Dzień na rynku, 23 sierpnia 2026: tydzień jednej środy - inflacja PCE, Nvidia i debiut Warsha w Jackson Hole
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 21.08.2026
- Czytanie
- 12 min
- Dział
- Rynki
W skrócie
Nadchodzący tydzień ma kalendarz skrajnie nierówny: w środę 26 sierpnia rynek dostanie w kilkanaście godzin lipcową inflację PCE z konsensusem 3,3 proc., drugi szacunek PKB za drugi kwartał, zamówienia na dobra trwałe, sierpniowy indeks nastrojów konsumentów i wyniki Nvidii z wytycznymi na 91 mld dolarów. W piątek 28 sierpnia o 16 czasu polskiego Kevin Warsh wygłasza pierwsze przemówienie jako prezes Fed w Jackson Hole, dziewiętnaście dni przed decyzją o stopach. Warszawa wchodzi w ten tydzień z WIG20 na 3995,19 pkt, po awansie do rynków rozwiniętych i po utrzymaniu przez Fitch ratingu A minus, ale bez własnych dużych raportów.
Spółki z tego wpisu: PZU KUPUJ 64, KGHM SPRZEDAJ 44, CD Projekt KUPUJ 71 i 5 innych
Bywają tygodnie rozłożone równo, w których każdy dzień coś wnosi. Ten do nich nie należy. Kalendarz na 24-28 sierpnia jest skrajnie nierówny: poniedziałek i wtorek to w praktyce oczekiwanie, środa dowozi w kilkanaście godzin komplet danych zdolnych przestawić wycenę wrześniowego posiedzenia Fed oraz najważniejszy raport kwartalny sezonu, czwartek służy odreagowaniu, a piątek zamyka wszystko przemówieniem, którego treści nie zna jeszcze nawet jego autor. Dla polskiego inwestora dochodzi do tego szczegół, o którym łatwo zapomnieć po ostatnich dwóch tygodniach: Warszawa nie ma w tym tygodniu praktycznie żadnych własnych tematów i będzie handlowała cudzymi danymi.
Środa 26 sierpnia: cztery odczyty i jeden raport w kilkanaście godzin
Środa jest osią całego tygodnia i warto zobaczyć, ile się w niej mieści. Przed sesją w Stanach Zjednoczonych publikowana jest lipcowa inflacja PCE, czyli preferowana miara inflacji Rezerwy Federalnej, wraz z danymi o dochodach i wydatkach gospodarstw domowych. Tego samego dnia wychodzi drugi szacunek produktu krajowego brutto za drugi kwartał, lipcowe zamówienia na dobra trwałe oraz sierpniowy indeks nastrojów konsumentów Conference Board. A po zamknięciu sesji raport kwartalny publikuje Nvidia. Cztery odczyty makro i jeden wynik spółki, którego waga w indeksach jest dziś większa niż waga niejednego sektora.
Konsensus dla inflacji bazowej PCE mówi o wzroście o 0,2 proc. miesiąc do miesiąca, co pozostawiłoby odczyt roczny bez zmian na poziomie 3,3 proc. Czerwiec wypadł właśnie na 3,3 proc., po 3,4 proc. w maju, a bieżąca prognoza oddziału Fed w Cleveland wskazywała na 3,29 proc. Na rynkach predykcyjnych blisko 88 proc. stawek koncentrowało się w przedziale 3,2-3,3 proc. Inaczej mówiąc: rynek nie zakłada przyspieszenia inflacji, tylko powolne schodzenie z poziomu wyraźnie powyżej celu. To ustawia asymetrię reakcji. Odczyt zgodny z oczekiwaniami niewiele zmieni. Odczyt wyższy trafi w rynek, który od tygodnia i tak boi się długiego końca krzywej rentowności.
Kontekst tego odczytu jest w tym roku nietypowy i trzeba go mieć z tyłu głowy, bo odwraca odruchy z poprzednich lat. Na lipcowym posiedzeniu, zakończonym 29 lipca, Fed zostawił stopy bez zmian, ale trzech członków komitetu zgłosiło zdanie odrębne opowiadające się za podwyżką, a nie za obniżką. Rynek wycenia obecnie prawdopodobieństwo podwyżki na wrześniowym posiedzeniu w okolicach 34 proc. Po drugiej stronie stoi rynek pracy: lipcowe zatrudnienie poza rolnictwem spadło o 23 tys. etatów, przy oczekiwaniach w okolicach 83 tys., a stopa bezrobocia podniosła się do 4,1 proc. Fed ma więc inflację, która nie chce zejść do celu, i rynek pracy, który zaczyna pękać. Środowy PCE rozstrzyga, który z tych dwóch problemów jest we wrześniu ważniejszy.
Drugi szacunek PKB za drugi kwartał ma niższą wagę, ale nie jest bez znaczenia. Wstępny odczyt wynosił 1,5 proc. w ujęciu zannualizowanym, więc rewizja w dół zbliżyłaby amerykańską gospodarkę do tempa, przy którym słabnący rynek pracy przestaje być statystycznym szumem. Zamówienia na dobra trwałe są z kolei najczystszym dostępnym sygnałem o nakładach inwestycyjnych firm, a w tym cyklu to głównie nakłady na infrastrukturę sztucznej inteligencji. Ich odczyt i wieczorne wyniki Nvidii opisują to samo zjawisko z dwóch stron.
Nvidia: 91 mld dolarów wytycznych i pytanie nie o przychód, tylko o marżę
Nvidia raportuje 26 sierpnia po zamknięciu sesji drugi kwartał roku obrotowego 2027, zakończony 26 lipca. Wytyczne samej spółki mówiły o przychodach na poziomie 91 mld dolarów plus minus 2 proc., co oznaczałoby wzrost rzędu 80 proc. rok do roku. Konsensus analityków plasuje się nieznacznie powyżej środka tego przedziału, w okolicach 91,7 mld dolarów przy zysku na akcję bez uwzględniania zdarzeń jednorazowych rzędu 2,08 dolara. Część biur idzie wyraźnie wyżej: Bank of America projektuje sprzedaż w przedziale 94-95 mld dolarów, a szeroki rozrzut prognoz z Wall Street mieści się między 93 a 95 mld.
To jest właśnie problem tego raportu i powód, dla którego reakcja kursu bywa odwrotna do nagłówka. Poprzedni kwartał spółka zamknęła przychodem 81,63 mld dolarów wobec konsensusu 78,86 mld i zyskiem na akcję 1,87 dolara wobec oczekiwanych 1,67. Kwartał wcześniej wyprzedziła oczekiwania o ponad 5 mld dolarów. Rynek nauczył się, że Nvidia bije konsensus, więc zaczął ustawiać własną poprzeczkę nie na poziomie konsensusu, tylko powyżej niego. Przychód 92 mld dolarów byłby zgodny z wytycznymi i lepszy od średniej prognozy, a mimo to mógłby zostać odczytany jako rozczarowanie, bo nieformalne oczekiwania rynku są bliżej 94 mld.
Dlatego liczbą, na którą warto patrzeć, nie jest przychód, tylko marża brutto i przychód segmentu centrów danych, a zaraz po nich wytyczne na kolejny kwartał. Przychód mówi o wielkości zamówień złożonych kilka kwartałów temu. Marża mówi o tym, czy spółka wciąż dyktuje ceny, czy zaczyna za wzrost wolumenu płacić rentownością. W tygodniu przed raportem cały kompleks półprzewodników był już przeceniany, a w czwartek 20 sierpnia zaliczył wyraźną wyprzedaż, więc pozycjonowanie przed środą jest ostrożniejsze niż w poprzednich kwartałach. To zmniejsza ryzyko gwałtownej przeceny po dobrym raporcie i zwiększa przestrzeń do odbicia.
Piątek 28 sierpnia: Warsh w Jackson Hole, dziewiętnaście dni przed decyzją
Sympozjum w Jackson Hole, organizowane przez oddział Fed w Kansas City, trwa od 27 do 29 sierpnia, a jego tegoroczny temat brzmi „innowacje finansowe i ich konsekwencje dla płatności i polityki pieniężnej". Zjeżdża na nie około 120 bankierów centralnych z ponad 70 krajów. Ale rynek nie przyjechał tam po panel o płatnościach. Przyjechał po piątkowe wystąpienie Kevina Warsha, zaplanowane na godzinę 10 czasu wschodniego, czyli 16 czasu polskiego. To jego pierwsze przemówienie w Wyoming w roli prezesa Rezerwy Federalnej.
Data ma znaczenie arytmetyczne. Wystąpienie wypada dziewiętnaście dni przed posiedzeniem komitetu otwartego rynku zaplanowanym na 16 września, a więc jest ostatnim dużym oknem, w którym prezes Fed może przesunąć oczekiwania bez łamania okresu ciszy. Przy trzech zdaniach odrębnych za podwyżką z lipca i prawdopodobieństwie podwyżki wycenianym w okolicach jednej trzeciej, przestrzeń do zaskoczenia jest w obie strony.
Warto jednak studzić oczekiwania, i to z powodu podanego przez samego zainteresowanego. Po lipcowym posiedzeniu Warsh mówił dziennikarzom, że chce, aby przemówienie w Jackson Hole „ramowało wielkie pytania", a zapytany wprost o jego treść odpowiedział, że na tym etapie jest to dla niego „czysta kartka papieru" i że nie omawiał jeszcze szczegółów ze swoim zespołem. Komentatorzy zwracają uwagę, że jego dotychczasowy styl komunikacji polega raczej na mówieniu jak najmniej, a nie na dawaniu rynkowi gotowych wskazówek. Goldman Sachs ostrzega przy tym przed podwyższoną zmiennością na rynku walutowym wokół tego wystąpienia, co jest sensowne: kiedy nikt nie wie, co padnie, największe ruchy robi się na najpłynniejszym rynku świata.
Poniedziałek 24 sierpnia: pakiet irański, ropa i złoto
Tydzień zaczyna się od geopolityki. Sekretarz skarbu Scott Bessent ma w poniedziałek przedstawić szczegóły zapowiadanego pakietu sankcji wobec Iranu, opisywanego przez niego samego jako najostrzejszy w historii. W zapowiedziach padały sformułowania o izolacji gospodarczej na skalę wcześniej niespotykaną oraz o blokadzie cieśniny Ormuz, która ma uniemożliwić ruch do i z irańskich portów. Chiny już wcześniej oficjalnie odmówiły przyłączenia się do presji, wskazując, że nie uznają sankcji jednostronnych bez mandatu Rady Bezpieczeństwa. Rozstrzygające dla cen ropy będzie to, czy pakiet obejmie sankcje wtórne wobec odbiorców irańskiego surowca, bo dopiero one dotykają realnych przepływów, a nie samego Iranu.
Rynek ropy wszedł w ten tydzień drogo. Piątkowa sesja zamknęła się dla Brent na 94,39 dolara za baryłkę po zwyżce o 61 centów, czyli 0,65 proc., a dla WTI na 87,06 dolara po wzroście o 23 centy, czyli 0,26 proc. W skali tygodnia Brent zyskał około 6,4 proc., a WTI około 5,6 proc., co dało najwyższe zamknięcia obu gatunków od trzech tygodni i drugi wzrostowy tydzień z rzędu. W skali miesiąca Brent idzie po zwyżkę rzędu 6 proc. Tu należy się sprostowanie do naszego wczorajszego wpisu: podaliśmy w nim kwotowania 93,96 dolara dla Brent i 86,94 dolara dla WTI, czyli odczyty śródsesyjne, podczas gdy właściwe zamknięcia wypadły odpowiednio o 43 i 12 centów wyżej. Kierunek i skala tygodnia pozostają bez zmian.
Powód tej drożyzny jest jeden i nie zniknie w poniedziałek: rozmowy pokojowe między Waszyngtonem a Teheranem nie posunęły się do przodu, a ruch przez cieśninę Ormuz w minionym tygodniu stanowił mniej więcej połowę tego z tygodnia poprzedniego. Po prawie sześciu miesiącach konfliktu żegluga w tym rejonie pozostaje poważnie zakłócona.
Równolegle rośnie złoto, i to jest wskazówka ważniejsza niż sam poziom ceny. Kruszec handlował się w piątek powyżej 4500 dolarów za uncję i zamknął trzeci wzrostowy tydzień z rzędu, przy popycie napędzanym zmiennością na rynkach walutowym i obligacyjnym. Goldman Sachs zwraca uwagę, że rosnący popyt na opcje kupna na złoto może wzmacniać kolejne ruchy, i widzi istotne ryzyko przekroczenia własnej prognozy 4900 dolarów na koniec 2026 roku. Kiedy złoto rośnie trzeci tydzień z rzędu w tym samym czasie, gdy rentowności obligacji biją wieloletnie rekordy, rynek nie kupuje ochrony przed inflacją. Kupuje ochronę przed niepewnością co do polityki pieniężnej. Piątkowe wystąpienie w Jackson Hole jest dokładnie tą niepewnością.
Warszawa: tydzień bez własnych tematów
Polski parkiet wchodzi w ten tydzień po dwóch komunikatach, które opisaliśmy wczoraj: decyzji S&P Dow Jones Indices o przeniesieniu Polski do rynków rozwiniętych przy rewizji we wrześniu 2027 roku oraz utrzymaniu przez Fitch ratingu A minus z perspektywą negatywną, wraz z prognozą długu sektora finansów publicznych na poziomie 72,7 proc. PKB w 2028 roku i deficytu 6,7 proc. PKB w 2027 roku. Pierwszej reakcji na decyzję agencji trzeba szukać w poniedziałek nie w indeksach akcji, tylko na rynku długu i walut. Punkt odniesienia: rentowność polskich dziesięciolatek sięgała w połowie sierpnia okolic 5,88 proc., przy różnicy około 2,7 punktu procentowego wobec papierów niemieckich, a kursy średnie Narodowego Banku Polskiego z 21 sierpnia to 3,6839 zł za dolara, 4,3122 zł za euro i 4,6080 zł za franka, przy dolarze na wielomiesięcznych minimach.
Sezon wyników na GPW ma w tym tygodniu wyraźny dołek i to jest fakt, który zmienia charakter sesji. Fala raportów półrocznych spółek z WIG20 przeszła w poprzednim tygodniu: KGHM w środę, Dino Polska i PZU w czwartek, Budimex w piątek. Kolejne duże publikacje wypadają dopiero po tym tygodniu, bo skonsolidowany raport półroczny CD Projektu zaplanowano na 2 września, raport grupy kapitałowej samej GPW na 3 września, a pełne sprawozdanie Allegro na 17 września. Warszawski parkiet będzie więc przez pięć sesji reagował głównie na dane z zagranicy i na rynek długu, bez własnego strumienia wyników zdolnego przykryć zewnętrzne nastroje.
Z krajowych danych warto zapisać wtorek: Główny Urząd Statystyczny publikuje zwykle w okolicach 25. dnia miesiąca dane o bezrobociu rejestrowanym. Resort rodziny i pracy szacował lipcową stopę na 5,9 proc. wobec 5,8 proc. w czerwcu, przy liczbie zarejestrowanych przekraczającej 907 tys. osób. To niewielki ruch, ale pierwszy sygnał odwrócenia wiosennego trendu spadkowego, a w kontekście czwartkowej dyskusji o konsolidacji finansów publicznych każda dziesiąta punktu procentowego na rynku pracy ma dziś dodatkowy ciężar.
Technicznie sytuacja jest prosta do opisania i nieprzyjemna do handlowania. WIG20 zamknął piątek na 3995,19 pkt po zwyżce o 0,45 proc., ale była to trzecia sesja z rzędu zakończona pod granicą 4000 punktów mimo wejścia nad nią w ciągu dnia. WIG kończył tydzień na 151 611,92 pkt, mWIG40 na 10 559,83 pkt, a sWIG80 na 31 727,07 pkt. Tygodniowy bilans WIG20 to strata rzędu 0,9 proc. Dopóki indeks nie zamknie sesji powyżej 4000 punktów, każde wejście nad tę granicę pozostaje ruchem śróddziennym, a nie zmianą układu sił.
Krypto: co zostało z najlepszego tygodnia od 2023 roku
Rynek kryptowalut przeszedł weekend spokojniej, niż zapowiadała go sobota. Po piątkowej przecenie, w której kapitalizacja rynku skurczyła się o około 108 mld dolarów w sześć minut, a łączna wartość likwidacji w ciągu doby sięgnęła około 1,8 mld dolarów, bitcoin ustabilizował się i w niedzielę 23 sierpnia kwotowany był w okolicach 76,5 tys. dolarów, ze zmianą dobową rzędu 2 proc. Tygodniowy bilans pozostaje dodatni i wynosi ponad 20 proc., co czyni miniony tydzień najlepszym od 2023 roku mimo sobotniego załamania.
Dla nadchodzącego tygodnia z tego wynika jedna konkretna obserwacja. Krypto jest dziś najczystszym barometrem oczekiwań co do płynności, bo nie ma zysków, dywidend ani wskaźników, które mogłyby te oczekiwania zamaskować. Jeżeli środowy odczyt PCE i piątkowe wystąpienie Warsha przesuną rynek w stronę scenariusza łagodniejszej polityki pieniężnej, bitcoin zareaguje na to szybciej i mocniej niż akcje. Jeżeli przesuną go w stronę podwyżki we wrześniu, poziom 75 tys. dolarów zostanie przetestowany od dołu jeszcze przed weekendem.
Tydzień 24-28 sierpnia jest zbudowany wokół dwóch dat i to one zdecydują o wrześniowym nastawieniu rynku. W środę 26 sierpnia w kilkanaście godzin wychodzą lipcowa inflacja PCE z konsensusem 0,2 proc. miesiąc do miesiąca i 3,3 proc. rok do roku, drugi szacunek PKB za drugi kwartał wobec wstępnych 1,5 proc., zamówienia na dobra trwałe, sierpniowy indeks nastrojów konsumentów oraz wyniki Nvidii, w których liczy się nie przychód wobec wytycznych na 91 mld dolarów, tylko marża brutto i wytyczne na kolejny kwartał. W piątek 28 sierpnia o 16 czasu polskiego Kevin Warsh debiutuje w Jackson Hole jako prezes Fed, dziewiętnaście dni przed posiedzeniem, na którym rynek wycenia około 34 proc. szans na podwyżkę stóp, a nie na obniżkę. Do tego dochodzi poniedziałkowy pakiet sankcji na Iran, wchodzący na rynek ropy najdroższy od trzech tygodni, i złoto kończące trzeci wzrostowy tydzień z rzędu powyżej 4500 dolarów za uncję. Warszawa ma w tym tygodniu najsłabszy własny kalendarz od miesiąca: fala raportów półrocznych przeszła, następne duże publikacje są dopiero we wrześniu, więc WIG20 przy 3995,19 pkt będzie walczył o 4000 punktów cudzymi danymi.
Na co patrzeć dalej
- Poniedziałek 24 sierpnia, pakiet sankcji na Iran - najważniejszy szczegół to obecność lub brak sankcji wtórnych wobec odbiorców irańskiej ropy. Bez nich pakiet jest sygnałem politycznym, z nimi staje się zdarzeniem podażowym.
- Poniedziałek 24 sierpnia, otwarcie na polskim długu - pierwsza pełna wycena piątkowej decyzji Fitcha. Rentowność dziesięciolatek wobec okolic 5,88 proc. i kurs euro wobec 4,3122 zł powiedzą więcej niż indeksy akcji.
- Wtorek 25 sierpnia, bezrobocie rejestrowane za lipiec - szacunek resortu mówi o 5,9 proc. wobec 5,8 proc. w czerwcu. Potwierdzenie oznaczałoby drugi miesiąc odwrócenia wiosennego trendu.
- Środa 26 sierpnia, lipcowa inflacja PCE - konsensus 0,2 proc. miesiąc do miesiąca i 3,3 proc. rok do roku. Odczyt powyżej konsensusu uderzy najpierw w długi koniec amerykańskiej krzywej, a dopiero potem w akcje.
- Środa 26 sierpnia po zamknięciu sesji, wyniki Nvidii - wytyczne spółki mówiły o 91 mld dolarów plus minus 2 proc., konsensus o 91,7 mld, a część biur o 94-95 mld. Rozstrzygające będą marża brutto i wytyczne na kolejny kwartał, nie sam przychód.
- Czwartek 27 sierpnia, cotygodniowe wnioski o zasiłek dla bezrobotnych - po lipcowym spadku zatrudnienia o 23 tys. etatów każdy odczyt z rynku pracy waży w tym cyklu więcej niż zwykle.
- Piątek 28 sierpnia, godzina 16 czasu polskiego, wystąpienie Kevina Warsha - pierwsze w Jackson Hole w roli prezesa Fed i ostatnie duże okno przed posiedzeniem 16 września.
- WIG20 wobec 4000 punktów - trzy kolejne sesje zamknięte pod tą granicą po wejściu nad nią w ciągu dnia. Bez zamknięcia powyżej niej trudno mówić o powrocie popytu.
- Złoto wobec 4500 dolarów za uncję - trzeci wzrostowy tydzień z rzędu przy rekordowych rentownościach obligacji to sygnał o niepewności wobec polityki Fed, a nie o oczekiwaniach inflacyjnych.
- Bitcoin wobec 75 tysięcy dolarów - po tygodniu zwyżki przekraczającej 20 proc. i sobotnim załamaniu to nadal właściwy poziom odniesienia dla oceny, czy wzrost był napędzany płynnością, czy samą dźwignią.
Tekst opisuje sytuację na dzień 23 sierpnia 2026 roku i ma charakter zapowiedzi. Terminy publikacji danych oraz wydarzeń podano za kalendarzami makroekonomicznymi dostępnymi 21-23 sierpnia i mogą one ulec zmianie; poszczególne serwisy przypisują niektóre odczyty do sąsiednich dni tygodnia. Konsensusy analityków i prognozy są opiniami ich autorów, a odczyty z trwającego weekendowego handlu kryptowalutami są przybliżone i szybko się zmieniają. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.