Dane z sesji 20.11.2026 · sygnały 22:52Sesja 20.11 · sygnały 22:52

piątek, 20 listopada 2026

Hossa bez Kowalskiego? Zagranica odpowiada za rekordowe 70 procent obrotów na GPW

Autor
Redakcja iqrynku
Opublikowano
Opisuje sesję
24.07.2026
Czytanie
11 min
Dział
Rynki

W skrócie

Badanie GPW za 2025 r.: zagranica wygenerowała rekordowe 70 proc. obrotów akcjami na rynku głównym, krajowi inwestorzy indywidualni około 13 proc. Polacy nie porzucili giełdy, tylko zmienili formę obecności: z samodzielnego handlu na regularne inwestowanie przez TFI, PPK i konta emerytalne, prawie niewidoczne w statystyce obrotów.

Warszawska giełda przeżywa najlepszy okres od lat: WIG w lipcu 2026 roku bił kolejne historyczne rekordy, przebijając w połowie miesiąca barierę 135 tysięcy punktów, a WIG20 podszedł pod szczyt hossy z października 2007 roku. Jest jednak w tym obrazie paradoks, który mówi o polskim rynku więcej niż same poziomy indeksów. Z badania struktury inwestorów, które Giełda Papierów Wartościowych opublikowała na początku 2026 roku, wynika, że w całym 2025 roku inwestorzy zagraniczni odpowiadali za rekordowe 70 procent obrotów akcjami na rynku głównym. Krajowi inwestorzy indywidualni — przysłowiowy Kowalski — wygenerowali około 13 procent. Hossa, o której mówi cała Polska, w warstwie transakcyjnej jest więc przede wszystkim dziełem kapitału zagranicznego i instytucji. Kowalski w niej uczestniczy, ale coraz częściej pośrednio: przez fundusze inwestycyjne, PPK i konta emerytalne.

Sesja 24.07.2026piątekSygnały GPW po przeliczeniu: kupno 128 · sprzedaż 204Przewaga sygnałów GPW (kupno − sprzedaż), 30 sesji−46−7615.0624.07w dół 207w górę 201 walorów
Grafika z danych serwisu: sygnały i notowania EOD walorów GPW, sesja 24.07.2026.

Co mówi badanie GPW: rekordowe 70 procent zagranicy

Giełda bada strukturę inwestorów dwa razy w roku, opierając się na ankiecie wśród krajowych domów maklerskich oraz na danych o obrotach zdalnych członków giełdy, czyli zagranicznych instytucji handlujących w Warszawie bez lokalnego pośrednika. Najnowsza dostępna edycja, podsumowująca cały 2025 rok, przyniosła wynik bez precedensu: inwestorzy zagraniczni wygenerowali 70 procent obrotów akcjami na rynku głównym. To kontynuacja wyraźnego trendu — w 2024 roku ich udział wynosił 68 procent, a w 2023 roku 65 procent. Symboliczna bariera pękła zresztą już wcześniej: jak odnotowywał serwis Bankier, próg 70 procent zagranica przekroczyła po raz pierwszy w historii badania już w pierwszym półroczu 2025 roku.

Po drugiej stronie tej układanki są krajowi inwestorzy indywidualni z udziałem około 13 procent oraz krajowe instytucje z udziałem rzędu 17 procent. Skala zmiany robi wrażenie: w pandemicznym 2020 roku, gdy na giełdę napłynęła fala nowych inwestorów detalicznych, udział Kowalskiego w obrotach na rynku głównym sięgał około 25 procent, a w drugiej połowie tamtego roku momentami był nawet wyższy. Od tego czasu systematycznie malał, by w ostatnich latach ustabilizować się w okolicach kilkunastu procent. Dziennik Parkiet zwracał przy tym uwagę, że w ujęciu nominalnym aktywność klientów indywidualnych wcale nie gaśnie — rosną obroty całego rynku, więc nawet stały procentowo udział oznacza większe kwoty — ale to zagranica zwiększa swoją obecność szybciej niż ktokolwiek inny.

Zupełnie inaczej wygląda rynek NewConnect. Na małej giełdzie dla spółek na wczesnym etapie rozwoju krajowi inwestorzy indywidualni odpowiadali według danych GPW za około 88 procent obrotów. To dwa różne światy w ramach jednej grupy kapitałowej: rynek główny zdominowany przez globalne instytucje oraz alternatywny parkiet, który pozostaje żywiołem drobnych, lokalnych graczy.

Aktywnych rachunków najwięcej od kilkunastu lat — ale to wciąż margines

Ciekawie wypadają dane o rachunkach maklerskich. Według statystyk towarzyszących badaniu GPW liczba aktywnych rachunków — czyli takich, z których w badanym okresie złożono co najmniej jedno zlecenie na rynku akcji — wyniosła w całym 2025 roku blisko 378 tysięcy (w samym pierwszym półroczu było to około 321 tysięcy). To najwyższy poziom od kilkunastu lat: dla porównania na koniec 2024 roku było ich około 267 tysięcy, a przed pandemią, w 2019 roku, zaledwie około 131 tysięcy. Do rekordu z 2010 roku, gdy aktywnych kont było ponad 400 tysięcy, wciąż jednak trochę brakuje. Jednocześnie wszystkich rachunków maklerskich w rejestrach jest już blisko 3 miliony — według danych przywoływanych przez Stowarzyszenie Inwestorów Indywidualnych ich liczba na koniec czerwca 2026 roku zbliżyła się do 2,9 miliona. Jak wyliczał Bankier, na koniec 2025 roku aktywne konta stanowiły zaledwie około 15 procent wszystkich rachunków, a wraz z dalszym przyrostem rejestrów ten odsetek jeszcze zmalał. Polacy masowo otwierają rachunki — często przy okazji kont emerytalnych IKE i IKZE albo dostępu do rynków zagranicznych — ale regularnie handluje na warszawskim parkiecie wyraźna mniejszość.

Obroty to nie własność — najważniejsze rozróżnienie tej statystyki

Zanim z liczby 70 procent wyciągniemy wniosek, że „zagranica przejęła polską giełdę", trzeba zrobić zastrzeżenie metodologiczne, bez którego dyskusja skręca na manowce. Badanie GPW mierzy udział w obrotach, a nie udział we własności akcji. To dwie zupełnie różne miary. Obroty pokazują, kto generuje ruch: kto składa zlecenia, kupuje i sprzedaje. Struktura własności pokazuje, kto trzyma akcje w portfelach — a tu istotne pozycje mają Skarb Państwa w spółkach strategicznych, otwarte fundusze emerytalne, krajowe TFI oraz rzesza inwestorów indywidualnych o długim horyzoncie.

Różnica ma praktyczne konsekwencje. Inwestor, który kupił akcje banku czy spółki dywidendowej i trzyma je latami, jest w statystyce obrotów niemal niewidzialny, choć realnie współposiada rynek. Z kolei globalny fundusz ilościowy, arbitrażysta czy animator, który wielokrotnie w ciągu dnia otwiera i zamyka pozycje, potrafi wygenerować obrót wielokrotnie przewyższający wartość swojego portfela. Wysoki udział zagranicy w obrotach mówi więc przede wszystkim o tym, kto dostarcza płynności i kto ustala bieżące ceny — a niekoniecznie o tym, do kogo należą spółki. W poprzednich edycjach badania GPW wskazywała zresztą, że gros zagranicznych zleceń trafia na parkiet za pośrednictwem instytucji finansowych działających z Londynu, co dodatkowo pokazuje, że mówimy o globalnym kapitale transakcyjnym, a nie o jednym „zagranicznym właścicielu".

Mechanizm: dlaczego to zagranica gra Warszawą

Skala hossy dobrze tłumaczy, skąd wzięło się zainteresowanie globalnych instytucji. WIG zyskał w 2025 roku ponad 40 procent, a w 2026 roku — według danych z drugiej połowy lipca — dołożył kolejnych kilkanaście procent, ustanawiając serię rekordów wszech czasów. Rosną też same obroty: w czerwcu 2026 roku wartość handlu akcjami na rynku głównym sięgnęła rekordowych około 63,5 miliarda złotych, o 37 procent więcej niż rok wcześniej, co potwierdzały komunikaty GPW i depesze PAP Biznes. Kapitalizacja spółek krajowych na koniec czerwca wyniosła około 1,27 biliona złotych — jeszcze w lutym było to około 1,1 biliona — a razem ze spółkami zagranicznymi notowanymi w Warszawie łączna kapitalizacja przekroczyła 2,7 biliona złotych. Na rynku głównym notowanych jest łącznie około 400 spółek, z czego — zależnie od zestawienia — około 360 do 383 krajowych.

Dla globalnych zarządzających Warszawa to największy i najpłynniejszy rynek regionu, z istotną pozycją w indeksach rynków wschodzących, silnym sektorem bankowym i wciąż umiarkowanymi wycenami na tle rynków rozwiniętych. Gdy poprawia się sentyment do rynków wschodzących albo do Europy Środkowej, kapitał portfelowy płynie tu szerokim strumieniem — zarówno przez fundusze aktywne, jak i pasywne ETF-y odwzorowujące indeksy. Jest i drugi, mniej optymistyczny składnik mechanizmu: słabość krajowej strony popytowej. Po zmianach w systemie OFE z poprzedniej dekady krajowe instytucje emerytalne przestały być tak dużym, naturalnym kupującym, jakim były przed 2014 rokiem, a odbudowa krajowego kapitału — przez PPK i fundusze — postępuje, lecz od niskiej bazy. W efekcie rosnący tort obrotów w największym stopniu konsumuje zagranica.

Kontrapunkt: Kowalski wraca, tylko innymi drzwiami

Teza „hossa bez Kowalskiego" wymaga jednak ważnego uzupełnienia, bo statystyka obrotów nie łapie tego, co dzieje się w tle. Polacy wracają na giełdę pośrednio — przez fundusze. Według wyliczeń Parkietu w samym styczniu 2026 roku fundusze zarządzane przez krajowe TFI kupiły polskie akcje za około 1,3 miliarda złotych, najwięcej od jesieni 2013 roku; o powrocie Kowalskiego przez TFI pisała też Rzeczpospolita. Do funduszy akcji polskich napłynęło w styczniu ponad 600 milionów złotych nowych środków, a w całym pierwszym półroczu 2026 roku — według danych serwisu Analizy.pl — około 1,26 miliarda złotych.

Szeroki strumień pieniędzy płynie zresztą do całego rynku funduszy: w czerwcu 2026 roku saldo wpłat i wypłat wyniosło około 4,95 miliarda złotych, niemal dwa razy więcej niż w maju, z czego około 4,4 miliarda przypadło na fundusze detaliczne, a około 0,6 miliarda na fundusze PPK. Fundusze akcyjne notowały dodatnie saldo rzędu 0,6 do 0,7 miliarda złotych miesięcznie trzeci miesiąc z rzędu, a aktywa całego rynku TFI sięgnęły rekordowych około 476 miliardów złotych. Do tego dochodzi najbardziej systematyczny kupujący na rynku: Pracownicze Plany Kapitałowe. Według danych PFR na 10 lipca 2026 roku aktywa PPK wyniosły około 54,7 miliarda złotych, a z programu korzysta około 4,4 miliona osób. Część tych pieniędzy — zgodnie z polityką inwestycyjną funduszy zdefiniowanej daty — co miesiąc, automatycznie i niezależnie od nastrojów trafia na warszawski parkiet.

Rekordowe 70 procent obrotów w rękach zagranicy nie oznacza, że Polacy porzucili giełdę. Oznacza, że zmienili formę obecności: z samodzielnego handlu na regularne, zautomatyzowane inwestowanie przez TFI, PPK i konta emerytalne. W statystyce obrotów ten kapitał jest prawie niewidoczny, ale to on buduje długoterminowy, stabilny popyt na polskie akcje.

Co to znaczy dla inwestora

Struktura obrotów to nie akademicka ciekawostka — przekłada się na płynność, zmienność i sposób, w jaki warto czytać ruchy rynku. Kilka praktycznych wniosków:

  • Płynność jest głębsza, ale skoncentrowana. Kapitał zagraniczny handluje przede wszystkim największymi, najpłynniejszymi spółkami z WIG20 i częścią mWIG40. Tam spready są wąskie, a wykonanie dużych zleceń łatwe. Im dalej od blue chipów, tym bardziej rynek pozostaje lokalny i płytszy.
  • Zmienność ma coraz częściej globalny adres. Skoro 70 procent obrotu generują instytucje zagraniczne, krótkoterminowe wahania warszawskich indeksów silniej zależą od globalnego apetytu na ryzyko, przepływów do funduszy rynków wschodzących, kursu złotego czy geopolityki niż od lokalnych nastrojów. Rynek może spadać mimo dobrych krajowych danych — i odwrotnie.
  • To w praktyce dwa rynki w jednym. Rynek główny z dominacją instytucji oraz NewConnect i segment najmniejszych spółek, gdzie około 88 procent obrotów robią krajowi inwestorzy indywidualni. Inna płynność, inna efektywność wyceny, inne ryzyka — te światy rządzą się odmiennymi prawami i wymagają innego podejścia.
  • Nie myl obrotów z własnością. Wysoki udział zagranicy w handlu nie mówi, do kogo należą spółki, ani nie przesądza, że „zagranica wyjdzie i rynek się zawali". Mówi natomiast, kto ustala bieżące ceny — i czyje decyzje trzeba obserwować, by rozumieć krótkoterminowe ruchy.
  • Stały dopływ z PPK i TFI działa jak amortyzator. Comiesięczne, niezależne od koniunktury wpłaty budują popyt strukturalny, który historycznie łagodzi głębsze korekty. To argument za tym, że obecna hossa ma szerszy fundament, niż sugerowałaby sama statystyka obrotów — choć amortyzator to nie gwarancja.
  • Aktywność detaliczna bywa barometrem sentymentu. Rosnąca liczba aktywnych rachunków i napływy do funduszy akcji to sygnały ożywienia; ich gwałtowne przyspieszenie w przeszłości pojawiało się jednak zwykle w dojrzałej fazie wzrostów. Warto ten wskaźnik śledzić z chłodną głową.

Na co patrzeć dalej

Kilka punktów kontrolnych, które w najbliższych miesiącach pokażą, czy opisany układ sił się utrwala:

  • publikacja badania GPW za pierwsze półrocze 2026 roku — zwykle na przełomie lata i jesieni; pokaże, czy udział zagranicy rośnie dalej, czy hossa zaczęła ściągać Kowalskiego z powrotem do samodzielnego handlu;
  • miesięczne salda wpłat i wypłat do funduszy publikowane przez Analizy.pl, zwłaszcza linia funduszy akcji polskich — to najczulszy miernik pośredniego powrotu drobnych inwestorów;
  • dane PFR o aktywach i liczbie uczestników PPK oraz jesienne informacje o partycypacji — każdy punkt procentowy więcej to dodatkowy, stały strumień popytu;
  • statystyki obrotów i liczby aktywnych rachunków w kolejnych miesięcznych raportach GPW — czy rekordowe poziomy z wiosny i lata 2026 roku się utrzymają;
  • zachowanie WIG20 wobec szczytu z 2007 roku oraz decyzje globalnych dostawców indeksów przy okresowych rewizjach — dla przepływów zagranicznych to często ważniejsze wydarzenia niż lokalne dane;
  • losy zapowiadanych zachęt do długoterminowego inwestowania krajowego kapitału, o które od dawna zabiega branża funduszy — od nich zależy, czy odbudowa udziału krajowych inwestorów przyspieszy.

Tekst opisuje sytuację na dzień około 31 lipca 2026 roku; część danych ma charakter wstępny lub orientacyjny. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.

Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń

Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.

Czytaj dalej

Wszystkie wpisy
  1. tydzień 20–24.07
  2. sesja 24.07
  3. sesja 23.07