Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

Dzień na rynku, 10 września 2026: Brent po 105 dolarach, dziesięciolatki po 4,91 procent, a rynek wycenia już podwyżkę Rezerwy Federalnej

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
10.09.2026
Czytanie
11 min
Dział
Rynki

W skrócie

Największa od początku wojny amerykańsko-irańskiej fala ataków na żeglugę wyniosła ropę Brent o około 4 procent, do 105 dolarów za baryłkę. Amerykańska inflacja producencka przyspieszyła do 5,4 procent rok do roku z 4,8 procent w lipcu, rentowność dziesięciolatek sięgnęła 4,91 procent, czyli najwyżej od 2023 roku, a kontrakty wyceniają już 70 procent szans na podwyżkę stóp w USA za tydzień. Europejski Bank Centralny podniósł stopę depozytową do 2,50 procent.

Spółki z tego wpisu: PKO BP KUPUJ 64, KGHM SPRZEDAJ 44, Tauron SPRZEDAJ 36 i 4 inne

Czwartek 10 września 2026 roku był dniem, w którym rynek przestał się zastanawiać, czy szok energetyczny wejdzie do cen, i zaczął liczyć, ile będzie kosztowało jego zdławienie. Ropa poszła w górę o kolejne kilka procent po najszerszej od początku wojny amerykańsko-irańskiej fali ataków na żeglugę. Amerykańska inflacja producencka wypadła powyżej oczekiwań. Rentowność dziesięcioletnich obligacji USA otarła się o 4,91 procent, a trzydziestolatki o 5,35 procent. I wtedy stało się coś, czego jeszcze miesiąc temu prawie nikt nie wyceniał: kontrakty zaczęły przypisywać podwyżce stóp na przyszłotygodniowym posiedzeniu Rezerwy Federalnej siedemdziesiąt procent prawdopodobieństwa. Europejski Bank Centralny w tym samym czasie podniósł stopy drugi raz w tym roku.

Sesja 10.09.2026czwartekSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 142 · sprzedaż 181Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−87−3931.0710.09w dół 281w górę 145 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 10.09.2026.

Brent po 105 dolarach, bo pod ostrzałem jest żegluga

Ropa Brent zdrożała w czwartek o mniej więcej 4 procent i sięgnęła 105 dolarów za baryłkę. Jeszcze rano notowania kręciły się w okolicach 101 dolarów, w środę kontrakt po raz pierwszy od 24 lipca przebił 100 dolarów, a od początku sierpnia surowiec podrożał o około 30 procent. To już nie jest korekta w trendzie bocznym, tylko pełnoprawny szok podażowy rozłożony na sześć tygodni.

Bezpośrednim powodem czwartkowego skoku była największa od początku wojny amerykańsko-irańskiej fala ataków na żeglugę. Sekwencja z ostatnich dni układa się w klasyczną spiralę odwetu. Korpus Strażników Rewolucji Islamskiej dwukrotnie próbował trafić pociskami balistycznymi amerykański okręt, a według CENTCOM jednostka uniknęła obu ataków i żaden żołnierz nie został ranny. W odpowiedzi armia amerykańska zniszczyła w Zatoce Perskiej pięć irańskich tankowców. Teheran uderzył na siły amerykańskie w bazie Al-Azrak w Jordanii. Sekretarz stanu Marco Rubio zapowiedział, że ataki na irańskie tankowce będą się powtarzać po każdym uderzeniu w amerykańskie okręty, a szef sztabu irańskich sił zbrojnych generał Ali Abdollahi odpowiedział zapowiedzią uderzeń na amerykańskie bazy w regionie. W jednym z incydentów na morzu zginął marynarz, a kolejny członek załogi jest zaginiony.

Dla rynku istotne jest to, że ryzyko przesunęło się z produkcji na transport. Wyłączone instalacje da się naprawić w kilka tygodni, ale ubezpieczyciel, który podnosi stawki za rejs przez Zatokę, zmienia koszt każdej baryłki płynącej tą trasą, niezależnie od tego, czy cokolwiek zostanie trafione. Do tego dochodzą trzy ograniczenia z poprzednich dni, które nie zniknęły: zamrożone przez OPEC plus kwoty wydobywcze na październik, Cieśnina Ormuz pracująca na ułamku przepustowości i zawieszona część mocy przerobowych Saudi Aramco po uderzeniach Hutich na południe Arabii Saudyjskiej. Polski kierowca widzi to już na pylonie: benzyna 95 kosztowała w czwartek średnio około 8,07 zł za litr, a olej napędowy około 8,72 zł.

Inflacja producencka w USA i zwrot w oczekiwaniach wobec Rezerwy Federalnej

O godzinie 14:30 czasu polskiego przyszły dane, które zamieniły drogą ropę w problem monetarny. Sierpniowy indeks cen producentów w Stanach Zjednoczonych wzrósł o 0,4 procent miesiąc do miesiąca, czyli dokładnie tyle, ile zakładał konsensus. Gorzej wypadło ujęcie roczne: ceny hurtowe poszły w górę o 5,4 procent wobec 4,8 procent w lipcu i nieco powyżej oczekiwań. Przyspieszenie o ponad pół punktu procentowego w jednym miesiącu, w dodatku po stronie producenta, jest tym rodzajem odczytu, który poprzedza inflację konsumencką, a nie ją potwierdza.

Reakcja rynku długu była natychmiastowa. Rentowność dziesięcioletnich obligacji skarbowych USA wzrosła do 4,91 procent, najwyżej od 2023 roku, a trzydziestoletnich do 5,35 procent. Dzień wcześniej dziesięciolatki kończyły przy 4,84 procent, więc w dwie sesje rynek dołożył kilkanaście punktów bazowych. Poziom 5 procent, który przez cały rok był traktowany jako scenariusz skrajny, jest teraz odległy o dziewięć punktów bazowych.

Najważniejsza liczba dnia nie dotyczyła jednak ani ropy, ani obligacji. Według narzędzia FedWatch giełdy CME kontrakty wyceniały po publikacji 70 procent prawdopodobieństwa podwyżki stóp na przyszłotygodniowym posiedzeniu Rezerwy Federalnej, wobec 62 procent przed danymi. Warto się przy tym zatrzymać. Przez większość tego roku spór dotyczył tego, ile obniżek zmieści się do końca cyklu. Dziś bazowym scenariuszem rynku jest zacieśnianie, i to zacieśnianie za tydzień. Amerykański bank centralny stoi przed najtrudniejszym możliwym układem: inflacja napędzana szokiem podażowym, na który polityka pieniężna nie ma wpływu, i oczekiwania inflacyjne, które właśnie zaczynają się odkotwiczać, na co wpływ ma.

Europejski Bank Centralny podnosi stopy drugi raz w tym roku

Rada Prezesów Europejskiego Banku Centralnego podniosła w czwartek trzy kluczowe stopy o 25 punktów bazowych. Stopa depozytowa wzrosła z 2,25 do 2,50 procent, a stopa podstawowych operacji refinansujących do 2,65 procent. To druga podwyżka w bieżącym cyklu, po czerwcowej decyzji przesuwającej depozyt z 2,00 na 2,25 procent, i decyzja w pełni zgodna z oczekiwaniami ekonomistów oraz rynku.

Uzasadnienie napisała ropa. Inflacja w strefie euro przyspieszyła w sierpniu do 3,3 procent rok do roku z 2,9 procent w lipcu i był to najwyższy odczyt od września 2023 roku. Głównym motorem były ceny energii, które podskoczyły o 14,3 procent rok do roku wobec 10,3 procent miesiąc wcześniej. Nowe projekcje ekspertów Eurosystemu przewidują w scenariuszu bazowym inflację ogółem na 3,0 procent w 2026 roku, 2,5 procent w 2027 i 2,1 procent w 2028, a inflację z wyłączeniem energii i żywności odpowiednio na 2,5, 2,6 i 2,3 procent. Wobec czerwca prognozę na 2026 rok utrzymano, a prognozy na 2027 i 2028 rok podniesiono, z 2,3 i 2,0 procent, właśnie z powodu wyższej ścieżki cen energii, która zdaniem banku przełoży się częściowo na ceny żywności.

Na konferencji prezes banku powiedziała, że Rada nie debatowała nad przyszłą ścieżką stóp procentowych. Brzmi to jak zdanie bez treści, ale w tym kontekście jest komunikatem o dwóch odbiorcach naraz. Jastrzębiom mówi, że nikt nie zamyka drogi do kolejnego ruchu. Gołębiom, że nikt go też nie obiecał. Rynek odczytał to jako możliwy koniec cyklu i nie oczekuje zmiany stóp na posiedzeniu 28 i 29 października. Dla Warszawy najważniejsza jest jednak inna konsekwencja: różnica między stopami w strefie euro a polskimi zmniejszyła się w czwartek o kolejne 25 punktów bazowych, a Rada Polityki Pieniężnej dzień wcześniej zostawiła stopę referencyjną na 3,75 procent. Frankfurt zacieśnia, Warszawa czeka.

Warszawa: banki ciągną, KGHM ciąży, Enea rozczarowuje wynikami

Warszawska sesja zaczęła się od próby odrobienia środowej straty. Po godzinie handlu WIG20 zyskiwał nieco ponad 0,4 procent, natomiast mWIG40 i sWIG80 miały problem z wyjściem nad kreskę, choć skala ich przeceny pozostawała niewielka. Otwarcie było spokojne, z lekką przewagą pesymizmu, i przez cały dzień rynek pozostał w wąskim zakresie, bo o godzinie 14:15 czekała na niego decyzja z Frankfurtu, a kwadrans później dane z Waszyngtonu.

Wewnątrz indeksu układ był dokładnie odwrotny niż w środę. Odbijały banki, z PKO BP zyskującym około 1,5 procent, co po środowym obrocie 463,90 mln zł na tym jednym walorze wygląda na domknięcie przekładania pozycji sprzed decyzji Rady Polityki Pieniężnej. Najsłabszym składnikiem indeksu był tym razem KGHM, czyli spółka, która dzień wcześniej jako jedyna kończyła sesję wyraźnie na plusie. Powodem były obawy o tempo wzrostu gospodarki światowej, które przekłada się bezpośrednio na popyt na miedź. Traciły też Pepco i Modivo, a więc znów konsumpcja.

Osobny wątek miała Enea, która opublikowała wstępne szacunkowe wyniki za drugi kwartał 2026 roku i rozczarowała na każdej linii. Przychody wyniosły 5,639 mld zł wobec konsensusu PAP na poziomie 6,312 mld zł, czyli o 10,7 procent mniej, niż oczekiwał rynek. EBITDA sięgnęła 1,204 mld zł wobec oczekiwanych 1,319 mld zł, o 8,7 procent poniżej konsensusu. Zysk netto przypadający akcjonariuszom jednostki dominującej wyniósł 568 mln zł wobec prognozowanych 696,4 mln zł. W ujęciu rocznym EBITDA spadła o 16,7 procent, a wobec pierwszego kwartału 2026 roku o 22,3 procent. W podziale na segmenty wydobycie dało 81 mln zł, wytwarzanie 464 mln zł (w tym energia konwencjonalna 397 mln zł, odnawialne źródła 42 mln zł i ciepło 25 mln zł), dystrybucja 708 mln zł, a obrót 24 mln zł. Kurs spółki tracił w trakcie sesji ponad 1 procent.

To jest druga część odpowiedzi na pytanie postawione w środę. Tauron pokazał wyniki zgodne z konsensusem i rynek przeszedł obok nich obojętnie. Enea pokazała wyniki wyraźnie poniżej oczekiwań i rynek zareagował umiarkowanie, ale jednak negatywnie. Wniosek jest niewygodny dla całego sektora: rajd energetyki z początku września wyceniał przyszłe przychody z aukcji rynku mocy na 2027 rok, a nie bieżącą rentowność. Bieżąca rentowność, jak widać po strukturze EBITDA Enei, opiera się przede wszystkim na dystrybucji, czyli na segmencie regulowanym, podczas gdy wytwarzanie konwencjonalne pracuje przy rosnących kosztach paliwa. Przy Brencie po 105 dolarach i zapowiadanym podniesieniu CIT dla dużych spółek energetycznych do 30 procent od 2027 roku ten podział będzie się w kolejnych kwartałach jeszcze pogłębiał.

Wall Street schodzi trzeci dzień, miedź bije rekord mimo obaw

Nowy Jork otworzył się pod ciężarem tych samych dwóch liczb. W trakcie czwartkowej sesji S&P 500 tracił około 0,59 procent, Nasdaq około 0,97 procent, Dow Jones Industrial Average około 0,35 procent, a najmocniej oberwały małe spółki: Russell 2000 zniżkował o 1,32 procent. Indeks szerokiego rynku próbował uniknąć najdłuższej serii spadkowej od marca, czyli czterech sesji z rzędu pod kreską.

Rozkład strat jest tu bardziej wymowny niż ich skala. Gdy przecena rośnie wraz ze spadkiem kapitalizacji spółki, rynek nie wycenia pojedynczej branży, tylko koszt pieniądza. Małe firmy finansują się drożej i krócej, więc rentowność dziesięciolatek idąca w stronę 5 procent uderza w nie najpierw. Technologia traciła mocniej niż przemysł, co przy jednoczesnym wzroście cen ropy jest logiczne: energetyczna część indeksu miała czwartek udany.

Miedź pozostała blisko historycznego rekordu. Na zakończenie poprzedniej sesji na Londyńskiej Giełdzie Metali surowiec kosztował 14 767,50 dolarów za tonę, po tym jak we wtorek ustanowił szczyt na 14 617 dolarach, a w poniedziałek na 14 530 dolarach. Od początku 2026 roku miedź podrożała o 16,8 procent. Rajd napędza kurcząca się podaż i popyt z centrów danych, sieci energetycznych i elektrowni, ale w czwartek pojawiła się rysa: producenci miedzi notowani w Nowym Jorku tracili po doniesieniach, że Biały Dom wciąż nie podjął decyzji w sprawie ceł na miedź rafinowaną, bo urzędnicy ważą ryzyko podniesienia kosztów w amerykańskim przemyśle. Znaczna część tegorocznego rajdu opierała się właśnie na założeniu, że te cła wejdą w życie. To wyjaśnia, dlaczego KGHM mógł być najsłabszą spółką indeksu w dniu, w którym metal wciąż stoi przy rekordzie.

Złoty stabilny, bitcoin dalej pod presją

Złoty przeszedł przez dzień dwóch banków centralnych praktycznie bez ruchu. Według czwartkowej tabeli Narodowego Banku Polskiego za euro płacono 4,3180 zł, za dolara 3,7103 zł, za franka szwajcarskiego 4,5792 zł, a za funta 5,0300 zł. Wobec środy euro podrożało o 0,09 grosza, funt o 0,40 grosza, dolar potaniał o 0,08 grosza, a frank o 0,47 grosza. Podwyżka we Frankfurcie i pauza w Warszawie nie ruszyły kursem, bo obie decyzje siedziały w cenach od tygodni, a rynek stopy procentowej wycenia w Polsce zacieśnianie, o którym Rada jeszcze nie mówi.

Rynek kryptowalut miał czwartek słaby. Bitcoin otworzył dzień przy 78 291 dolarach, o 0,2 procent niżej niż w środę, rano zszedł do 77 941 dolarów, a w ciągu dnia handlowano nim w okolicach 77 971 dolarów. To piąty tydzień, w którym poziom 80 tysięcy dolarów działa jak sufit, i trudno się temu dziwić. Aktywo bez przepływów pieniężnych konkuruje o kapitał z obligacjami skarbowymi Stanów Zjednoczonych płacącymi 4,91 procent, a rynek wycenia właśnie dalsze zacieśnianie. Przy takim tle spadek o kilka dziesiątych procenta to i tak przyzwoity wynik.

Czwartek był dniem, w którym trzy oddzielne wątki połączyły się w jedną historię. Fala ataków na żeglugę wyniosła Brent do 105 dolarów, amerykańskie ceny producentów przyspieszyły do 5,4 procent rok do roku, a rynek natychmiast przełożył jedno na drugie i podniósł prawdopodobieństwo podwyżki stóp w USA za tydzień z 62 do 70 procent. Europejski Bank Centralny nie czekał na ten rachunek i podniósł depozyt do 2,50 procent, otwarcie wskazując energię jako powód rewizji projekcji w górę. Najciekawsze jest jednak to, gdzie w tym układzie stoi Polska. Rada Polityki Pieniężnej zostawiła w środę stopy bez zmian, przy inflacji 3,4 procent i ropie drożejącej o 30 procent w sześć tygodni. Jeżeli Rezerwa Federalna faktycznie podniesie stopy w przyszłym tygodniu, a Frankfurt zrobił swoje w czwartek, Warszawa zostanie jedynym dużym bankiem centralnym w regionie, który w środku szoku energetycznego nie zrobił nic. To pozycja, której nie da się utrzymać samą retoryką.

Na co patrzeć dalej

  1. Amerykańska inflacja konsumencka w piątek 11 września - poprzedni odczyt to 3,4 procent rok do roku, a czwartkowe ceny producentów właśnie przyspieszyły do 5,4 procent. To ostatnia publikacja przed posiedzeniem Rezerwy Federalnej i jedyna zdolna w jeden dzień przesunąć wycenę podwyżki z 70 procent w którąkolwiek stronę.
  2. Posiedzenie Rezerwy Federalnej w przyszłym tygodniu - rynek wycenia podwyżkę jako scenariusz bazowy pierwszy raz w tym cyklu. Liczy się nie tylko decyzja, ale i to, czy amerykański bank centralny nazwie szok naftowy przejściowym, bo od tego zależy wycena całej krzywej.
  3. Czy Brent utrzyma się powyżej 105 dolarów - ryzyko przesunęło się z produkcji na transport, a stawki ubezpieczeniowe za rejs przez Zatokę Perską działają na cenę nawet wtedy, gdy nic nie zostanie trafione. Każdy kolejny incydent na morzu to teraz osobna podwyżka kosztu baryłki.
  4. Decyzja Białego Domu w sprawie ceł na miedź rafinowaną - to na jej oczekiwaniu opiera się znaczna część tegorocznego rajdu do 14 767,50 dolarów za tonę. Dla KGHM i dla warszawskiego indeksu jest to obecnie ważniejsza zmienna niż jakikolwiek krajowy odczyt makro.
  5. Wideokonferencja wynikowa Tauronu w piątek 11 września - po rozczarowaniu Enei pytania o koszty paliwa w wytwarzaniu konwencjonalnym i o podniesienie CIT do 30 procent od 2027 roku przestały być teoretyczne. Odpowiedzi dotyczą całego sektora, nie jednej spółki.
  6. Rentowność amerykańskich dziesięciolatek przy 4,91 procent - do okrągłych 5 procent brakuje dziewięciu punktów bazowych. Reakcja Russella 2000, który stracił 1,32 procent, pokazuje, gdzie ten poziom uderzy najpierw, a warszawskie małe i średnie spółki należą do tej samej kategorii ryzyka.

Tekst opisuje sytuację na dzień 10 września 2026 roku. Dane z warszawskiej sesji, z Wall Street oraz notowania surowców i kryptowalut podane są według stanu w trakcie czwartkowego handlu, a więc przed zamknięciem, ponieważ pełne podsumowanie sesji nie było jeszcze dostępne w momencie pisania. Kursy walut pochodzą z tabeli Narodowego Banku Polskiego z tego dnia. Odczyty z różnych serwisów mogą się nieznacznie różnić, a terminy publikacji danych i raportów mogą ulec zmianie. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. WIG20 i tak bije rekord 4166,39 punktu

    RynkiDzień na rynku, 10 min czytania

    sesja 08.09
  2. WIG20 bije rekord 4113,83 punktu na energetyce

    RynkiDzień na rynku, 10 min czytania

    sesja 07.09
  3. OPEC plus zamraża wydobycie na październik

    RynkiDzień na rynku, 11 min czytania

    zapowiedź 07–11.09