Dzień na rynku, 19 sierpnia 2026: miedź bije rekord wszech czasów w dniu wyników KGHM, a złoto oddaje 100 dolarów
- Autor
- Redakcja iqrynku
- Opublikowano
- Opisuje sesję
- 19.08.2026
- Czytanie
- 11 min
- Dział
- Rynki
W skrócie
Cena miedzi w dostawie natychmiastowej na londyńskiej giełdzie metali sięgnęła 14 912 dolarów za tonę, najwyżej w historii notowań, a premia za natychmiastowy odbiór urosła do 545 dolarów za tonę. Tego samego dnia KGHM pokazał raport półroczny ze skorygowaną EBITDA drugiego kwartału na poziomie 3,734 mld zł. Złoto w tym czasie przeceniło się o 1,87 proc., do 4389,30 dolara za uncję.
Spółki z tego wpisu: PZU KUPUJ 64, KGHM SPRZEDAJ 44, Dino Polska KUPUJ 69 i 2 inne
Środa ustawiła obok siebie dwie sceny, które rzadko rozgrywają się jednocześnie. Na londyńskiej giełdzie metali miedź w dostawie natychmiastowej ustanowiła najwyższą cenę w historii swoich notowań, a rynek wszedł w klasyczny squeeze, w którym o fizyczny metal trzeba się bić dopłatą. Kilkaset kilometrów dalej, przy Książęcej w Warszawie, największy europejski producent tego samego surowca publikował raport za pierwsze półrocze. Do tego doszła ulga na rynku amerykańskiego długu po wtorkowej wyprzedaży i ostre tąpnięcie złota. Dzień, w którym wszystko to spotyka się w jednym kalendarzu, dobrze pokazuje, jak różne bywają odpowiedzi rynku surowców i rynku akcji na tę samą wiadomość.
Miedź: 14 912 dolarów za tonę i premia, jakiej nie było od 2021 roku
Najważniejsza liczba środy powstała w Londynie. Cena miedzi w kontrakcie kasowym na London Metal Exchange sięgnęła 14 912 dolarów za tonę i przebiła dotychczasowe maksimum wszech czasów, czyli 14 527,50 dolara z 29 stycznia tego roku. To nie był jednak zwykły rajd cenowy, tylko efekt napięcia w samej mechanice dostaw.
Widać to najlepiej po strukturze terminowej. Premia ceny kasowej nad kontraktem trzymiesięcznym, czyli backwardation, rozszerzyła się do 545 dolarów za tonę i była największa od squeeze u z 2021 roku. Jeszcze w poniedziałek rynek mówił o różnicy rzędu 110 dolarów na spreadzie tom next, we wtorek o około 370 dolarach premii za natychmiastową dostawę. W środę skala urosła kilkukrotnie.
Za tym stoi kilka nakładających się przyczyn:
- Zapasy w magazynach LME spadały 42 sesje z rzędu, najdłużej nieprzerwanie od 2014 roku, do okolic 204 975 ton. Blisko połowa tego, co zostało, ma już wystawione zlecenia odbioru, więc realnie dostępny metal jest jeszcze mniejszy.
- Wygasanie sierpniowej serii kontraktów przypadło właśnie na 19 sierpnia. Inwestorzy z krótkimi pozycjami musieli je rolować w momencie, w którym fizycznego metalu do dostarczenia po prostu brakowało. To klasyczny przepis na gwałtowny ruch ceny kasowej.
- Podaż nie nadąża. Chile obniżyło prognozę produkcji miedzi drugi kwartał z rzędu, a huta Gresik pozostaje wyłączona po awarii kotła, co odcina część rafinowanego metalu od rynku.
- Przepływy do Stanów Zjednoczonych. Wcześniejsze w tym roku przerzucanie ogromnych wolumenów za ocean w oczekiwaniu na decyzje celne wydrenowało magazyny na pozostałych kontynentach.
Warto od razu zaznaczyć, do czego ta liczba się odnosi. Rekord dotyczy ceny kasowej, czyli metalu na już, a nie kontraktu trzymiesięcznego, po którym najczęściej wycenia się rynek w mediach. Squeeze na wygasaniu serii to zjawisko z natury krótkotrwałe: po zamknięciu rolowań spread zwykle się zwęża, i część rynku spodziewa się powrotu premii w okolice 100 do 200 dolarów za tonę. To jednak nie znosi drugiej części obrazu, czyli tego, że zapasy realnie topnieją, a produkcja jest ograniczana.
KGHM pokazuje półrocze: koszt pod kontrolą, dynamika wyhamowuje
W tym samym dniu KGHM Polska Miedź opublikował skonsolidowany raport za pierwsze półrocze 2026 roku. Kluczowa liczba, na którą patrzył rynek, wypadła zgodnie z oczekiwaniami: skorygowana EBITDA drugiego kwartału wyniosła 3,734 mld zł i była zgodna z konsensusem. Zysk netto raportowany przy tej publikacji to 2,05 mld zł.
Te liczby nabierają sensu dopiero w zestawieniu z pierwszym kwartałem, który był dla spółki wyjątkowy. Od stycznia do marca KGHM pokazał 11,872 mld zł przychodów, o 32,8 proc. więcej rok do roku, 5,464 mld zł skorygowanej EBITDA oraz 3,529 mld zł zysku netto, przy jednostkowym gotówkowym koszcie produkcji miedzi płatnej C1 na poziomie 1,69 dolara za funt, o 35 proc. niższym niż rok wcześniej. Drugi kwartał jest więc wyraźnie słabszy od pierwszego, mimo że ceny miedzi w tym czasie rosły.
To pozornie sprzeczne, ale ma logiczne wyjaśnienie. Producent surowca nie sprzedaje po dzisiejszej cenie kasowej z Londynu. Sprzedaje po cenach realizowanych z kontraktów, często zabezpieczonych instrumentami pochodnymi, przeliczonych na złote. Kiedy rynek gwałtownie rośnie, zabezpieczenia potrafią zjeść znaczną część korzyści, a wycena tych pozycji obciąża wynik księgowy, choć nie zabiera gotówki. Do tego dochodzi kurs walutowy: mocniejszy złoty obniża przychody wyrażone w polskiej walucie przy tej samej cenie dolarowej metalu. Dlatego dla oceny spółki ważniejsza jest tu skorygowana EBITDA i koszt C1 niż pojedyncza linia zysku netto.
Drugim wątkiem raportu jest strategia. W pierwszym półroczu grupa przedstawiła dokument nazwany Strategia 2055 plus, podzielony na trzy fazy: do 2030 roku wzmacnianie podstawowej działalności, do 2035 roku wydłużanie łańcucha wartości i dekarbonizacja, a następnie przyspieszenie transformacji energetycznej i zwiększanie udziału produktów bardziej przetworzonych w przychodach. Szczegóły finansowe i operacyjne zarząd przedstawi na spotkaniu w Warszawie w czwartek 20 sierpnia, a w piątek 21 sierpnia zaplanowany jest czat inwestorski z wiceprezesem do spraw finansowych Piotrem Krzyżewskim. To dwa terminy, na których rynek dowie się więcej niż z samych tabel.
Tego samego dnia raport półroczny opublikował także Cyfrowy Polsat, który rozlicza się w cyklu półrocznym i nie publikuje osobnego sprawozdania za drugi kwartał.
Warszawa: próba odbicia po dwóch spadkowych sesjach
Warszawski parkiet wszedł w środę po dwóch sesjach przeceny. We wtorek WIG20 zamknął się na 3957,61 punktu, o 0,74 proc. niżej, a dzień wcześniej stracił 1,11 proc. i zszedł z okolic 4000 punktów. Środowe otwarcie przyniosło odreagowanie: indeks blue chipów rozpoczął handel na 3972,71 punktu, o 0,38 proc. powyżej wtorkowego zamknięcia.
Wsparciem dla nastrojów było to, co działo się w nocy i nad ranem na rynku długu, o czym niżej, oraz sam kalendarz publikacji. Sesja z raportem KGHM i Cyfrowego Polsatu to na warszawskiej giełdzie dzień, w którym obroty koncentrują się na kilku walorach, a reszta rynku czeka. Trzeba przy tym pamiętać o proporcjach: WIG20 jest indeksem ważonym kapitalizacją, więc pojedyncza duża spółka potrafi przesądzić o kierunku całej sesji, i przez ostatnie tygodnie tą spółką był właśnie KGHM.
Szerszy obraz sierpnia pozostaje mocny mimo dwudniowej korekty. Indeks średnich spółek mWIG40 w tym miesiącu bił rekordy, a WIG po raz pierwszy w historii przekroczył 150 tysięcy punktów. Korekta z 17 i 18 sierpnia była reakcją na globalne otoczenie, nie na pogorszenie sytuacji polskich spółek.
Ulga na rynku długu: Treasury podwaja skup obligacji
Środa przyniosła przerwanie wyprzedaży, która przez trzy dni ciążyła giełdom na całym świecie. Amerykański Departament Skarbu poinformował, że podwoi skalę odkupu własnych obligacji z rynku. Reakcja była natychmiastowa: rentowność trzydziestoletniej obligacji spadła o ponad 9 punktów bazowych, do 5,194 proc., a dziesięcioletniej o ponad 5 punktów bazowych, do 4,651 proc.
Skala tego odbicia ma znaczenie tylko w kontekście tego, co działo się wcześniej. We wtorek rentowność trzydziestolatki przebiła 5,33 proc. i była najwyżej od czerwca 2007 roku, czyli od dziewiętnastu lat. Środowy ruch nie odwraca więc trendu, tylko zdejmuje z rynku najostrzejszą część napięcia. Mechanizm jest prosty: skup obligacji przez emitenta zwiększa popyt na papiery już będące w obrocie i podnosi ich cenę, a cena obligacji i jej rentowność poruszają się w przeciwne strony. Dla akcji oznacza to niższą stopę dyskontową i wyższą dzisiejszą wartość przyszłych zysków, czyli dokładne odwrócenie mechanizmu, który we wtorek spychał wyceny w dół.
Tło pozostaje jednak niewygodne. Lipcowy deficyt budżetu federalnego Stanów Zjednoczonych był najwyższy miesięcznie od marca 2021 roku, inflacja nadal utrzymuje się wyraźnie powyżej celu Rezerwy Federalnej na poziomie 2 proc., a droga ropa dokłada do niej presję kosztową. Skup obligacji łagodzi objaw, nie przyczynę.
Wall Street i wieczorny zapis lipcowego Fedu
Za oceanem środa przebiegała na plusie. W trakcie sesji S&P 500 zyskiwał 0,42 proc. i notowany był w okolicach 7724,22 punktu, co odpowiadało wzrostowi o 32,46 punktu, Nasdaq Composite rósł o 0,37 proc., a Dow Jones Industrial Average o 0,28 proc. Wsparciem było właśnie odpuszczenie presji z rynku obligacji oraz zwyżki spółek software owych i części największych walorów.
Rynek nie był jednak jednolity. Pod presją pozostawały spółki półprzewodnikowe, w których inwestorzy kontynuowali przeszacowywanie wycen i oczekiwań wobec skali wydatków związanych ze sztuczną inteligencją. To już drugi dzień z rzędu, w którym ten segment zachowuje się gorzej niż szeroki rynek, i jest to zjawisko odrębne od ruchu rentowności.
Główne wydarzenie dnia przypadało jednak na godziny po zamknięciu warszawskiej sesji. O 20.00 czasu polskiego Rezerwa Federalna publikowała zapis lipcowego posiedzenia. Przypomnijmy stawkę: 28 i 29 lipca Fed utrzymał stopę funduszy federalnych w przedziale 3,50 do 3,75 proc., ale decyzja zapadła stosunkiem głosów dziewięć do trzech. Beth Hammack, Neel Kashkari i Lorie Logan opowiadali się za podwyżką o 25 punktów bazowych. Rynek szukał w protokole odpowiedzi na jedno pytanie: jak daleko poza tę trójkę sięgało jastrzębie nastawienie i ilu członków komitetu widziało argumenty za zacieśnieniem, mimo że ostatecznie zagłosowali za utrzymaniem stóp. Kontekst makro sprzyja tu cierpliwości, bo lipcowa inflacja CPI wyhamowała zarówno w ujęciu głównym, jak i bazowym, dane o cenach producentów wypadły słabiej od prognoz, a stopa bezrobocia utrzymuje się na poziomie 4,1 proc.
Złoto traci sto dolarów, ropa najwyżej od trzech tygodni
Na rynku metali szlachetnych środa była dniem odwrotu. Złoto przeceniło się o 1,87 proc., do 4389,30 dolara za uncję, po tym jak w ciągu dnia notowane było nawet po 4489,25 dolara. Różnica między dziennym maksimum a poziomem po przecenie to około sto dolarów na uncji. Przyczyny są dwie i obie są mechaniczne. Po pierwsze, wysokie rentowności obligacji na całym świecie podnoszą koszt alternatywny trzymania kruszcu, który nie płaci odsetek. Po drugie, Fed sygnalizuje w tym roku tylko jedną obniżkę stóp, co odbiera złotu argument, na którym rosło w pierwszej połowie roku. Po tak szybkim marszu do rekordów z początku 2026 roku korekta była w cenach właściwie wpisana.
Odwrotnie zachowywała się ropa. Brent drożał o 0,32 proc., do 91,35 dolara za baryłkę, w przedziale od 90,69 do 91,97 dolara, i sięgnął najwyższego poziomu od ponad trzech tygodni. Powód jest geopolityczny: Iran zapowiedział kontynuowanie działań wokół cieśniny Ormuz i zajął twardsze stanowisko negocjacyjne, a Stany Zjednoczone wykluczyły przedłużenie porozumienia o zawieszeniu broni. Rynek wycenia więc ryzyko dostaw przez najważniejszy morski korytarz naftowy świata. W Polsce widać to już w hurcie, bo rafinerie ponownie podniosły ceny paliw.
Zestawienie tych trzech ruchów jest pouczające. Miedź rośnie, bo brakuje jej fizycznie tu i teraz. Ropa rośnie, bo rynek boi się, że zabraknie jej jutro. Złoto spada, bo pieniądz w banku znowu płaci. To trzy różne mechanizmy, choć w nagłówkach lądują pod wspólnym hasłem rynku surowców.
Środa pokazała, jak daleko potrafią się rozjechać cena surowca i wycena spółki, która go wydobywa. Miedź w dostawie natychmiastowej ustanowiła rekord wszech czasów na poziomie 14 912 dolarów za tonę, z premią 545 dolarów za natychmiastowy odbiór, największą od squeeze u z 2021 roku, a KGHM w tym samym dniu pokazał kwartał wyraźnie słabszy od poprzedniego. Nie ma w tym sprzeczności: rekordowa cena kasowa mówi o dzisiejszym niedoborze konkretnych ton na wygasaniu serii kontraktów, a rachunek wyników spółki o cenach realizowanych, zabezpieczeniach i kursie złotego. Do tego doszła ulga na amerykańskim długu po decyzji o podwojeniu skupu obligacji, która zdjęła z rynków akcji presję z ostatnich trzech dni. Prawdziwy test przyszedł jednak dopiero wieczorem, wraz z zapisem lipcowego posiedzenia Fedu, i to on ustawi nastroje na czwartek.
Na co patrzeć dalej
- Spread na miedzi po wygaśnięciu sierpniowej serii - jeśli premia za natychmiastową dostawę zwęzi się z 545 dolarów w okolice 100 do 200 dolarów za tonę, potwierdzi to, że rekord był efektem rolowania pozycji. Jeśli premia się utrzyma, oznacza to realny, a nie techniczny niedobór metalu, i zupełnie inną sytuację dla producentów.
- Czwartkowe spotkanie zarządu KGHM w Warszawie i piątkowy czat inwestorski - to tam padną odpowiedzi na pytania, których nie ma w tabelach: o politykę zabezpieczeń przy rekordowych cenach, o przepływy pieniężne i o poziom zadłużenia grupy.
- Czwartkowa decyzja o chińskiej stopie LPR - po poniedziałkowym pakiecie danych, który rozczarował na całej linii, obniżka stopy pięcioletniej byłaby sygnałem, że Pekin realnie sięga po wsparcie rynku mieszkaniowego. Dla miedzi chiński popyt jest ważniejszy niż jakikolwiek squeeze w Londynie.
- Czwartkowy komplet raportów: Dino Polska, PZU i Benefit Systems na GPW oraz Walmart za oceanem - czwartek jest kumulacją sezonu półrocznego na warszawskim parkiecie, a sprawozdanie największej sieci handlowej świata rozstrzygnie spór o kondycję amerykańskiego konsumenta.
- Piątkowy przegląd ratingu Polski przez agencję Fitch - obecna ocena to A minus z perspektywą negatywną, a decyzja zapada zwykle po zamknięciu europejskich giełd. Pełnej reakcji Warszawy należy więc szukać dopiero w poniedziałek, a pierwszego sygnału w wieczornych notowaniach euro do złotego.
Tekst opisuje sytuację na dzień 19 sierpnia 2026 roku. Poziom otwarcia WIG20 pochodzi z sesji z 19 sierpnia 2026 roku, a poziom zamknięcia z 18 sierpnia 2026 roku; ostateczne zamknięcie indeksu z 19 sierpnia nie było dostępne w chwili przygotowywania tekstu, dlatego przebieg warszawskiej sesji opisano na podstawie otwarcia i kontekstu rynkowego. Notowania miedzi na londyńskiej giełdzie metali, stan zapasów, poziomy rentowności obligacji amerykańskich, indeksów amerykańskich oraz ceny złota i ropy Brent podano za komunikatami i relacjami rynkowymi z 19 sierpnia 2026 roku, część odczytana w trakcie trwającej sesji w Stanach Zjednoczonych po południu czasu polskiego, więc mogą różnić się od poziomów zamknięcia. Dane finansowe KGHM pochodzą ze skonsolidowanego raportu półrocznego opublikowanego 19 sierpnia 2026 roku oraz z raportu za pierwszy kwartał 2026 roku; podana kwota 2,05 mld zł zysku netto była w dostępnych w chwili pisania relacjach przypisywana publikacji półrocznej bez jednoznacznego wskazania okresu, którego dotyczy, dlatego należy ją weryfikować bezpośrednio w sprawozdaniu spółki. Terminy publikacji raportów, spotkania z zarządem, czatu inwestorskiego, decyzji o stopie LPR, publikacji zapisu posiedzenia Rezerwy Federalnej oraz przeglądu ratingu podano za kalendarzami Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie, KGHM, Ludowego Banku Chin, Rezerwy Federalnej i agencji Fitch według stanu na 19 sierpnia 2026 roku i mogą ulec zmianie. Materiał ma charakter informacyjno-edukacyjny i nie stanowi rekomendacji inwestycyjnej ani porady.
Materiał wyłącznie informacyjny i edukacyjny. Nie stanowi rekomendacji ani porady inwestycyjnej.Czytaj więcejZwiń
Inwestowanie wiąże się z ryzykiem utraty kapitału; decyzje podejmujesz na własną odpowiedzialność.