Słabe payrolls zbiły dolara: DXY pod 100, złoty przy 4,30 za euro, bitcoin nad 65 tysięcy
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 31.07.2026
- Czytanie
- 12 min
- Dział
- Finanse
W skrócie
Lipcowe payrolls spadły o 23 tys. etatów, indeks dolara zszedł pod 100 pkt, a euro jest najdroższe od siedmiu tygodni. NBP: 4,30 zł za euro, 3,73 zł za dolara. Bitcoin odbija ponad 65 tys. dolarów.
Spółki z tego wpisu: KGHM SPRZEDAJ 44, CD Projekt KUPUJ 71, Bitcoin TRZYMAJ 53
Piątek 7 sierpnia 2026 roku był dniem, w którym jeden odczyt z amerykańskiego rynku pracy przestawił wajchę na całym rynku walutowym. Lipcowe zatrudnienie poza rolnictwem w Stanach Zjednoczonych spadło o 23 tysiące etatów, zamiast urosnąć o 80–83 tysiące, jak zakładał konsensus, a rynek w kilkanaście minut przecenił szanse na wrześniową podwyżkę stóp Rezerwy Federalnej z około 57 do około 44 procent. Dolar, który od początku sierpnia i tak dryfował pod barierą 100 punktów indeksu DXY, zszedł najniżej od blisko siedmiu tygodni, euro wyskoczyło powyżej 1,155 dolara, a bitcoin — po najgorszym półroczu od lat — odbił ponad 65 tysięcy dolarów. Dla inwestora z Warszawy najważniejsze liczby są bliżej domu: kurs średni NBP z 7 sierpnia to około 4,30 zł za euro i około 3,73 zł za dolara.
Gdzie jesteśmy: indeks dolara pod setką, złoty przy 4,30
Indeks dolara DXY — koszyk mierzący wartość amerykańskiej waluty wobec sześciu walut rozwiniętych, w którym samo euro waży blisko 58 procent — zamknął ostatni tydzień lipca tuż poniżej 100 punktów, po spadku o około 1,6 procent, w najsłabszym tygodniu od trzech miesięcy. Przez pierwsze dni sierpnia indeks poruszał się tuż pod okrągłą setką i jeszcze w piątkowy poranek 7 sierpnia notowany był blisko 99,95 punktu. Po danych z rynku pracy tracił około 0,45 procent i schodził w okolice 99,4–99,5 punktu, najniżej od mniej więcej siedmiu tygodni.
Para EUR/USD wyszła w tym tygodniu górą z kilkutygodniowej konsolidacji. W piątek euro sięgało według doniesień około 1,155–1,158 dolara, najwyżej od mniej więcej połowy czerwca, a sesję kończyło nieco niżej, w okolicach 1,152–1,156 dolara, zależnie od źródła kwotowania. Dolar wyraźnie stracił też wobec jena: kurs USD/JPY, który pod koniec lipca zbliżał się do 164 jenów, czyli najsłabszego poziomu japońskiej waluty od czterech dekad, po interwencjach zszedł do 157,57, a na początku sierpnia utrzymywał się w okolicach 157 jenów.
Na tym tle złoty wygląda bardzo dobrze. Tabela A NBP z 7 sierpnia 2026 roku wskazywała kurs euro na poziomie 4,3010 zł oraz kurs dolara na poziomie 3,7324 zł, a więc dokładnie w okolicach okrągłych progów 4,30 i 3,73 zł. Dzień wcześniej euro wyceniano podobnie, co oznacza, że złoty od kilku sesji walczy o trwałe zejście poniżej 4,30 zł — poziomu, który przez większą część ostatnich lat był raczej sufitem siły polskiej waluty niż punktem wyjścia.
Co się właśnie zmieniło: dwa wstrząsy w jednym tygodniu
Pierwszy wydarzył się na przełomie lipca i sierpnia, ale rynek przetrawiał go dopiero w poniedziałek. Japońskie ministerstwo finansów wspólnie z amerykańskim Departamentem Skarbu przeprowadziło skoordynowaną interwencję walutową polegającą na skupie jena — pierwszą wspólną operację tego typu obu krajów od 1998 roku, potwierdzoną 3 sierpnia. Tokio wydało w tej operacji około 5,33 biliona jenów, a dzień wcześniej samodzielnie interweniowało na rekordowe 8,45 biliona jenów. Sekretarz skarbu Stanów Zjednoczonych Scott Bessent stwierdził, że „piątkowe skoordynowane działania na rynku walutowym przeciwdziałały nieuporządkowanym ruchom jena", a obie strony zapowiedziały gotowość do kolejnych interwencji.
Płynie z tego wniosek o dużym ciężarze gatunkowym: amerykańska administracja ma dziś realny interes w tym, by dolar nie był zbyt mocny, bo zbyt tani jen pogłębia deficyt handlowy Stanów Zjednoczonych. To po części tłumaczy, dlaczego dolar w 2026 roku przegrywa mimo relatywnie wysokich stóp.
Drugim wstrząsem był piątkowy raport z rynku pracy. Jeszcze ważniejsze od samego spadku zatrudnienia o 23 tysiące etatów były rewizje: majowy przyrost obniżono do 63 tysięcy, a czerwcowy do 20 tysięcy, co łącznie zabrało z bilansu 103 tysiące miejsc pracy. Stopa bezrobocia obniżyła się do 4,1 procent, ale z powodu kurczenia się zasobu siły roboczej — współczynnik aktywności zawodowej spadł do 61,4 procent, najniżej od ponad pięciu lat. Dynamika wynagrodzeń godzinowych wyhamowała do 3,2 procent rok do roku, najsłabiej od maja 2021 roku.
Kontrakty na stopę procentową natychmiast podniosły szansę na pozostawienie stóp bez zmian we wrześniu do około 56 procent, z około 43 procent tuż przed publikacją danych. Warto tu wyjaśnić rzecz nieintuicyjną dla polskiego czytelnika: w 2026 roku amerykański rynek nie spiera się o to, czy Fed będzie ciął stopy, lecz czy będzie je jeszcze podnosił. Na posiedzeniu 29 lipca Rezerwa Federalna utrzymała przedział 3,50–3,75 procent stosunkiem głosów dziewięć do trzech, a wszyscy trzej dysydenci chcieli podwyżki. Słabe payrolls osłabiły więc nie oczekiwania na cięcia, tylko obóz jastrzębi — i to wystarczyło, by dolar puścił. Złoto wybiło się przy okazji na siedmiotygodniowe maksimum w okolicach 4350 dolarów za uncję.
Kryptowaluty: odbicie po najgorszym półroczu od lat
Bitcoin ustanowił historyczny szczyt na poziomie 126 198 dolarów 6 października 2025 roku i od tamtej pory jest w głębokiej przecenie. Pierwsze półrocze 2026 zamknął spadkiem o blisko 33 procent, a na przełomie czerwca i lipca osunął się w okolice 58 tysięcy dolarów, najniżej od 21 miesięcy. Lipiec zamknął kursem około 63 875 dolarów.
Na 7 sierpnia obraz jest lepszy. Bitcoin otwierał piątkową sesję w okolicach 64 260 dolarów, a po danych z rynku pracy zwyżkował do około 65 100–65 300 dolarów, przy zmianie tygodniowej rzędu plus 2,8 procent. Ether otwierał się przy 1902 dolarach i rósł do około 1929 dolarów, wciąż o około jedną trzecią niżej niż na początku roku. Kapitalizacja rynku oscylowała wokół 2,26 biliona dolarów, a indeks strachu i chciwości, popularny miernik nastrojów, poprawił się z 25 punktów („skrajny strach") 4 sierpnia do okolic 45 punktów pod koniec tygodnia, przy czym odczyty różnią się między serwisami prowadzącymi ten wskaźnik.
Najciekawsza zmiana zaszła w przepływach funduszy ETF — głównym mechanizmie tegorocznej przeceny. Od szczytu zaangażowania w październiku 2025 roku amerykańskie fundusze ETF na bitcoina straciły ponad 160 tysięcy monet, w czerwcu odpływy sięgnęły od około 4,06 do 4,5 miliarda dolarów, zależnie od dostawcy danych — w każdym ujęciu najwięcej w skali miesiąca od startu tych produktów w styczniu 2024 roku — a lipiec przyniósł wprawdzie napływ netto, ale zaledwie rzędu 205 milionów dolarów, najmniej w całej historii tych funduszy. W pierwszym tygodniu sierpnia trend się odwrócił: od 3 do 6 sierpnia fundusze przyciągnęły kolejno 170,1, 211,5, 244,4 i 137,6 miliona dolarów. Cały tydzień zamknął się kwotą powyżej 750 milionów dolarów, bez ani jednej sesji z odpływem netto.
Tłem jest kalendarz regulacyjny. Ustawa porządkująca amerykański rynek aktywów cyfrowych, znana jako CLARITY Act, przeszła Izbę Reprezentantów i głosowanie w senackiej komisji bankowej, ale wciąż nie jest prawem. Wokół 10 sierpnia, początku senackiej przerwy, koncentrują się oczekiwania rynku — brak głosowania przesuwa temat na wrzesień. Spór dotyczy między innymi tego, czy platformy mogą wypłacać odsetki od sald w stablecoinach.
Reakcja krypto na słabe payrolls pokazuje, czym ten rynek dziś jest: aktywem wrażliwym na koszt pieniądza. Mniejsze ryzyko zacieśniania przez Fed oznacza słabszego dolara i wyższą skłonność do ryzyka. Bitcoin nie zachował się w tym tygodniu jak „cyfrowe złoto" odporne na cykl, tylko jak lewarowana wersja indeksu technologicznego.
Siły, które działają
Dysparytet stóp procentowych
Najprostszy motor kursów walutowych to różnica oprocentowania: kapitał płynie tam, gdzie za trzymanie waluty płacą więcej. Stopa referencyjna NBP wynosi 3,75 procent (depozytowa 3,25 procent, lombardowa 4,25 procent) i nie zmieniła się na lipcowym posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej; ostatnia obniżka miała miejsce w marcu 2026 roku. Stopa funduszy federalnych to 3,50–3,75 procent, a stopa depozytowa Europejskiego Banku Centralnego 2,25 procent po czerwcowej podwyżce.
Wniosek jest bardziej niuansowy, niż podpowiada intuicja. Wobec euro złoty ma przewagę odsetkową rzędu półtora punktu procentowego, co przy niskiej zmienności czyni z niego atrakcyjną walutę do gry na tak zwanym carry, czyli zarabianiu na różnicy stóp. Wobec dolara przewagi praktycznie nie ma. Tegoroczne umocnienie złotego wobec dolara jest więc pochodną globalnej słabości amerykańskiej waluty, a nie polskiej premii odsetkowej — a to znaczy, że gdy dolar zawróci, kurs USD/PLN zareaguje szybko i bez amortyzacji.
Krajowe tło i geopolityka
Polska inflacja wzrosła w lipcu do 3,0 procent rok do roku z 2,5 procent w czerwcu, głównie za sprawą paliw, które podrożały o 13,9 procent miesiąc do miesiąca po wycofaniu rządowego programu wsparcia i powrocie podstawowej stawki VAT. NBP podniósł w lipcowej projekcji prognozę inflacji na 2026 rok do 2,9 procent z 2,3 procent zakładanych w marcu. Rynek jest podzielony: część analityków, w tym z ING Banku Śląskiego, uważa wrześniową obniżkę do 3,50 procent za niemal przesądzoną, inni po lipcowym skoku wskaźnika nie widzą przestrzeni do cięć.
Trzecim czynnikiem jest premia za ryzyko. Negocjacje w sprawie żeglugi przez cieśninę Ormuz, z udziałem Stanów Zjednoczonych, Iranu i Omanu, zbiły w tym tygodniu ceny ropy o około 9 procent, choć opublikowany 6 sierpnia projekt porozumienia z restrykcyjnymi warunkami odwrócił część ruchu. Tańsza ropa to dla Polski, importera netto surowców energetycznych, argument za mocniejszym złotym. Warto też pamiętać o pozycjonowaniu: spekulanci zbudowali pokaźne pozycje długie w euro, co w ocenie części analityków czyni rynek podatnym na gwałtowne domykanie pozycji.
Co to znaczy dla polskiego inwestora
Kurs walutowy nie jest tłem dla portfela — jest jego składnikiem. Konsekwencje układają się w kilka konkretnych kanałów.
- Eksporterzy z GPW pod presją przeliczeniową. Spółki sprzedające w dolarach lub euro, a ponoszące koszty w złotych, przy mocnej krajowej walucie raportują niższe przychody i marże w ujęciu złotowym, nawet gdy wolumeny się nie zmieniły. Klasyczne przypadki to KGHM, którego miedź i srebro wyceniane są w dolarach, oraz CD Projekt, który zdecydowaną większość przychodów uzyskuje w walutach obcych, przede wszystkim w dolarze.
- Importerzy po drugiej stronie równania. Firmy kupujące towar w Azji z rozliczeniem w dolarach — a więc znaczna część odzieżowego i obuwniczego detalu — przy tańszym dolarze płacą mniej za tę samą kolekcję. Efekt widać jednak z opóźnieniem kilku kwartałów.
- Zabezpieczenia zmieniają obraz. Duże spółki stosują hedging, czyli zabezpieczanie kursu kontraktami terminowymi, więc bieżące notowania nie przekładają się jeden do jednego na wynik kwartału. Warto sprawdzić w raporcie okresowym, jaką część ekspozycji zabezpieczono i po jakim kursie.
- Aktywa dolarowe bez zabezpieczenia tracą na przeliczeniu. Kto trzyma amerykańskie akcje czy fundusze notowane w dolarach, przy spadającym kursie USD/PLN otrzymuje w złotych mniej, niż wynikałoby ze wzrostu samego indeksu. Jednostki zabezpieczone walutowo rozwiązują ten problem kosztem wyższych opłat.
- Kryptowaluty to podwójna ekspozycja. Bitcoin i ether kwotowane są w dolarach, więc na wynik w złotych składa się zmiana kursu aktywa oraz kursu USD/PLN. W tygodniu, w którym bitcoin zyskał blisko 3 procent, część tego zysku zjadł tańszy dolar.
O kursie złotego wobec dolara decyduje dziś nie Warszawa, lecz Waszyngton i Tokio: przy zbliżonych stopach NBP i Fed złoty jest beneficjentem globalnej słabości dolara, a nie własnej premii odsetkowej. Realną przewagę odsetkową złoty ma tylko wobec euro — i to ona, a nie payrolls, rozstrzygnie, czy 4,30 zł za euro okaże się przystankiem, czy dnem.
Scenariusze i co obserwować
Najbliższe tygodnie rozstrzygną, czy sierpniowe osłabienie dolara było korektą, czy początkiem czegoś większego.
- Amerykańskie dane o inflacji. Skoro rynek spiera się o podwyżkę, a nie o cięcie, kolejny odczyt CPI będzie ważniejszy niż zwykle. Wysoka inflacja przy słabnącym zatrudnieniu postawi Fed w najtrudniejszej sytuacji i może przywrócić dolarowi część siły.
- Wrześniowe posiedzenie Rezerwy Federalnej. Przy wycenie podwyżki na poziomie około 44 procent każdy przechył retoryki władz monetarnych przełoży się natychmiast na EUR/USD, a pośrednio na USD/PLN.
- Kolejne interwencje na jenie. Zapowiedź gotowości do dalszych wspólnych działań oznacza, że USD/JPY stał się rynkiem administrowanym, a gwałtowne ruchy tej pary rozlewają się na cały koszyk dolarowy.
- Posiedzenie Rady Polityki Pieniężnej na początku września. Sierpniowe posiedzenie jest niedecyzyjne, więc rozstrzygnięcie zapadnie dopiero we wrześniu. Obniżka do 3,50 procent zawęziłaby dysparytet wobec strefy euro i mogłaby osłabić złotego, choć rynek częściowo już ją wycenia.
- Poziomy techniczne. Dla EUR/PLN kluczowa jest okolica 4,30 zł — trwałe zejście poniżej otwierałoby drogę do kolejnych wieloletnich minimów. Dla EUR/USD granicą jest okolica 1,16 dolara, dla DXY psychologiczna setka.
- Cieśnina Ormuz i przepływy do funduszy bitcoinowych. Porozumienie zbiłoby ceny ropy i wsparło waluty importerów surowców, w tym złotego; załamanie negocjacji zadziałałoby odwrotnie. W krypto czterodniowa seria napływów to za mało, by mówić o zwrocie po miesiącach umorzeń — liczyć się będzie jej utrzymanie oraz los ustawy CLARITY.
Tekst opisuje sytuację na dzień około 7 sierpnia 2026 roku; część danych ma charakter wstępny lub orientacyjny. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.