszy. W Europie STOXX 600 zniżkował o 0,5 procent, niemiecki DAX o 0,5 procent, francuski CAC 40 o 0,8 procent, a brytyjski FTSE 100 zyskał 0,4 procent dzięki spółkom defensywnym. Sektor technologiczny stracił 2,1 procent, a przecena rozlała się z producentów układów na dostawców infrastruktury dla centrów danych: Schneider Electric zniżkował o 6,8 procent. Po drugiej stronie tej samej rotacji rosły usługi informatyczne i ochrona zdrowia, z Capgemini wyżej o 6,6 procent i GSK wyżej o 4,7 procent po dobrych wynikach badania nad lekiem onkologicznym.

W Nowym Jorku sesja wypadła płytko: S&P 500 stracił 0,16 procent, Nasdaq Composite 0,26 procent, a Dow Jones Industrial Average 0,49 procent. Warto odnotować, że prezydent Stanów Zjednoczonych publicznie zlekceważył apel o spowolnienie prac nad sztuczną inteligencją w ciągu doby od jego publikacji, co rynek odczytał jako sygnał, że regulacyjnej ścieżki dla tego postulatu na razie nie ma.

Złoto potaniało o około 0,8 procent, do okolic 4263 dolarów za uncję, najniżej od pięciu tygodni. To już czwarta sesja z rzędu, w której metal zachowuje się jak aktywo procentowe, a nie jak schronienie. Bitcoin handlowany był w wąskim przedziale 76,8 do 77,0 tys. dolarów, co przy tak dużej zmienności na rynku długu jest zachowaniem spokojnym.

Chiny: fabryki przyspieszyły, konsument dalej nie wydaje

We wtorek rano chińskie Narodowe Biuro Statystyczne opublikowało komplet danych za sierpień i wypadły one wyjątkowo dwuznacznie.

Produkcja przemysłowa wzrosła o 5,2 procent rok do roku wobec 4,5 procent w lipcu i konsensusu na poziomie 4,8 procent. W środku tego odczytu jest wyraźna struktura: wartość dodana w produkcji urządzeń zwiększyła się o 12,1 procent, a w przemyśle wysokich technologii o 16,7 procent, czyli odpowiednio o 6,9 oraz 11,5 punktu procentowego szybciej niż cała produkcja. Chiny inwestują w moce wytwórcze.

Sprzedaż detaliczna urosła natomiast zaledwie o 0,4 procent rok do roku, przy oczekiwaniach 0,8 procent i lipcowym wyniku 0,6 procent. To drugie z rzędu spowolnienie, po jednoprocentowym wzroście w czerwcu. Inwestycje w środki trwałe narastająco od początku roku spadły o 7,2 procent, zgodnie z prognozami, co oznacza pogłębianie się zapaści inwestycyjnej.

Komentarz samego urzędu statystycznego był nietypowo szczery: krajowa nierównowaga między silną podażą a słabym popytem pozostaje wyraźna, część firm ma trudności operacyjne, a fundament poprawy gospodarczej wymaga umocnienia. Dla rynku ropy jest to informacja o dwóch ostrzach. Słabnący popyt konsumpcyjny największego importera surowca to jedyna licząca się dziś siła działająca w stronę tańszej baryłki, ale mocna produkcja przemysłowa oznacza wysokie zużycie energii i paliw. W tygodniu z rekordowymi marżami na oleju napędowym to drugie waży więcej.

Warszawa: rekord WIG20, KGHM w górę i PGE najwyżej od dziewięciu lat

Na tle tego wszystkiego warszawski parkiet zachował się we wtorek jak rynek z innej planety. Mimo spadków w Europie i lekkich zniżek w Nowym Jorku WIG20 zyskał około 1,3 procent i ustanowił nowy historyczny rekord w okolicach 4174 punktów, przy czym w trakcie sesji notowany był w rejonie 4155 punktów. Szeroki WIG również poprawił maksimum wszech czasów i po raz pierwszy w historii zamknął się powyżej 156 000 punktów. Dla porządku: jeszcze w poniedziałek WIG20 kończył dzień na 4121,57 punktu po spadku o 0,43 procent.

Ciągnęły trzy rzeczy. Pierwszą był KGHM, zwyżkujący o około 4,6 procent, czyli dokładne odwrócenie poniedziałkowej przeceny o 5,16 procent. Powodem było odbicie miedzi z sześciotygodniowych minimów oraz dwie wiadomości korporacyjne: list intencyjny podpisany z BHP World Exploration, wyznaczający ramy rozmów o współpracy technicznej i projektach międzynarodowych, a wcześniej informacja z chilijskiej kopalni Sierra Gorda, w której KGHM ma udziały, o zasobach rudy większych o 61 procent od dotychczasowych szacunków.

Drugą była energetyka, i tu wracamy do zapowiadanego wydarzenia dnia. PGE opublikowała we wtorek pełne skonsolidowane sprawozdanie za pierwsze półrocze 2026 roku, jako pierwsza spółka z WIG20 w tym sezonie. Kurs wyszedł na poziomy najwyższe od dziewięciu lat, czyli od września 2017 roku. Same liczby były znane od dwóch tygodni ze wstępnych szacunków i to one zbudowały wcześniejszą zwyżkę: powtarzalna EBITDA wyniosła 4,14 mld zł w pierwszym kwartale i około 3,96 mld zł w drugim, wobec 3,27 mld zł rok wcześniej, co daje w półroczu około 8,1 mld zł. Zysk netto przypadający akcjonariuszom jednostki dominującej to 1,94 mld zł w pierwszym kwartale i około 2,06 mld zł w drugim, czyli mniej więcej 4 mld zł w półroczu, przy czym drugi kwartał wyraźnie przebił konsensus PAP Biznes wynoszący 1,78 mld zł. Nakłady inwestycyjne sięgnęły w półroczu około 5,1 mld zł, a ekonomiczny dług netto, uwzględniający przyszłe płatności za uprawnienia do emisji, wyniósł na koniec czerwca około 14,17 mld zł wobec 15,28 mld zł kwartał wcześniej.

Dla sektora wnioski są dwa. Spółki węglowe zarabiają dziś na drogim gazie w Europie i na wysokich cenach energii, bo to przesuwa produkcję z bloków gazowych na węglowe. Jednocześnie zadłużenie spada, co przy takim programie inwestycyjnym jest informacją istotniejszą niż sam wynik kwartału. W ślad za PGE rosły Tauron, o około 4,7 procent, oraz Enea, o około 7,3 procent.

Trzecim wsparciem były banki, których warszawski indeks korzysta z tego samego mechanizmu, który psuje nastroje na Zachodzie: wyższe stopy przez dłuższy czas to wprost wyższy wynik odsetkowy.

Osobno wypada odnotować rynek długu i walut, bo tam obraz jest mniej różowy. Rentowność polskich obligacji dziesięcioletnich sięgnęła około 6,4 procent, najwyżej od marca 2023 roku, w ślad za globalną przeceną papierów skarbowych. Złoty pozostał słaby: we wtorkowej tabeli Narodowego Banku Polskiego euro kosztowało 4,3445 zł, a dolar 3,7667 zł wobec 3,7607 zł dzień wcześniej.

Tego samego dnia Główny Urząd Statystyczny potwierdził finalny odczyt inflacji za sierpień: ceny towarów i usług konsumpcyjnych wzrosły o 3,4 procent rok do roku, zgodnie ze wstępnym szacunkiem, wobec 3 procent w lipcu, a w ujęciu miesięcznym o 0,3 procent. Kluczowy jest rozkład. Największy wpływ na wzrost miesięczny miał transport, gdzie ceny poszły w górę o 3,5 procent, podnosząc cały wskaźnik o 0,37 punktu procentowego. Inflacja znalazła się zaledwie 0,1 punktu procentowego poniżej górnej granicy pasma odchyleń od celu Narodowego Banku Polskiego. To jest polska wersja tej samej historii, którą rynek amerykański opowiada przez rentowności: drogie paliwo przestało być kwestią stacji benzynowej, a stało się kwestią polityki pieniężnej.

Wtorek 15 września pokazał kryzys naftowy w jego najbardziej surowej postaci, czyli nie w cenie, tylko w przepustowości: przez Cieśninę Ormuz przeszły w poniedziałek cztery statki wobec stu dwudziestu pięciu dziennie przed wojną, Iran odrzucił rozmowy ze Stanami Zjednoczonymi stawiając warunki wstępne, a nowego terminu spotkania w Salalah nadal nie ma. Rynek nie wycenia tego już przez baryłkę, która potaniała do okolic 105,68 dolara, tylko przez olej napędowy, którego marża rafineryjna bije rekordy w okolicach 107 dolarów na baryłce, oraz przez rentowność amerykańskich dziesięciolatek, która utrwaliła się na 5,041 procent, najwyżej od 2007 roku, przy korelacji z ropą na poziomie 0,96. Środowa podwyżka stopy Fed jest wyceniona na około 92 procent. Chiny dołożyły do tego mocną produkcję przemysłową i słabą sprzedaż detaliczną, czyli dokładnie tę kombinację, która nie pomaga ani popytowi na surowiec, ani nadziejom na tańszą energię. Warszawa poszła we wtorek własną drogą: WIG20 zyskał około 1,3 procent i ustanowił rekord w okolicach 4174 punktów, KGHM odrobił całą poniedziałkową przecenę, a PGE po raporcie półrocznym z 8,1 mld zł powtarzalnej EBITDA wyszła najwyżej od dziewięciu lat. Cena tej siły widoczna jest gdzie indziej: polskie dziesięciolatki po 6,4 procent i złoty przy 4,3445 zł za euro.

Na co patrzeć dalej

  1. Środa: decyzja Rezerwy Federalnej i projekcje - podwyżka o 25 punktów bazowych jest wyceniona na około 92 procent, więc rozegra się wykres kropkowy oraz to, czy bank centralny nazwie szok naftowy zjawiskiem przejściowym. Tego samego dnia poznamy sierpniową sprzedaż detaliczną w Stanach Zjednoczonych.
  2. Liczba statków przechodzących przez Ormuz - to dziś lepszy wskaźnik stanu kryzysu niż notowanie Brenta. Powrót do dwucyfrowych wartości byłby pierwszym realnym sygnałem odwilży, niezależnie od komunikatów dyplomatycznych.
  3. Termin restartu Petroline - rozbieżność między szacunkiem pięciu do sześciu tygodni a nadzieją na szybki powrót to dziś najważniejsza niewiadoma po stronie podaży. Każda konkretna data zmieni wycenę baryłki mocniej niż kolejna runda rozmów.
  4. Marża na oleju napędowym - jeśli utrzyma się powyżej stu dolarów na baryłce przez kolejne tygodnie, przełoży się na inflację transportową w Europie i w Polsce, a więc pośrednio na decyzje Rady Polityki Pieniężnej.
  5. Środa: wizyta szefa irańskiej dyplomacji w Chinach - kierunek, w którym Teheran szuka wsparcia, powie sporo o tym, czy scenariusz regionalnego porozumienia bez udziału mocarstw jest jeszcze na stole.
  6. Czwartek i piątek: Bank Anglii oraz Bank Japonii - po Fed to dwa banki centralne, dla których drogie paliwo i słabe waluty tworzą najtrudniejszy układ. Reakcja jena będzie tu istotniejsza niż sama decyzja.
  7. Kolejne raporty półroczne na GPW - PGE ustawiła poprzeczkę dla całego sektora. W tym tygodniu raportują między innymi Allegro i LPP, czyli spółki z zupełnie innej strony gospodarki, wrażliwe na koszty transportu i na siłę konsumenta.

Tekst opisuje sytuację na dzień 15 września 2026 roku. Dane z Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie pochodzą z wtorkowej sesji, a wobec rozbieżności między serwisami poziomy indeksów podano w części przypadków w zaokrągleniu. Notowania surowców, obligacji i kryptowalut opisują stan z popołudnia i wieczoru czasu polskiego, a poziomy indeksów amerykańskich z końcówki sesji w Nowym Jorku, więc mogą różnić się od kursów zamknięcia. Kursy walut podano za tabelą Narodowego Banku Polskiego z 15 września, dane o chińskiej gospodarce za Narodowym Biurem Statystycznym, a dane o inflacji za Głównym Urzędem Statystycznym. Odczyty z różnych serwisów mogą się nieznacznie różnić. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. zapowiedź 14–18.09
  2. WIG20 kończy na rekordzie 4139,25 punktu

    RynkiDzień na rynku, 12 min czytania

    tydzień 07–11.09
  3. Amerykańska inflacja zgodna z prognozą

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    sesja 11.09